Στην έκθεσή του για την αξιολόγηση του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα, το ΔΝΤ απευθύνει σειρά συστάσεων προς την Τράπεζα της Ελλάδος, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (Servicers). Το Ταμείο εισηγείται την ενίσχυση του εποπτικού πλαισίου, με στόχο τόσο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας στη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων όσο και την καθιέρωση αυξημένων υποχρεώσεων διαφάνειας.
Παράλληλα, το ΔΝΤ προτείνει την ενίσχυση της παρακολούθησης των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων στο πλαίσιο της αξιολόγησης του συστημικού κινδύνου, καθώς και την αναβάθμιση της εταιρικής διακυβέρνησης των Λιγότερα Σημαντικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων (ΛΣΠΙ). Ειδική αναφορά γίνεται στην ανάγκη αύξησης του αριθμού ανεξάρτητων μελών στα διοικητικά συμβούλια των μεγαλύτερων και υψηλότερου κινδύνου ιδρυμάτων.
Επιπλέον, η έκθεση τονίζει την ανάγκη προετοιμασίας για πιθανή εφαρμογή συνδυασμού εργαλείων εξυγίανσης και για ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας σε περίπτωση λήψης μέτρων εξυγίανσης στα ΛΣΠΙ. Το Ταμείο εισηγείται ακόμη την ευρύτερη χρήση ποσοτικών μεθοδολογιών για τον καθορισμό του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας, καθώς και τη δημιουργία εσωτερικών σεναρίων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων για σκοπούς μακροπροληπτικής εποπτείας.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις δυσλειτουργίες που εξακολουθούν να καταγράφονται στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμών. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, σημαντικά εμπόδια αποτελούν οι συνεχείς προσφυγές και ενστάσεις των οφειλετών σε διαφορετικά στάδια της διαδικασίας, οι καθυστερήσεις των δικαστηρίων στην έκδοση διαταγών πληρωμής, καθώς και το υποχρεωτικό χρονικό διάστημα επτά μηνών που μεσολαβεί μεταξύ κατάσχεσης και πρώτου πλειστηριασμού.
Το Ταμείο καταγράφει επίσης ως προβλήματα τη χαμηλή συμμετοχή στους πλειστηριασμούς, τις καθυστερήσεις στη διανομή των εσόδων, αλλά και τις χρονοβόρες διαδικασίες μεταβίβασης και καταχώρισης ακινήτων. Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στην υποχρέωση διατήρησης εγγύησης για διάστημα πέντε ετών μετά τον πλειστηριασμό, η οποία αυξάνει το κόστος και εντείνει την αβεβαιότητα για τους εμπλεκόμενους.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΔΝΤ προτείνει σειρά παρεμβάσεων με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών, όπως η εκκαθάριση του μεγάλου όγκου εκκρεμών ενστάσεων, η επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης μέσω πιο ενιαίας νομολογιακής αντιμετώπισης, η μείωση του χρόνου μεταξύ κατάσχεσης και πλειστηριασμού, καθώς και η κατάργηση της πενταετούς υποχρέωσης εγγύησης μετά την ολοκλήρωση του πλειστηριασμού.
