Άλλοι Αρθρογράφοι
16/03/2011 - 01:20
Μια μάντρα έσοδα
Από την περιορισμένη εμπειρία μου στα μπαρ (που κάποιοι κακεντρεχείς διατείνονται ότι δεν είναι τόσο περιορισμένη, ένας έφτασε να πει δημόσια ότι δεν μπορώ να ανοίξω δικό μου επειδή έχω πιει τις αποταμιεύσεις μου – άραγε θα προτιμούσε να τις είχα φάει;), έφτασα να δικαιολογώ τον Παπακωνσταντίνου. Ή μάλλον, για να διορθώσω επί το ακριβέστερον τη σύνταξη, δεν έφτασα – τον δικαιολογούσα εξαρχής, διότι τα μπαρ είχαν προηγηθεί από χρόνια. Δεν θέλει, άλλωστε, ιδιαίτερη οξυδέρκεια. Μόνο να αποφύγει κανείς την υπερβατική παραδοχή ότι ένας έλληνας υπουργός είναι δήθεν περισσότερο ψαγμένος από έναν έλληνα ιδιοκτήτη μπαρ.
15/03/2011 - 01:30
Έχασε η Δραχμή
Αυτός θα έπρεπε κανονικά να είναι ο τίτλος των πρωτοσέλιδων των τελευταίων ημερών αφού δεν βγήκαν αληθινοί οι «ευρωφάγοι» που διέδιδαν κατάλληλα πως στις 25 Μαρτίου Χρεοκοπούμε, με αποτέλεσμα να έχουμε κατακλεισθεί από μία άκρως επικίνδυνη φιλολογία που οδηγούσε ακόμη και μετανάστες που άφησαν την Γερμανία το 80 να ψάχνουν να βρουν φίλους και συγγενείς που έμειναν στην ξενιτιά προκειμένου να βγάλουν τα λεφτά τους έξω. Μην γελάτε, είναι πραγματικό περιστατικό και είμαι βέβαιος πως δεν είναι το μόνο.
14/03/2011 - 01:48
Τα στρέμματα και το …μάρμαρο
Σε σχέση με την οικολογική μήνη για την «υποχώρηση» της κ. Μπιρμπίλη για τα 4 στρέμματα (γιατί άλλοι οργιστήκαμε με την πρωτοβουλία, όχι με τη μεταστροφή), αντιγράφω μερικά τριβιάλ νομικά κειμενάκια σε σχέση με το …μάρμαρο τέτοιων μέτρων.
13/03/2011 - 21:53
Το τσουνάμι της οργής
Ο τρομερός σεισμός της Ιαπωνίας δείχνει πολλά. Κατ’ αρχάς το γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν πρέπει να φτιάξει πυρηνικό εργοστάσιο! Όποτε συζητείται αυτό το θέμα, η πιο σοβαρή αντίρρηση είναι ότι μια τόσο σεισμογενής χώρα, όπως η χώρα μας, δεν μπορεί να έχει πυρηνικό εργοστάσιο, για να μην έχουμε δικό μας «Τσέρνομπιλ». Οι Ιάπωνες, βέβαια, είναι πολύ περισσότερο σεισμογενείς από εμάς και παρ’ όλ’ αυτά, το τόλμησαν. Ας ελπίσουμε να μην πληρώσουν πανάκριβα την τόλμη τους- και αυτοί και οι γύρω χώρες.
12/03/2011 - 00:11
Αφγανιστάν της Μεσογείου θα γίνει η Λιβύη
Η Ευρώπη είναι για κλάματα. Από τη μία προσπαθεί να βάλει τάξη στα οικονομικά της για να καθησυχάσει τις αγορές και από την άλλη κάνει ότι είναι δυνατόν για να τους δείξει πόσο λίγη είναι η ηγεσία της σε κάθε επίπεδο, πόσο ασυνενόητη είναι και πόσο ο καθένας χαράζει δική του στρατηγική όταν έρθει η ώρα γεοπολιτικών συμφερόντων. Πως μετά την πάρει κάποιος στα σοβαρά;
11/03/2011 - 01:04
Μουντιάδα Μέρος Β
Χθες είχα γράψει πως αντί να ασχολούμαστε με την Moody’s καλό θα είναι να κοιτάξουμε πως να βρούμε λύσεις στα σοβαρά δομικά προβλήματα της χώρας και αναρωτήθηκα μεταξύ άλλων αν η Moody’s έλαβε υπόψη της πως οι ελληνικές εξαγωγές παραμένουν ένα σκοτεινό σημείο, αφού κανείς δεν μας πληροφόρησε για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους και αν αντί να στηρίζουμε έμπρακτα τις εξωστρεφείς εξαγωγικές επιχειρήσεις, αυτές ακόμη περιμένουν τον ΦΠΑ. Εγραψα συγκεκριμένα «η Moody’s κάνει την δουλειά της εμείς τι κάνουμε;»,
10/03/2011 - 01:43
Μαμά Μαμά με πείραξε...
Πάλι πολύ φασαρία για το τίποτα. Μας υποβάθμισε η Moody’s και βρήκαμε ευκαιρία καθώς πλησιάζει η 25 Μαρτίου να πάρουμε τα άρματα.. Να ετοιμαστούμε για την Εθνική Επανάσταση. Βγάλαμε και το όπλο στο τραπέζι.. Η Όλα ή τίποτα..
10/03/2011 - 01:41
Η Ελλάδα στον ρόλο του πανευρωπαϊκού και παγκόσμιου οικονομικού Μπαμπούλα
Η οικονομία της χώρας μας έχει πιάσει τόσο πάτο, (και λόγω του Μνημονίου), που η πιθανότητα χρεοκοπίας του κράτους, είναι από μια σκοπιά, μία ύστατη στιγμή εθνικής αδυναμίας
10/03/2011 - 01:38
Το κούρεμα της Παρασκευής
Η συζήτηση άρχισε με μία πρόταση για ένα αντρικό σαββατοκύριακο – τρεις άντρες από τρεις γενιές, ζωντανή μαρτυρία της συνέχειας του ηρωικού ελληνικού πνεύματος: κάθε ιδέα εκδρομής πυροδοτεί και στους τρεις τον ίδιο προγραμματισμό ταβερνών και το ίδιο άγχος – οι καιροί γαρ ου μένουσι την ημετέραν βραδυτήτα.
08/03/2011 - 18:18
Με δεξί εξτρέμ τον Άδωνι!
«Από το τίποτα δε βγαίνει τίποτα» λέει ο Σαίξπηρ στο Βασιλιά Ληρ, όμως οι Έλληνες πολιτικοί έχουν βαλθεί να τον διαψεύσουν. Η πολιτική, στην Ελλάδα είναι η τέχνη που προσπαθεί από το τίποτα να βγάλει κάτι.
08/03/2011 - 01:34
Όποιον πνίγει η ανθρωπιά
Στην κόντρα Βενιζέλου – Ραγκούση (κατ’ αλφαβητική σειρά) τα μέσα ενημέρωσης είχαν σημείο αναφοράς τη σημασία της σύγκρουσης για την κυβέρνηση και το ΠαΣοΚ. Ποια τα αίτιά της, ποιες οι προεκτάσεις της, τι υποθήκες βάζουν αμφότεροι. Μήπως θα έπρεπε, πολύ πριν από αυτά, να σταθούμε στην ουσία της δήλωσης Βενιζέλου; Στο τι σημαίνει για το κράτος και την κυβερνητική πολιτική η άποψη ενός πανέξυπνου ανθρώπου που προσδοκούσε –και δεν έχει παραιτηθεί από την προσδοκία- να γίνει πρωθυπουργός;
07/03/2011 - 14:10
Νομιμοποίηση ή ... θάνατος
Η ιστορία με τους 300 της Υπατίας- που πριν ήταν οι 300 της Νομικής και ίσως σήμερα ή αύριο οι 300 των Νοσοκομείων της Αθήνας- από την αρχή έδειχνε ότι θα αποτελούσε ένα τεράστιο και δυσεπίλυτο πρόβλημα. Όχι μόνο για τους πολιτικούς, τους πρυτάνεις, την αστυνομία, δυστυχώς πλέον και τους γιατρούς, αλλά και για εμάς τους δημοσιογράφους.
04/03/2011 - 01:47
Μηδέν εις το πηλίκο – με κλειστό εργοστάσιο
Αντιγράφω (από τα «Νέα») αποστροφή της ομιλίας του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου στη Βουλή σχετικά με την ανάληψη από το Δημόσιο χρέους 95 εκατομμυρίων ευρώ (32 δισεκατομμυρίων παλαιών δραχμών) του Μεγάρου Μουσικής προς την Εθνική Τράπεζα. Ο υπουργός εξηγεί ότι το Δημόσιο είχε εγγυηθεί το δάνειο το 2007 (ήτοι επί πρωθυπουργίας Καραμανλή Jr, γνωστού στους Ινδιάνους ως «ο σας χρεώνω ως τα μπούνια») και άρα είναι υποχρεωμένο να το αποπληρώσει. Και συνεχίζει με το τι θα συμβεί αν το Δημόσιο πληρώσει το χρέος ως εγγυητής χωρίς να το χαρίσει στο Μέγαρο: «Τι θα γίνει; Θα καταπέσει η εγγύηση, το Δημόσιο θα πληρώσει και το Μέγαρο δεν θα μπορεί να πάρει φορολογική ενημερότητα και θα κλείσει. Ας πάρουμε μία συλλογική απόφαση αν θέλουμε να κλείσει το Μέγαρο (…) Το Δημόσιο έτσι κι αλλιώς θα πληρώσει, αλλά η διαφορά είναι ή τα πληρώνει με ανοιχτό το Μέγαρο ή τα πληρώνει με κλειστό το Μέγαρο..»
03/03/2011 - 01:47
Μικρογραφία της ΕΡΤ ο 9.84
Όταν έχεις 13,5% ανεργία η οποία όπου νάναι θα φθάσει το 15% και ενδεχομένως να το ξεπεράσει, το να ασχοληθείς με τον 9,84 είναι πολυτέλεια και κυρίως όταν καθημερινά χάνουν την δουλειά τους άνθρωποι χαμένοι στην ανωνυμία και στην απελπισία τους.
02/03/2011 - 08:54
Είδα στα μάτια τους τη βδελυγμία
«Δεν τους καταλαβαίνω μερικές φορές κάποιους ανθρώπους», είπε η Τίνα αφού ήπιε μια γερή γουλιά από το μεταλλικό νερό της – σε κοντό ποτήρι με δύο παγάκια- και έτριψε ελαφρά ανάμεσα στα δάχτυλα του αριστερού χεριού λίγο θυμάρι που έφερε προς τη μύτη σαν για να σνιφάρει – αλλά ήταν μόνο για την αύρα. «Έχουν», συνέχισε περίλυπη, «μια παράξενη εμμονή να θέλουν να χτίσουν στα οικόπεδά τους -ή να τα πουλήσουν- αντί να χαίρονται τον χέρσο τόπο, την ομορφιά της ερημιάς, τη δυνατότητα να φυτέψουν παντζάρια ή φωτοβολταϊκά – αν επιτραπούν τελικά, γιατί στη Νατούρα, τη φύση εννοώ, είναι κι αυτά μια παραφωνία, τυφλώνουν, λένε οι ειδικοί, την καφέ αρκούδα όταν βλέπει την αντανάκλασή τους από τα πενήντα χιλιόμετρα. Άσε το άλλο, ότι είναι όλοι στα τσίπουρα και στα τσιγάρα, αντί να απολαμβάνουν τον καθαρό αέρα και να βελτιώνουν τον χρόνο τους στα δέκα χιλιόμετρα.»
02/03/2011 - 08:46
Φοροφυγάς και Λαθρομετανάστης – Δύο θέματα της Οικονομίας, της Πολιτείας και της Ηθικής
Την στιγμή κατά την οποίαν το έθνος διολισθαίνει σχεδόν ανεπιστρεπτί στην πτώχευση, εάν όχι στην πείνα, αποτελεί ίσως ένα διάλειμμα ανάσας να συλλογιστούμε τα δεινά και τα πάθη μίας άλλης κατηγορίας ανθρώπων, η απελπισμένη κατάσταση των οποίων τους έχει ωθήσει, εδώ και λίγο καιρό, σε μία ομαδική σοβαρή απεργία πείνας, με πιθανόν θανατηφόρα επακόλουθα. Οι λαθρομετανάστες έχουν εγκλωβίσει την πολιτεία και την κοινωνία μας σε έναν ανθρωπιστικό και γεωπολιτικό εκβιασμό, ο οποίος εμφανίζεται χωρίς λύση. Εάν η πολιτεία ενδώσει στην απαίτηση τους γιά νομιμοποίηση, παραβιάζοντας τους ισχύοντες νόμους, είναι σαν να «βιάζεται» η ίδια. Εάν, από την άλλη πλευρά, δεν ενδώσει στην απαίτησή τους, όπως δεν έχει κάνει ακόμη, διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να σπρώξει προς τον θάνατο μία ομάδα «ξένων» ανθρώπων, με απρόβλεπτες γεωπολιτικές και υπαρξιακές επιπτώσεις.