Αντώνης Καρακούσης

«Ο Κώστας Σημίτης επιτυγχάνοντας, επί πολλά έτη, ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης 4% - 4,5% μιλούσε για ισχυρή οικονομία, θεωρούσε και υποστήριζε μετά πάθους ότι η οικονομία έκανε τη διαφορά, ήταν αυτή που προσέφερε δύναμη στις κυβερνήσεις του.

H ζωή απέδειξε πως η κοινωνία δεν εκτίμησε αναλόγως τους ρυθμούς μεγέθυνσης, ούτε τα μεγάλα βήματα αναδιάρθρωσης της οικονομίας.

Αντιθέτως, ανέδειξε σε κυρίαρχες τις αδυναμίες της οικονομίας, προέταξε τις ατέλειες του συστήματος, τα προβλήματα διάχυσης και κατανομής του πλούτου επικράτησαν στην κοινή γνώμη, η ίδια η μεγέθυνση έφθασε στο τέλος να αμφισβητείται.

Στην παρούσα περίοδο, χωρίς ακόμη να έχουν εκπληρωθεί υποσχέσεις και στόχοι, με τη μεγέθυνση να προσεγγίζει μεν αλλά να μη φθάνει τα προηγούμενα επίπεδα και τις αδυναμίες κατανομής του πλούτου να αυξάνονται, τα δανεικά να πολλαπλασιάζονται, τις υστερήσεις να φωνάζουν, το Τρίτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης να μένει στο ράφι και τον κόσμο να δυσφορεί, η κυβέρνηση Καραμανλή δείχνει να ενσωματώνει την αυτή λογική, του λεγόμενου οικονομισμού.

Ολοένα και συχνότερα η οικονομία προβάλλεται από κυβερνητικά στελέχη και από τον Πρωθυπουργό ακόμη ως πεδίο επιτυχίας και προόδου. Δεν τα κατάφεραν με τις μεταρρυθμίσεις, καθώς δεν τις είχαν προπαρασκευάσει όπως έπρεπε, φοβήθηκαν τις αντιδράσεις και τώρα πασχίζουν να πείσουν ότι εξασφάλισαν ή εξασφαλίζουν οσονούπω τη δημοσιονομική εξυγίανση και ακόμη πως δημιουργούν ευκαιρίες ανάπτυξης.

. ..

Όμως είναι φανερό πως η κυβέρνηση αναζητεί εναγωνίως επιτυχίες. «Κακό μάνατζμεντ, πολλά ντιλ», λένε οι ειδήμονες των αγορών.

Βιάζεται να δείξει πρόοδο η κυβέρνηση Καραμανλή, άγχεται καθώς ο καιρός περνά και θα πρέπει να περιγράψει τα πεπραγμένα της στον ελληνικό λαό.

Κάπως έτσι όμως αυτοεγκλωβίζεται στην περιοχή του οικονομισμού και νομίζει πως κερδίζοντας τους λίγους εμπορευομένους κερδίζει και τον κόσμο.

Πλάνη μεγίστη. Τη γεύθηκαν όλοι. Θα τη γευτεί και το νεοδημοκρατικό επιτελείο. ..»

ΤαΝέα

Γιάννης Παντελάκης

«Μοντέλο «Μέρκελ», δηλαδή συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. ονειρεύεται ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θ. Κολιοπάνος υποστηρίζοντας ότι το κόμμα του και η Ν.Δ. έχουν τις ίδιες απόψεις σε πολλά θέματα. Φυσικό ήταν η θέση του να προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις, με πρώτη αυτή του ίδιου του ΠΑΣΟΚ, κύκλοι του οποίου υποστήριζαν πως δεν υιοθετούν τις θέσεις του βουλευτή τους. Πάντως, αν κάποιος σκαλίσει λίγο τη μνήμη του, δεν θα δυσκολευτεί ν' ανακαλύψει πως ανάλογες θέσεις με αυτές του κ. Κολιοπάνου έχουν εκφραστεί και από άλλα στελέχη του πολιτικού προσωπικού, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του Κ. Μητσοτάκη.

Ανεξάρτητα πάντως από τις υποκειμενικές θέσεις καθενός για το θέμα που θέτει ο βουλευτής, το ζήτημα είναι πως υπάρχει πρόσφορο πολιτικό έδαφος που οδηγεί πολιτικούς σε τέτοιες θέσεις. Αν ο ιδεολογικός διαχωρισμός αλλά και η πολιτική πρακτική μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας ήταν ξεκάθαρα, τότε δύσκολα κάποιος θα τολμούσε να κάνει τέτοιες προτάσεις. Προφανώς δεν είναι. Και επίσης προφανέστερα, η πολιτική πρακτική που ακολουθήθηκε και από τα δύο κόμματα εξουσίας δημιούργησε αυτό το έδαφος.

Και δεν πρωτοτυπούμε σημειώνοντας πως τα δύο κόμματα διαχειρίστηκαν μ' έναν πανομοιότυπο τρόπο πολλά ζητήματα. Σημαντικό κομμάτι της ίδιας της κοινωνίας το αποδέχεται και το εκφράζει αυτό μέσα από τις δημοσκοπήσεις που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Και επειδή είναι σαφές η σύγκλιση ασκούμενων πολιτικών έχει γίνει κατά κύριο λόγο από το ΠΑΣΟΚ, αυτό έχει το πρόβλημα και αυτό θα πρέπει να το αντιμετωπίσει. Εκτός και αν και αυτό κάνει ανάλογα όνειρα με αυτά του κ. Κολιοπάνου...»

Ελευθεροτυπία

Θάνος Oικονομοπουλος

«Δεν χρειαζόταν, βέβαια, η «έρευνα των οικογενειακών προϋπολογισμών» της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας για να πληροφορηθούμε πως η περιβόητη «δωρεάν παιδεία» στην Eλλάδα είναι μύθος και το… πιο σύντομο ανέκδοτο. Oσοι σε τούτη τη χώρα έχουν παιδιά το ξέρ