Άλλοι Αρθρογράφοι
20/07/2015 - 21:07
Αλλαγή εκλογικού νόμου τώρα!
Μέσα στον βούρκο των εκκρεμοτήτων όπου βυθίζεται η χώρα, υπάρχει μία δυνατότητα διεξόδου που θα μπορούσε να σώσει την κατάσταση.
20/07/2015 - 09:53
Ο λόγος που δεν θα «γυρίσουμε» στην δραχμή.
Κατ’ αρχάς γιατί δεν είμαστε έτοιμοι.
19/07/2015 - 17:00
Στρατηγοί πλείονες ή βελτίονες
Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα θυμίζει απελπιστικά τους ανασχηματισμούς των προηγούμενων κυβερνητών Αντώνη Σαμαρά και Γεωργίου Παπανδρέου.
17/07/2015 - 16:07
Ο θρίαμβος της επίχρυσης και ατσάλινης Ευρωφάκας
Η σκόνη της αγωνίας και της έντασης γύρω από μία αποφευκταία άτακτη χρεοκοπία του τραπεζιτικού συστήματος, άρχισε από την Δευτέρα το πρωί να κατασταλάζει, μετά τον λευκό καπνό που εξέπεμψε η Ευρωζώνη για «συμφωνία», έντιμη ή όχι, ανάμεσα στην Ελλάδα και στους δανειστές της. Το επίχρυσο αλλά ατσάλινο κλουβί της Ευρωζώνης, άντεξε την φαινομενική, εάν όχι εικονική, πίεση του Σόιμπλε και τις απεγνωσμένες ανάγκες του ελληνικού καναρινιού, και το καναρίνι παραμένει, τουλάχιστον προσωρινά, μέσα στο κλουβί του, και μέλλει να δείξει εάν θα φτάσει η στιγμή που θα μπορεί να κελαηδά, ή όχι.
15/07/2015 - 13:20
Λουκουμάδες μη-σε-μέλει
Προσωπικά, θα έλεγα ότι «ταπεινωμένος» νοιώθω δυστυχώς από συμπολίτες μου: όσους ανάρτησαν (και συνεχίζουν ν' αναρτούν) στα κοινωνικά δίκτυα σκίτσα με αναπηρικά καροτσάκια να καίγονται ως απάντηση σε δήθεν "ευχές" εκατομμυρίων πολιτών, όσους ασεβούν πάνω στα ευρωπαϊκά σύμβολα, την σημαία εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών, διακοσμώντας την με ναζιστικές σβάστικες, όσους προβάλλουν χαρτί υγείας με τα αστεράκια της ΕΕ, όσους μιλούν χυδαία για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας... Αυτούς τους αποκαλώ, χαϊδευτικά, #gidia. Πρόκειται για άτομα που έχουν απωλέσει, ελπίζω προσωρινά, την ικανότητα κριτικής σκέψης και πολιτισμένου διαλόγου με επιχειρήματα και λογική.
14/07/2015 - 22:34
Το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς
Αν κάτι κυριάρχησε όλο το προηγούμενο διάστημα και για πολλές δεκαετίες ήταν ο περίφημος μύθος του «ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς».
14/07/2015 - 09:40
Ένα πρόβλημα χωρίς λύση
Μπορεί ο κ. Τσίπρας και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να έχουν «δώσει τα χέρια» και να τα «βρήκαν» αλλά το πού θα οδηγηθεί τελικά η Ελλάδα σε βάθος χρόνου, με βάση την συμφωνία που μας έχει δημοσιοποιηθεί, είναι – δυστυχώς – εντελώς αβέβαιο.
13/07/2015 - 16:35
Μπορεί η αναγκαστική προσγείωση να αποφέρει συναίνεση – στη λογική;
Τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου απέδειξαν – από πλευράς αξιώσεων αλλά και ύφους των εταίρων / δανειστών μας- πόσο μεγάλη ζημία προκάλεσε στη χώρα το δημοψήφισμα, από τον τρόπο που προκηρύχτηκε (και τις αναμενόμενες αντιδράσεις των ξένων) μέχρι το παράλογο του ερωτήματος που δίχασε τον κόσμο άνευ λόγου. Η θεαματική στροφή του πρωθυπουργού δεν αίρει τις ευθύνες του για τη βλάβη (που άλλωστε τις παραδέχτηκε), όπως δεν τις αίρει ούτε για την ανοχή στην πεντάμηνη παραληρηματική παρουσία Βαρουφάκη και στα τραύματα που κατάφερε στην Ελλάδα.
13/07/2015 - 12:14
Ποινικό αδίκημα η άρνηση πληρωμης με πιστωτική κάρτα
Σε άμεση συμπλήρωση των διατάξεων που αφορούν την τραπεζική αργία προχώρησε η κυβέρνηση μετά το φαινόμενο που παρατηρήθηκε με επιχειρήσεις (σουπερ μαρκετ, ξενοδοχεία, εστιατόρια κ.τ.λ.) να μην αποδέχονται αυθαιρέτως την πληρωμή με πιστωτική κάρτα.
11/07/2015 - 16:58
Οι αστικές δυνάμεις και η συναίσθηση της ευθύνης
Όσα συμβαίνουν στην χώρα αυτή που εξακολουθεί και ονομάζεται Ελλάδα υπερβαίνουν πλέον κάθε δυνατότητα περιγραφής. Τουλάχιστον αν θέλει κάποιος να διατηρήσει ψυχραιμία και να κινηθεί εντός του πλαισίου της κοσμιότητας και της νηφαλιότητας.
08/07/2015 - 09:56
Εκεί, εκεί στην Μέση Ανατολή...
Παρακαλώ διαβάστε την δήλωση του Πρωθυπουργιού Τσίπρα, το βράδυ της 7ης Ιουλίου στις Βρυξέλλες, λίγο αφότου δεν παρουσίασε προτάσεις για την επίτευξη συμφωνίας, δέχθηκε ένα οριστικό τελεσίγραφο για να σοβαρευτεί και να αποφασίσει αν θέλει να διατηρήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη ή να την οδηγήσει στην Μέση Ανατολή και προειδοποιήθηκε για τις γεωπολιτικές επιπτώσεις των αποφάσεών του:
07/07/2015 - 09:43
Αποτίμηση ενός δημοψηφίσματος…
Οι περισσότεροι Έλληνες ψηφίσαμε με το συναίσθημα και όχι με τη λογική. Ειλικρινά, ελπίζω να μην το μετανιώσουμε, όπως το 1920. Πρέπει να υπάρξει άμεσα συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους και να ανοίξουν οι τράπεζες. Κάθε μέρα που παραμένουν κλειστές και παρατείνεται η αβεβαιότητα για το νομισματικό καθεστώς της χώρας, η οικονομία βουλιάζει όλο και περισσότερο και ο λογαριασμός ανεβαίνει εκθετικά για όλους τους πολίτες, γιατί οι αριθμοί της οικονομίας δεν μεταβάλλονται με το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος…
06/07/2015 - 09:55
Tα Απομεινάρια μιας Μπλόφας
Δημοψήφισμα. Θυμάμαι αμυδρά δύο δημοψηφίσματα στη ζωή μου, το πρώτο της Χούντας το καλοκαίρι του 1973, το δεύτερο αμέσως μετά την Μεταπολίτευση, χειμώνα του 1974. Και τα δύο με αντικείμενο το Πολιτειακό, στο οποίο τελικά δόθηκε ξεκάθαρη και τελεσίδικη λύση. Θυμάμαι, πολύ πιο έντονα, την πρόταση του ΓΑΠ λίγο πριν τις "μοιραίες" (για κείνον) Κάννες, περί ενός δημοψηφίσματος που δεν έγινε ποτέ. Ήμουν αντίθετος στην ιδέα: πιστεύω ότι οι Έλληνες δεν έχουμε την πολιτική παιδεία να διαχειριστούμε μια δημοψηφισματική ερώτηση που αφορά ένα καίριο τρέχον ζήτημα πραγματικής πολιτικής, και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρόνο και υπό πίεση, εν θερμώ.
05/07/2015 - 13:57
Το δημοψήφισμα ζωγραφίζει τον ταξικό διχασμό
Πέντε χρόνια οικονομικής κρίσης, και πέντε χρόνια κοινοπραξίας ανάμεσα σε Τρόικα και τα δύο αξιωματικά κόμματα της Μεταπολίτευσης, έφεραν την Ελλάδα σε ένα ξεκάθαρο ταξικό διχασμό, ο οποίος διαγράφεται στο σημερινό δημοψήφισμα, και ο οποίος τοξικός διχασμός, από εδώ και στο εξής, θα πρωτοστατεί, δυστυχώς, στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
02/07/2015 - 15:47
Το τέλος της εθνικής κυριαρχίας
Τα κράτη της Ευρώπης, με το όνειρο μίας ενωμένης και αδελφωμένης ηπείρου, προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και τα πιο πολλά από αυτά στην Ευρωζώνη, ξέροντας ότι η ενωτική αυτή προσπάθεια απαιτούσε την σταδιακή υπακοή έως και υποταγή της εθνικής τους κυριαρχίας στο κοινό όνειρο. Στην περίπτωση της Ελλάδας, δυστυχώς για το όνειρο της Ευρώπης, αλλά και φυσικά για την πατρίδα μας, αυτή η διαδικασία έχει πάρει μία καταστροφική πορεία, μεταφράζοντας την εθελοντική υποταγή των θεσμών ενός κράτους σε έναν αδυσώπητο, όσο και αθέμιτο, κατά την γνώμη του γράφοντα, οικονομικό και κυρίως νομισματικό πόλεμο, χρησιμοποιώντας την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σαν μία μεγάλη Bertha, να επιβάλλει μία αποπνικτική νομισματική πολιορκία της Ελλάδας, μέχρι διαλύσεως της οικονομίας της.