Ορέστης Καλογήρου
". ..Και η ελληνική κοινωνία; Η ελληνική κοινωνία έδειξε καθαρά ότι δεν χρειάζεται τα πανεπιστήμια. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι ενώ είναι εδώ και τρεισήμισι εβδομάδες κλειστά, αυτό δεν ενοχλεί τελικά κανέναν. Εξάλλου, κανείς δεν γνωρίζει τι είναι πανεπιστήμιο. Τύπος και κοινή γνώμη αναρωτιούνται εναγωνίως: «Χάθηκε η εξεταστική;». Θαρρείς και πανεπιστήμιο είναι η «εξεταστική». Ε, λοιπόν, «δεν χάθηκε η εξεταστική». Οπως κάθε φορά, έτσι και τώρα οι φοιτητές θα απειλήσουν με νέες καταλήψεις αν δεν δοθεί εξεταστική τον Ιούλιο ή διπλή εξεταστική τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο ή τριπλή εξεταστική τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο-Μάρτιο, και πάει λέγοντας. Και όπως κάθε φορά, οι πανεπιστημιακοί θα τις δώσουν. Αυτό που χάθηκε είναι η ακαδημαϊκή αξιοπρέπεια, το διεθνές κύρος των ελληνικών ΑΕΙ, εκατομμύρια ευρώ από τους μισθούς που εισπράττουν χωρίς να δουλεύουν τα μέλη ΔΕΠ, ανυπολόγιστο κόστος σε χαμένη παραγωγικότητα, ερευνητική και διδακτική.
Τελικά, τις «καταλήψεις» ποιοι τις κάνουν; Είναι αλήθεια ότι τις πρώτες ημέρες ξεκίνησαν με ενθουσιασμό και μαζικότητα. Στο μεταξύ, οι φοιτητές εξαφανίστηκαν. Αν οποιοσδήποτε κάνει τον κόπο μιας βόλτας, θα διαπιστώσει ότι στις σχολές υπάρχουν 20-30 φοιτητές και έχει αρχίσει να είναι πια δύσκολη ακόμη και η σύγκληση νέων γενικών συνελεύσεων για τη συνέχιση ή μη της «κατάληψης». Πώς να βγάλει κανείς τα εισαγωγικά, ύστερα;
Φαινόμενα ευνοιοκρατίας, αναξιοκρατίας, διαφθοράς, αδιαφορίας ενδημούν και μέσα στο σώμα των πανεπιστημιακών. Ομως, αυτοί/αυτές που μοχθούν για ένα πανεπιστήμιο δημόσιο (αλλά και ακαδημαϊκό και αξιοκρατικό) δεν είναι λίγοι. Εργάζονται ακούραστα στην πρώτη γραμμή της διεθνούς ερευνητικής πρωτοπορίας και γαλουχούν μια πολυπληθή γενιά νέων επιστημόνων, υποψηφίων διδακτόρων ή μεταπτυχιακών σπουδαστών στα μυστικά της έρευνας, της επιστημονικής μεθόδου, στην αγάπη για τη διδασκαλία, στην ακαδημαϊκότητα. Προσπαθούν, και πολλές φορές τα καταφέρνουν, ν' αλλάξουν το κλίμα της μιζέριας, να καταρρίψουν το μύθο της «ψωροκώσταινας» και κερδίζουν μικρά και μεγάλα «Euro» στα διεθνή επιστημονικά γήπεδα. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, δεν δίνουν τον τόνο, δεν είναι αυτοί/αυτές που διαμορφώνουν το στερεότυπο της κοινής γνώμης για το τι είναι Πανεπιστήμιο σήμερα. .."
Ελευθεροτυπία
Στάμος Ζούλας
". ..Oπως καθορίζει το Σύνταγμά μας, η Εκκλησία της Ελλάδος είναι αυτοκέφαλη και διοικείται από την Ιερά Σύνοδο των εν ενεργεία αρχιερέων και από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, με βάση τον καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας. Η Εκκλησία, λοιπόν, διαθέτει όλα τα όργανα, εποπτικά, ανακριτικά και δικαστικά, με τα οποία θα συνετελείτο η αυτοκάθαρση. Βεβαίως αν λειτουργούσαν, έστω και στοιχειωδώς, οι δύο πρώτες κατηγορίες των οργάνων αυτών, μάλλον δεν θα φθάναμε σε καταδίκες αρχιερέων για κακουργηματικές πράξεις. Η παρουσία, όμως, της Μονής Οσίου Εφραίμ και του μητροπολίτου πρώην Αττικής, ως διαδίκων, σε πολιτικό δικαστήριο, καταδεικνύει ότι όλα τα «αρμόδια» όργανα της Εκκλησίας είτε υπνώττουν, είτε ακόμη χειρότερο έχουν εκλάβει το αυτοδιοίκητο ως απαραβίαστο άσυλο, ακόμη και για συμπεριφορές αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.
Ως προς τη συγκεκριμένη απραξία της Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αντιτείνει ότι μόνον αυτός και για πρώτη φορά έκανε χρήση του νόμου του 1983, ο οποίος προβλέπει την απομάκρυνση ιεράρχη για σκανδαλισμό των πιστών. Πράγματι, με πρόταση του Αρχιεπισκόπου προ ενός έτους ο μητροπολίτης πρώην Αττικής κηρύχθηκε «σχολάζων» και απομακρύνθηκε από τον μητροπολιτικό του θρόνο. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο κ. Χριστόδουλος έκρινε ότι όφειλε να προχωρήσει στο βαρύτατο(;) αυτό μέτρο, όταν ο κ. Παντελεήμων Μπεζενίτης παραδέχθηκε δημοσίως ότι διατηρούσε σε τραπεζικούς λογαριασμούς κλπ. το ποσόν του περίπου 1,5 δισ. δρχ. «για τα γεράματά του». Προφανώς ο Αρχιεπίσκοπος και η 12μελής Διαρκής Ιερά Σύνοδος, που κήρυξε σχολάζοντα τον μητροπολίτη πρώην Αττικής, «σκανδαλίσθηκαν» από το έσχον και όχι για το πόθεν των «οικονομιών» του. .."
Καθημερινή
Στέλιος Παπαθανα