Κύρια στοιχεία της είναι η δημιουργία δύο νέων κομμάτων – στην ουσία δηλαδή η εμφάνιση ενός νέου προσώπου (Μαρία Καρυστιανού) και η επανεμφάνιση του Τσίπρα. Αν όμως το δει κάποιος ψύχραιμα, με αυτές τις αφορμές η δημόσια συζήτηση μοιάζει να μην έχει περιεχόμενο, περιστρέφεται γύρω από το τι είπε ο ένας και τι ο άλλος και τις δημοσκοπήσεις.
Το πολιτικό φόντο είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικό. Το μόνο θέμα για κάποιους είναι πώς θα ψαλιδιστεί η κυβέρνηση και ποιος θα βγει δεύτερος στις εκλογές, αν θέλει κανείς να είναι ρεαλιστής, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Για οτιδήποτε άλλο συμβαίνει στην χώρα και θα έπρεπε να συζητείται, όπως π.χ. η Παιδεία ή το ζήτημα της εξαπλωμένης, ενδοοικογενειακής ή όχι, βίας, τι πραγματικά συμβαίνει (αν συμβαίνει) με την Τουρκία και γενικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο και τόσα άλλα, τσιμουδιά…