Αυτή τη φορά η Ιερά Σύνοδος επέλεξε να μοιράσει στις εκκλησίες φυλλάδιο με κείμενο άκρως πολιτικό και έξυπνα διατυπωμένο που μεταξύ άλλων:

-Διαπιστώνει ότι «η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τους δανειστές μας».

-Χαρακτηρίζει «πρωτόγνωρο και συνταρακτικό» αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα.

-Επισημαίνει ότι «πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τα οποία ως τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας».

-Επιρρίπτει ευθύνες στους δανειστές γιατί απαιτούν τα μέτρα που λαμβάνονται και ισοδυναμούν με «πάσης φύσεως ανατροπή».

-Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «είμαστε μία χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων δανειστών μας».

-Υπογραμμίζει ότι «τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι εδώ και δεκαετίες τα ίδια».

-Αναρωτιέται «γιατί δεν αλλάξουμε στην ώρα τους όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε;» και γιατί αυτοί οι πολιτικοί που επιβιώνουν επί δεκαετίες «τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς ενεργούντες ως εντολοδόχοι;»

-Καταγγέλλει ότι από τη μία πλευρά υπήρχε « μία ηγεσία που στην πράξη αποδεικνύεται ότι ουσιαστικά υπονόμευσε τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και του λαού» και από την άλλη πλευρά «ένας λαός, εμείς που λειτουργήσαμε ανεύθυνα, παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό και στην καλοπέραση, επιδοθήκαμε στο εύκολο κέρδος και στην εξαπάτηση, δεν προβληματιστήκαμε για την αλήθεια των πραγμάτων».

Το κείμενο περιλαμβάνει και μία ήπια αυτοκριτική της Εκκλησίας, αλλά εκτιμά ότι «η Εκκλησία είναι ο μόνος οργανισμός που μπορεί να σταθεί δίπλα στον άνθρωπο και να τον στηρίξει» γιατί «Εκκλησία είμαστε όλοι μας και αυτή είναι η δύναμή μας και η δύναμή της», ενώ προσθέτει επίσης ότι «η Εκκλησία δεν αντιμάχεται την Πολιτεία, αλλά εκείνους που εκμεταλλευόμενοι την Πολιτεία και κρυμμένοι πίσω από την εξουσία επιχειρούν να σας στερήσουν την ελπίδα». Τελειώνει δε με την συνωμοσιολογική άποψη ότι «η παρούσα κρίση είναι κατασκευασμένη, είναι μία κρίση – εργαλείο που αποβλέπει στον παγκόσμιο έλεγχο από δυνάμεις που δεν είναι φιλάνθρωπες».

Όπως είπαμε και στην αρχή αυτό το κείμενο-παρέμβαση είναι έξυπνο. Ρίχνει το ανάθεμα σε αόρατες διεθνείς δυνάμεις που προκάλεσαν την κρίση και προφανώς γι αυτό η χώρα βρίσκεται υπό την κατοχή των δανειστών της ξεχνώντας ότι η Ελλάδα έχει περάσει και στο παρελθόν τέτοιες καταστάσεις, όπως το 1932 και από το 1947-1952 με το Σχέδιο Μάρσαλ, όταν είχαν εγκατασταθεί στην Αθήνα 300 περίπου αμερικανοί που έλεγχαν τα πάντα. Κυρίως όμως αναθεματίζει ανοιχτά το πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάντια, αλλά ταυτόχρονα «μαλώνει» και τον λαό γιατί ζούσε μέσα στην αμαρτία. Για να καταλήξει ότι μόνον η Εκκλησία μπορεί να ορθώσει ανάστημα, να προσφέρει παρηγοριά και σωτηρία και όχι βέβαια το πολιτικό σύστημα και η Πολιτεία. Για αυτό το συμπέρασμα γράφηκε το κείμενο. Μακάρι να συνοδευτεί και από ένα μεγάλο θαύμα…