Πιο αναλυτικά, η υπόθεση αφορά επιστολή που παρέδωσε το Μάιο στον Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, σχετικά με εκκρεμή δικαστική υπόθεση για έκταση 100 στρεμμάτων στην περιοχή του Παπάγου. Στην επιστολή, ο Μαυρίκης ζητούσε την παρέμβαση του δικαστικού, αναφερόμενος έμμεσα σε οικονομικό αντάλλαγμα.

Στο δικαστήριο, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την κατηγορία, υποστηρίζοντας ότι η αναφορά στο ποσό του 1.000.000 ευρώ δεν αποτελούσε πρόταση χρηματισμού, αλλά ενδεχόμενη «μεσιτική αμοιβή» που θα λάμβανε ο ίδιος. Ισχυρίστηκε ότι ο στόχος του ήταν η επίσπευση της εκδίκασης της υπόθεσης, ώστε να κριθεί αν η έκταση ανήκει στο Δημόσιο. «Ούτε ιδιοκτήτης είμαι ούτε τίποτα… δεν υπάρχει μαντήλι να κλάψουμε», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε σκοπό να δωροδοκήσει.

Μάρτυρας στην ακροαματική διαδικασία ήταν ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, ο οποίος κατέθεσε ότι ο Μαυρίκης τον είχε καλέσει τηλεφωνικά για να του παραδώσει φάκελο σχετικά με την υπόθεση. Παρά τις οδηγίες του να απευθυνθεί στη γραμματεία, ο Μαυρίκης παρέδωσε το φάκελο προσωπικά στο γραφείο του, παρουσία συναδέλφων. Ο μάρτυρας υπογράμμισε ότι η επιστολή περιείχε τη φράση: «σε κάθε περίπτωση είμαι υπόχρεος και υπάρχει τίμημα για τη μεσιτεία», η οποία υποδήλωνε «πρόθεση επηρεασμού δικαστικής κρίσης» με υπόσχεση ανταλλάγματος.

Από την πλευρά του, ο κ. Μαυρίκης ισχυρίστηκε ότι το ποσό αφορούσε μεσιτική αμοιβή που θα εισέπραττε ο ίδιος και όχι δωροδοκία: «Δεν θα το έδινα, θα το εισέπραττα. Ζητούσα να μην απορριφθεί ως απαράδεκτη η αγωγή και να εξεταστεί στην ουσία». Ο μάρτυρας επεσήμανε ότι ακόμη και το αίτημα παρέμβασης ήταν παράνομο και ότι δεν υπήρχε λόγος να αναφερθούν οικονομικά μεγέθη στον ίδιο.

Η καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου ακολούθησε την πρόταση ενοχής που είχε υποβάλει ο εισαγγελέας της έδρας, Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου.