Πού ήταν όλοι αυτοί οι πατριώτες της φακής, όταν οι κυβερνήσεις της χώρας μας έβαζαν κάθε χρόνο μέσα; Φώναζαν μήπως ότι η υπερχρέωση εγκυμονεί κινδύνους για την πατρίδα; Όχι! Αντιθέτως, χλεύαζαν κάτι τύπους σαν τον Μάνο, που υποστήριζαν ότι θα πρέπει να έχουμε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, χαρακτηρίζοντάς τους γραφικούς «δημοσιονομικούς ιέρακες». Τώρα που έφτασε η ώρα του λογαριασμού, θυμήθηκαν να διαμαρτυρηθούν.

Πού ήταν οι εθνικόφρονες της κακιάς ώρας όταν η Ελλάδα γινόταν η μικρότερη χώρα της ιστορίας που αναλάμβανε το τεράστιο έξοδο των Ολυμπιακών Αγώνων; Έξω στους δρόμους και πανηγύριζαν, λέγοντας ιστορίες για τα αρχαιοελληνικά μας γονίδια.

Που είχαν στραμμένη την προσοχή τους όταν το δημόσιο διογκωνόταν με την πρόσληψη κολλητών; Φώναζαν να μπουν και τα «γαλάζια» παιδιά στο πάρτι.

Και εν πάση περιπτώσει, αφού θέλουν να διώξουν την Τρόικα, γιατί δεν παραδέχονται ρητά και δημοσίως ότι με τη δραχμή το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων θα μειωθεί στο μισό απ’ όσο είναι σήμερα;

Επιτέλους, χορτάσαμε αερολογίες. Όσοι νιώθουν ότι έχουν ανασφάλεια με τον γενετήσιο προσανατολισμό τους, ας μην συγχέουν την τεστοστερόνη που φαντάζονται ότι έχουν με το εθνικό φρόνημα. Ο πραγματικός πατριώτης βάζει πάνω απ’ όλα την ευημερία της πατρίδας του, όχι τις ονειρώξεις που έχει περί δραχμοφόρας εκστρατείας στην Άγκυρα. Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε κωλοτούμπα, αλλά χάρη σε αυτήν την κωλοτούμπα μένουμε ζωντανοί άλλη μια μέρα να το παλέψουμε στην ευρωζώνη. Όπως θα έλεγε η καλύτερη εν ζωή πέννα στη Μεγάλη Βρετανία: «Έχω δει ανθρώπους να πέφτουν ηρωικώς και δεν έχουν μέλλον....».