Από την άλλη μεριά, αυτή η ηρεμία στο Αιγαίο, ευνοεί τον τουρισμό και για τις δυο χώρες και διευκολύνει τις συζητήσεις και τις συνεργασίες σε επιχειρηματικό επίπεδο.

Ο στόχος για αύξηση του διμερούς εμπορίου μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας, από 7 δισ που είναι σήμερα σε 10 δισ στο τέλος της δεκαετίας, είναι εφικτός, αλλά το θέμα είναι πώς θα επιτευχθεί. Αν δηλαδή θα έχουμε όφελος από αυτή την αύξηση του εμπορίου ή ζημιά.
Αν τα πράγματα εξελιχθούν με βάση τα σημερινά δεδομένα, θα έχουμε ζημιά και μάλιστα μεγάλη, διότι στις μεταξύ μας εμπορικές συναλλαγές έχουν έλλειμμα που ξεπερνάει τα 3 δισ το χρόνο. Οι τουρκικές εξαγωγές στην Ελλάδα είναι τριπλάσια αξίας από τις ελληνικές εξαγωγές στην Τουρκία και αυτό οφείλεται στην έλλειψη ελληνικής παραγωγής.

Η παραγωγή στην Ελλάδα έχει περιοριστεί σε πολύ λίγα μεταποιητικά και βιομηχανικά προϊόντα, αντίθετα με την τουρκική βιομηχανία και μεταποίηση που αναπτύσσονται ραγδαία.

Εμείς εισάγουμε από την Τουρκία κάθε είδους βιομηχανικά προϊόντα, από ρούχα μέχρι και αυτοκίνητα και εξάγουμε ορυκτά, πετρέλαια και βαμβάκι.

Οι Τούρκοι παίρνουν το ελληνικό βαμβάκι και φτιάχνουν ρούχα τα οποία εμείς εισάγουμε, το ίδιο γίνεται και με τα ορυκτά που τους πουλάμε, εισάγουμε τα βιομηχανικά προϊόντα που παράγονται με αυτά, το ίδιο συμβαίνει με το αλουμίνιο που τους πουλάμε, φτιάχνουν αυτοκίνητα και μας τα πουλάνε. Μοναδική σχεδόν εξαίρεση είναι οι εξαγωγές φαρμάκων που έχουν και σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης μελλοντικά.

Με λίγα λόγια, επειδή εμείς δεν φτιάχνουμε τίποτα, έχουμε πολύ μεγάλες εισαγωγές από την Τουρκία. Και καθώς η τουρκική λίρα υποτιμάται, τα προϊόντα τους γίνονται ολοένα και πιο ανταγωνιστικά και οι εισαγωγές μας θα αυξάνονται ενώ οι εξαγωγές μας θα υποχωρούν, όπως συμβαίνει τα τελευταία έξι χρόνια.

Η αύξηση λοιπόν του διμερούς εμπορίου μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας, αν επιτευχθεί, θα είναι μονομερής υπέρ της Τουρκίας και το δικό μας έλλειμμα θα μεγαλώνει.
Ακόμη και οι εξαγωγές μας στα πετρελαιοειδή που αποτελούν μεγάλο μέρος των ελληνικών εξαγωγών στην Τουρκία μειώνονται και αναμένεται ότι θα συνεχίσουν να μειώνονται τα επόμενα χρόνια. Μοναδική ελπίδα μας για αύξηση των εσόδων από τους Τούρκους είναι ο τουρισμός.

Όσον αφορά στις ελπίδες για τουρκικές επενδύσεις στην Ελλάδα, δεν αναμένεται καμία παραγωγική επένδυση διότι το επενδυτικό/επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο. Για αυτό εξάλλου κανείς δεν κάνει παραγωγικές επενδύσεις εδώ, ούτε οι Έλληνες επιχειρηματίες, ούτε οι ξένοι.

Όλες οι τουρκικές επενδύσεις που έγινα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα αφορούν την αγορά ακινήτων από πλούσιους Τούρκους που ανησυχούν για τις διώξεις του Ερντογάν και αγοράζουν σπίτια στην Ελλάδα - κυρίως σε ακριβές γειτονιές της Αθήνας - ως “καταφύγια”.

Δυστυχώς, αν δεν διορθωθεί το περιβάλλον για την βιομηχανία, τη μεταποίηση, την παραγωγή τεχνολογίας και την παραγωγή αγροτικών προιόντων, η Ελλάδα θα παραμείνει μια βαριά ελλειμματική χώρα στο διεθνές εμπόριο με πολύ επικίνδυνα ελλείμματα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών.