Το θέμα που θα μας απασχολήσει είναι η Siemens και κυρίως το πως διαχειρίστηκε τις κινήσεις Καράβελα το Υπουργείο Εξωτερικών και η πολιτική του προϊσταμένη κυρία Ντόρα Μπακογιάννη. Δεν θα μας απασχολήσει ούτε το πως το χειρίστηκε η Δικαιοσύνη για την οποία έχουν γραφτεί πολλά, ούτε το υπουργείο Δικαιοσύνης που για καλή του τύχη στο συγκεκριμένο θέμα ήταν ο δευτεραγωνιστής.

Ας υποθέσουμε λοιπόν, πως έχετε μία επιχείρηση. Μια Ναυτιλιακή για παράδειγμα. Ξέρετε πως ένα πλοίο σας ενδέχεται να έχει σοβαρό πρόβλημα. Πρέπει να παραδοθεί στους επόμενους ναυλωτές αλλά παρουσιάζει μία ζημιά η οποία θέλει αμέσως φτιάξιμο. Η εντολή σας είναι «φτιάξτε το αμέσως μην τυχόν και χάσουμε το ναύλο. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι, δεν μπορούμε να χάσουμε ούτε σέντσι». Το γνωρίζει όλη η εταιρεία, το γνωρίζουν οι τμηματάρχες σας που συμμετέχουν σε πλήθος συσκέψεις και ξέρουν πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση.

Το τεχνικό σας τμήμα λαμβάνει ένα τηλεγράφημα που λέει πως έχει πληροφορίες ότι το ναυπηγείο που θα κάνατε τις προσωρινές επισκευές ετοιμάζεται να απεργήσει. Ο υπάλληλος ενημερώνει τον Τμηματάρχη του ο οποίος κρατάει το memo μια μέρα στο γραφείο του και την άλλη μέρα αποφασίζει να το στείλει με την γραμματέα του στην γραμματέα του τμήματος ναυλώσεων, η οποία το δίνει στον προϊσταμένο της το απόγευμα. Αυτός όταν το μαθαίνει σπεύδει να ζητήσει παράταση από τους ναυλωτές αλλά εκείνοι απαντούν. Μας συγχωρείτε, περιμέναμε δυο μέρες τώρα βρήκαμε άλλο πλοίο να κάνει τη δουλειά.

Κάτι τέτοιο έγινε και με την υπόθεση Καράβελα. Η κυρία Μπακογιάννη, για να λέμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομα τους, παρ΄ ότι ενημερώθηκε αμέσως από το κρυπτογραφικό, θεώρησε καλό, μια μέρα μετά να στείλει το σημείωμα με κλητήρα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Είμαι πεπεισμένος πως δεν υπήρχε καν η ένδειξη υπερεπείγον, ούτε κάποια εμφανής διαβάθμιση που να δείχνει την σπουδαιότητα του εγγράφου ώστε να ξεφύγει από το δαιδαλώδες πρωτόκολλο.

Τώρα με ένα «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη κα έχβ διατάξει ΕΔΕ» νομίζει πως όλα μέλι γάλα. Το εκπληκτικό είναι, πως η κυρία Μπακογιάννη είναι μία πανέξυπνη και έμπειρος πολιτικός. Γνωρίζει την σπουδαιότητα της υπόθεσης για την οποία βοά το πανελλήνιο εδώ και μήνες. Γνωρίζει πόση σημασία έχει για τις δημοσκοπήσεις ένα ακόμη στραβοπάτημα. Γνωρίζει πως ένας από τους βασικούς μάρτυρες και κατηγορούμενους ο κ. Χριστοφοράκος, την έχει ήδη κοπανήσει και έχει γίνει το σώσε. Και δεν της περνάει καν από το μυαλό να σηκώσει αμέσως το τηλέφωνο και να πει « Νίκο μου τρέχα να προλάβεις. Δεν ξέρω τι θα κάνεις, πως θα το κάνεις αλλά μόλις έμαθα πως ο Καράβελας ετοιμάζεται να την εξαφανιστεί subitο. Μη μας βρει άλλο κακό. Ξεκίνα εσύ και σου στέλνω το έγγραφο τώρα με έναν υπάλληλο, η με fax για να έχεις κάτι στα χέρια σου για τους εισαγγελείς, μέχρι να πάρεις το πρωτότυπο».

Δεν θα παρασυρθώ από τα παπαγαλάκια της μίας ή της άλλης νεοδημοκρατικής φατρίας που θα σπεύσουν να διατυμπανήσουν πως επίτηδες το έκανε για να εκθέσει την παράταξη, ώστε να χαθούν οι εκλογές και να τεθεί θέμα ηγεσίας. Αυτά είναι αστείες εικασίες. Θα σταθώ σε κάτι πιο λογικό και πιο ασφαλές. Στο συμπέρασμα, πως σε αυτή την Κυβέρνηση είναι ο καθένας για την πάρτη του. Κάνει ό,τι θέλει, όπως θέλει και δεν φοβάται γιατί δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Αυτή την συμπεριφορά έχουμε βιώσει ουκ ολίγες φορές την τελευταία πενταετία. Αυτής της συμπεριφοράς σύμπτωμα ήταν και η κραυγαλέα αδράνεια και ολιγωρία της κυρίας Μπακογιάννη. Εγώ το’ στειλα, πέταξα από πάνω μου την καυτή πατάτα ας κόψει τώρα ο Δένδιας το λαιμό του.

Αυτή είναι η νοοτροπία, που έθρεψε, Βατοπαίδι, George IV για να θυμηθούμε και λίγο τον κύριο Στυλιανίδη. Είναι η νοοτροπία του ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό. Αν ήταν κάποιο σοβαρό ρουσφέτι θα βλέπατε πόσα τηλέφωνα θα είχαν σπάσει. Αλλά επειδή ήταν ένα πολύ σοβαρό θέμα προτιμήθηκε η υπηρεσιακή οδό για να μην γίνει τίποτα παράτυπο. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση το "φύλαγε τα ρούχα σου", έγινε "Εγώ το λέω του σκύλου μου κι εκ