«Οι Γερμανοί πιστεύουν ότι αν χαλαρώσουν τη στάση τους, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν θα γίνουν ποτέ κι εγώ το κατανοώ αυτό. Αλλά δύο πράγματα πρέπει να θυμόμαστε: Πρώτον, η κρίση της Ευρωζώνης είναι, από πολλές απόψεις, μία κρίση του ισοζυγίου πληρωμών. Δεύτερον, πιστεύω ότι είναι εφικτό να καταρτιστεί η συμφωνία με τέτοιο τρόπο ώστε να εμπεριέχει και τα δύο επιθυμητά στοιχεία: την ανάπτυξη και τις μεταρρυθμίσεις», σημειώνει ο Τόνι Μπλερ.

Παράλληλα, πρόσθεσε ότι «η περίπτωση της Ελλάδας δείχνει ότι οι πολίτες είναι διατεθειμένοι να δεχθούν βαθιές οικονομικές αλλαγές, αλλά πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η επόμενη δεκαετία θα είναι διαφορετική από την προηγούμενη – ότι οι μεταρρυθμίσεις θα αποδώσουν καρπούς. Εγώ προώθησα

μείζονες μεταρρυθμίσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά ήταν σε εποχές ισχυρής ανάπτυξης. Σε καιρό ύφεσης είναι πολύ πιο δύσκολο».

Επίσης, ο κ. Μπλερ εκφράζει την ελπίδα ότι η Γερμανία «θα εργαστεί με τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας για να καταλήξουν στο πώς η Ευρώπη θα προχωρήσει μπροστά», μια κοινή πορεία «που θα πρέπει να συνδυάζει πολιτικές για την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». Αυτή είναι η «μεγάλη συμφωνία» που απαιτείται ώστε η Ευρωζώνη «να πλησιάσει περισσότερο στο καθεστώς μιας πραγματικής νομισματικής ένωσης» και «να επιβιώσει».

Όπως σημειώνει ο ίδιος, «εκατομμύρια ψηφοφόροι είναι πολιτικά άστεγοι» σήμερα στη Βρετανία, καθώς αντιμετωπίζουν την επιλογή «μεταξύ των Τόρις του σκληρού Brexit και των Εργατικών της σκληρής Αριστεράς».