Ο κ. Χατζηδάκης αναφέρει ότι οι αποτιμήσεις της μεγάλης κεφαλαιοποίησης έχουν αποκτήσει την απαιτούμενη ρευστότητα και αποτελεσματικότητα στην προεξόφληση και στην αποτύπωση των κερδοφοριών, ενώ παράγοντες κινδύνου όπως η υιοθέτηση των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων ή η συνεχής απειλή των τρομοκρατικών χτυπημάτων αποδείχθηκαν μάλλον υπερβολικοί για το βαθμό του ρίσκου που τους απέδωσε μέρος της επενδυτικής κοινότητας. Επομένως, η αγορά έπρεπε να επανατιμολογήσει την στάση της απέναντι στις αυστηρές αποτιμήσεις και να αποδώσει δικαιοσύνη σε εταιρίες που διαπραγματεύονταν με μεγάλες εκπτώσεις επί των τιμών τους με βάση την κερδοφορία και τα μερίσματα τους. Εν μέρει αυτό παρατηρείται σε ικανοποιητικό βαθμό στην μεσαία κεφαλαιοποίηση όπου έχουμε πλέον μια δεύτερη ομάδα μετοχών που κινείται με βάση τα θεμελιώδη μεγέθη και η οποία φαίνεται να αποκτά το δικό της κοινό τόσο από εγχώριους όσο και από ξένους θεσμικούς παίκτες. Με εδραιωμένη την ανοδική τάση, περισσότερους ενεργούς κωδικούς και την ψυχολογία να έχει σαφώς βελτιωθεί η χρηματιστηριακή αγορά εισέρχεται από το Σεπτέμβριο σε μια νέα περίοδο τόσο σε θεσμικό όσο και σε επιχειρηματικό πεδίο. Οι επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις σε εργασιακό επίπεδο, η διαμόρφωση νέων συνθηκών λειτουργίας στις ΔΕΚΟ και οι διεργασίες επίτευξης στρατηγικών συμφωνιών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις φαίνεται ότι ήδη έχουν μπει στο μικροσκόπιο των θεσμικών χαρτοφυλακίων δικαιολογώντας μια σοβαρή ανατιμητική προσπάθεια. Επιπλέον οι επιχειρηματικές συμφωνίες κρίνονται μονόδρομος για την αντοχή των αποτιμήσεων στα υψηλά τετραετίας και ειδικότερα στην ατμομηχανή της ανόδου τον FTSE-20. Στις ξένες αγορές ο βασικός φόβος της τρομοκρατίας έχει μετριαστεί ως προς τις συνέπειες που θα μπορούσε να επιφέρει και η τάση παραμένει ανοδική παρά την εμμονή των ενεργειακών τιμών σε υψηλά επίπεδα. Οι κερδοφορίες διατηρούνται σε διψήφια ποσοστά ανόδου ενώ πυκνώνουν οι φήμες για deals σε ηγετικό επίπεδο διατηρώντας τις εισροές και το ενδιαφέρον σταθερό σε κλάδους σηματωρούς. Έχουμε μπει στην πιο ενδιαφέρουσα φάση της ανοδικής κίνησης καθώς η ρευστότητα διαχέεται σε περισσότερα χαρτιά και οι αποτιμήσεις στην μεσαία και μικρή κεφαλαιοποίηση έχουν μεγάλα περιθώρια κάλυψης των θεμελιωδών αποκλίσεων. Ήρθε όμως η ώρα να υπάρξει και κάποια ισσοροπία μεταξύ διαθεσίμων και τοποθετήσεων καθώς η αγορά δεν είναι πιά φθηνή και μόνο ένας κύκλος συγχωνέυσεων θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα με ότι αυτό συνεπάγεται για την προεξόφληση προσδοκιών στις τρέχουσες αποτιμήσεις Iσως να φαίνεται υπερβολικό αλλά οι αλλαγές που επιχειρούνται αυτή την περίοδο στην Ελληνική οικονομία αποτελούν την σημαντικότερη διαρθρωτική παρέμβαση του κράτους από την εποχή της μεταπολίτευσης, καθώς επιχειρείται να ανοίξουν οι αγορές και να γίνουν επενδύσεις. Είναι κάτι που δεν το έχουμε δει ακόμα σε εκτεταμένο βαθμό στην χώρα μας. Για τους οπαδούς της μόνιμης κινδυνολογίας αρκούν τα παραδείγματα της κινητής τηλεφωνίας και των τηλεοπτικών αδειών για να αποδείξουν ότι η προσφορά και η ζήτηση σε μια απελευθερωμένη αγορά σωστά ρυθμισμένη μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος όλων: Των καταναλωτών που ευνοούνται από τον ανταγωνισμό, του κράτους που εισπράττει φόρους, των εταιριών που μέσα από τον ανταγωνισμό γίνονται πιο παραγωγικές και κερδοφόρες και φυσικά την απασχόληση η οποία αυξάνεται με ότι αυτό συνεπάγεται για την κατανάλωση και την οικονομία. Αν λοιπόν το εγχείρημα είναι επιτυχές γιατί να μην συμβεί το ίδιο στην αγορά ενέργειας, στις μεταφορές, ή σε κάποια άλλη αγορά που επί μακρό χρονικό διάστημα λειτουργεί με μη ορθολογικό τρόπο; Βρισκόμαστε στο κομβικό σημείο όπου οι αγορές στην Ελλάδα ανοίγουν ή είναι έτοιμες να ανοίξουν. Και σε αυτή την περίπτωση οι νικητές θα προσδιοριστούν σε μεγάλο βαθμό από το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης. Όμως αυτό προϋποθέτει ζυμώσεις και διεργασίες στρατηγικού χαρακτήρα μεταξύ των εταιριών προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό. Αυτή είναι λίγο πολύ και η επόμενη μέρα του Χρηματιστηρίου. Έχουμε μπει στην φάση των στρατηγικών συμμαχιών, εξαγορών και