Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη διάσταση που, κατά την εκτίμησή του, έχει διαμορφωθεί μεταξύ της κοινωνίας και της πολιτικής της έκφρασης. Αναφερόμενος στην τραγωδία των Τεμπών και την υπόθεση των υποκλοπών, σημείωσε ότι υπήρξε έντονη κοινωνική πίεση, η οποία ωστόσο δεν αποτυπώθηκε εκλογικά. «Υπάρχει κοινωνική δυσαρέσκεια που δεν βρίσκει διέξοδο», υποστήριξε, συνδέοντας το φαινόμενο αυτό με την επιδείνωση της δημοκρατικής λειτουργίας.
Η ακρίβεια είναι η πραγματική αντιπολίτευση
Στο επίκεντρο της ομιλίας του βρέθηκε το ζήτημα της ακρίβειας, την οποία χαρακτήρισε βασικό παράγοντα που επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις. «Η πραγματική αντιπολίτευση ασκείται από την ακρίβεια», ανέφερε χαρακτηριστικά, ασκώντας κριτική στην κυβερνητική πολιτική, την οποία περιέγραψε ως επιδοματική και αποσπασματική. Όπως είπε, τέτοιου τύπου παρεμβάσεις ενισχύουν τη ζήτηση χωρίς να αντιμετωπίζουν τα βαθύτερα αίτια, οδηγώντας τελικά σε νέες αυξήσεις τιμών.
Παράλληλα, στάθηκε στο χάσμα μεταξύ μισθών και επιχειρηματικών κερδών, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα κατατάσσεται σχεδόν τελευταία στην Ευρώπη ως προς τις αποδοχές, την ώρα που η κερδοφορία των επιχειρήσεων αυξάνεται σημαντικά. «Δεν πρόκειται για πληθωρισμό απληστίας αλλά για πληθωρισμό κερδών», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι παρατηρείται μεταφορά εισοδήματος από τους εργαζόμενους προς τις επιχειρήσεις.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε και στη στεγαστική κρίση, επισημαίνοντας ότι το κόστος στέγασης έχει καταστεί δυσβάσταχτο. Όπως είπε, για μια διμελή οικογένεια το ενοίκιο μπορεί να φτάνει έως και το 91% του κατώτατου μισθού, ενώ υπογράμμισε ότι οι επιδοματικές πολιτικές συχνά οδηγούν σε περαιτέρω αύξηση των ενοικίων. Σε ό,τι αφορά τον κατώτατο μισθό, τόνισε ότι δεν μπορεί να καθορίζεται με στενά εργοδοτικά κριτήρια, αλλά αποτελεί ζήτημα αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, έθεσε ως βασική προτεραιότητα την επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, χαρακτηρίζοντάς την ως το βασικό εργαλείο για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών. Παράλληλα, έκανε λόγο για την ανάγκη ενίσχυσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με αυτόματη επέκταση των συμβάσεων και διεύρυνση της κάλυψης των εργαζομένων, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για μια δύσκολη αλλά αναγκαία πορεία.
Ο κ. Παναγόπουλος αναφέρθηκε εκτενώς και στη δράση της ΓΣΕΕ την προηγούμενη περίοδο, τονίζοντας ότι χαρακτηρίστηκε από συνεχείς κινητοποιήσεις, γενικές απεργίες και δράσεις σε όλη τη χώρα. Όπως είπε, «η ισχυρή ΓΣΕΕ ενόχλησε», επιμένοντας ότι η Συνομοσπονδία λειτούργησε με γνώμονα την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων.
Για ΜΜΕ: Δικάζουν και καταδικάζουν - Κατασκευασμένο αφήγημα
Σημαντικό μέρος της ομιλίας του ο Γιάννης Παναγόπουλος, αφιέρωσε στην υπόθεση που τον αφορά και τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας. Μάλιστα, κατηγόρησε τα μέσα ενημέρωσης ότι «δικάζουν και καταδικάζουν», κάνοντας λόγο για «κατασκευασμένο αφήγημα» που βασίστηκε σε «non paper» και «σκόπιμες συγχύσεις». Όπως υποστήριξε: «Με το non paper Βουρλιώτη κτίστηκε ένα αφήγημα, με αποκαλούν κατηγορούμενο ενώ εγώ δεν έχω πάρει ακόμα το πόρισμα. Έκαναν άθλιο παιγνίδι κατά των συνδικάτων για να αλλάξει η πολιτική ατζέντα. Οι εταιρίες που κατονομάζονται δεν έχουν σχέση με την κατάρτιση. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η εταιρία σεκιούριτι για την κυβερνοασφάλεια που αναφέρεται στο χαρτί Βουρλιώτη ήταν η οικονομικότερη στην αγορά με αμοιβή 38.000 ετησίως», ενώ πρόσθεσε ότι τα συνδικάτα «δεν έχουν κρατική χρηματοδότηση», ενώ οι ευρωπαϊκοί πόροι που διαχειρίζονται «δεν ξεπερνούν ούτε το 10% του προϋπολογισμού». Παράλληλα, χαρακτήρισε «γελοιότητες» τους ισχυρισμούς περί οικονομικών ωφελειών και εταιρικών σχέσεων, αποδίδοντας την υπόθεση σε προσπάθεια «να αλλάξει η ατζέντα του δημόσιου διαλόγου».
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι βασική προϋπόθεση για την ανανέωση και ενίσχυση του συνδικαλιστικού κινήματος είναι η πλήρης ανεξαρτησία του από το κράτος, την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα, ώστε να καταστεί πιο αξιόπιστο και ελκυστικό, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά εργαζομένων.
Στο 39ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, οι εργασίες του οποίου ολοκληρώνονται την Κυριακή 19 Απριλίου, συμμετέχουν εκατοντάδες σύνεδροι, καθώς και διεθνείς αντιπροσωπείες από πλήθος χωρών, μεταξύ των οποίων η Αλβανία, η Αυστρία, το Αζερμπαϊτζάν, η Λευκορωσία, το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Κύπρος, η Γαλλία, η Γερμανία, η Γεωργία, η Ιταλία, το Καζακστάν, η Μολδαβία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Ισπανία, η Τουρκία, η Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν.
