Σε κείμενο και ερμηνεία της Μαργαρίτας Παπαγιάννη και σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη, ο μονόλογος «Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες» ανεβαίνει στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου και εστιάζει σε εκείνη τη σιωπή που αφήνει πίσω της μια ξαφνική φυγή χωρίς εξηγήσεις. Μια γυναίκα μετρά τα τσιγάρα που άναψε από τότε που εκείνος έφυγε, προσπαθώντας να καταλάβει τι συμβαίνει στο σώμα της, στη μνήμη της, στο «τώρα» της.
Η παράσταση δεν μιλά μόνο για έναν έρωτα που τελείωσε χωρίς τέλος, αλλά για το αποτύπωμα της απουσίας, για την ψυχολογική βία του ghosting και για τον τρόπο που η μνήμη άλλοτε παρηγορεί κι άλλοτε παγιδεύει. Με αφετηρία μια προσωπική εμπειρία και με εργαλεία το χιούμορ, τη σωματικότητα και την ενσυναίσθηση, το έργο ανοίγει έναν διάλογο βαθιά προσωπικό αλλά και συλλογικό ταυτόχρονα.
Με αφορμή την παράσταση, συνομιλήσαμε με τη Μαργαρίτα Παπαγιάννη και τον Θανάση Ζερίτη για τη διαδικασία της γραφής, τη σκηνική διαχείριση της απουσίας, το σώμα ως φορέα μνήμης και τον φόβο (ή την ανάγκη) να μιλήσουμε σήμερα.
Διαβάστε περσσότερα στο monopoli.gr
