Όπως αποκαλύπτει η ίδια μελέτη, χαμηλότερα ποσοστά συμμετοχής στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση καταγράφονται σε 4 ακόμη χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Πέραν της Ελλάδας, οι υπόλοιπες είναι η Ρουμανία, η Κροατία και η Βουλγαρία.

Απ’ την άλλη, τα υψηλότερα ποσοστά διά βίου μάθησης εντοπίζονται στη Σουηδία, τη Δανία και τη Φινλανδία.

«Η διά βίου μάθηση είναι καθοριστικής σημασίας για την προσαρμοστικότητα της οικονομίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πολιτισμικά χαρακτηριστικά, και ιδιαίτερα η υπομονή, επηρεάζουν τον βαθμό στον οποίο οι ενήλικες επενδύουν στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση», αναφέρει η ερευνήτρια του ifo, Γιασμίν Φιτς.

Νέα μελέτη του Ινστιτούτου ifo δείχνει ότι τα άτομα με μεγαλύτερο βαθμό υπομονής συμμετέχουν συχνότερα σε προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης.

Για τον σκοπό αυτό, η έρευνα συνδυάζει τον δείκτη υπομονής από την Παγκόσμια Έρευνα Προτιμήσεων (Global Preferences Survey) μεταναστών από διαφορετικές χώρες προέλευσης με στοιχεία από τη Γερμανική Μικροαπογραφή.

Στο πλαίσιο αυτό, η υπομονή ορίζεται ως η προθυμία να αναβάλει κανείς το άμεσο όφελος προκειμένου να αποκομίσει μεγαλύτερο όφελος στο μέλλον. «Τα άτομα που προέρχονται από χώρες με υψηλότερα επίπεδα υπομονής είναι πιο διατεθειμένα να επενδύσουν μακροπρόθεσμα, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται βραχυπρόθεσμο κόστος», σημειώνει η Φιτς.

«Η αυξημένη υπομονή ενισχύει σημαντικά την προθυμία συμμετοχής στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση. Το αποτέλεσμα αυτό παραμένει εμφανές και στη δεύτερη γενιά μεταναστών, αν και σε κάπως μικρότερο βαθμό», συμπλήρωσε η ίδια.