Παντελης Mπουκαλας

«Παραείμαστε ιδεαλιστές τελικά. Πίνουμε το γάλα, τα παιδιά μας κι εμείς, με την ιδέα πως είναι πιο φρέσκο κι από φρέσκο. Και δεν είναι. Το πίνουμε με την ιδέα πως είναι ελληνικό. Και δεν είναι. Σπεύδουμε να πάρουμε δάνειο με την ιδέα πως, αν δεν εντελώς χαριστικό, είναι πάντως απολύτως ακίνδυνο. Και δεν είναι. Πίνουμε τους χυμούς μας, αμιγείς ή κοκτέιλ, με την ιδέα ότι κάποιοι πρόθυμοι και πρόσχαροι άνθρωποι κόβουν πορτοκάλια στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας μας, τα στύβουν «ατάκα κι επιτόπου» όπως έλεγε το παλιό άσμα (μια λαϊκότερη εκδοχή του παραμυθένιου «εδώ και τώρα») και μας τα προσφέρουν –σχεδόν δωρεάν– γευστικότατα και υπερβιταμινούχα. Και τίποτε τέτοιο δεν συμβαίνει ή, τέλος πάντων, δεν συμβαίνει πάντοτε όπως θέλουν οι εταιρείες να πιστέψουμε. Οι «φρέσκοι χυμοί» (πλην βεβαίως του παραγομένου από τη γνωστή φαιδρά πορτοκαλέα) «εμπλουτίζουν» τη φρεσκάδα και την ελληνικότητά τους με δάνεια από το εξωτερικό· εισάγονται χυμοί σαν κολόνες πάγου, αποψύχονται εδώ, μπαίνουν στο κουτί και «ευωδιάζουν Ελλάδα». Ως εκ θαύματος.

Ψευδαισθήσεις καταναλώνουμε, και μάλιστα σε τιμές υψηλότερες των ευρωπαϊκών, διότι, ως γνωστόν, «πρώτοι εμείς οι Ελληνες» κ.τ.λ. κ.τ.λ. Την ψευδαίσθηση της υγείας, της φρεσκάδας, της εντοπιότητας, της πιστοποίησης, της γνησιότητας. Ο θαυματοποιός που αναλαμβάνει να παραστήσει σαν πραγματικό το μη υπάρχον είναι η διαφήμιση. Εσχάτως μάλιστα, που τα κανάλια, κρατικά και ιδιωτικά, αποφάσισαν να διακόπτουν δυο-τρεις φορές τα ειδησεογραφικά τους δελτία και να σφηνώνουν διαφημίσεις ανάμεσα στο πρώτο και το τρίτο «συγκλονιστικό γεγονός», χάθηκαν τα όρια ανάμεσα στα γεγονότα (αν τέλος πάντων είναι γεγονότα αυτά που προβάλλονται τηλεοπτικώς) και τις ρεκλάμες. Τα διαφημιστικά φιλμάκια που βλέπουμε λοιπόν (είτε γάλατα και γιαούρτια αφορούν είτε τραπεζικά δάνεια, πιστωτικές κ.ο.κ.) αποδεικνύουν ότι ο λυρισμός και η βουκολική ποίηση αντέχουν ακόμα στα μέρη μας. Επιτέλους πληροφορούμαστε ποιος είναι ο ευλογημένος τόπος όπου ρέει το μέλι και το γάλα, και πού οι άνθρωποι, αμνοί αθωότατοι, δεν έχουν καμία κερδοσκοπική πρόθεση.

Ναι, ψευδαισθήσεις υποχρεωνόμαστε να καταναλώσουμε. Την ψευδαίσθηση ότι δεν υπάρχουν καρτέλ, τραστ, κερδοσκόποι και εναρμόνιση τιμών και πλάνες διαφημίσεις. Και γιατί δεν υπάρχουν; Μα είναι απλό. Επειδή, όπως σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία, δεν τους αφήνουν να υπάρξουν και να δράσουν ασύδοτα οι πάντοτε άγρυπνοι μηχανισμοί της πολιτείας, τι επιτροπές ανταγωνισμού, τι παρατηρητήρια τιμών, τι γραμματείες και υπουργεία. Κι αυτή ακριβώς είναι η μέγιστη ψευδαίσθηση.»
Καθημερινή

Από το πρώτο θέμα

«Μπορούν σήμερα να πανηγυρίζουν οι Ελληνες, μετά τις ανακοινώσεις του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργου Αλογοσκούφη και του γενικού γραμματέα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Μαν. Κοντοπυράκη, ότι το ΑΕΠ της χώρας είναι μεγαλύτερο, τουλάχιστον, κατά 25%, απ' ό,τι αρχικά είχε εκτιμηθεί.

Είμαστε, λοιπόν, πλουσιότεροι και δεν το γνωρίζαμε, ούτε και η κυβέρνηση το γνώριζε, γι' αυτό και επέμενε στη λιτότητα και στο σφίξιμο; Το έμαθε με την αναθεώρηση του ΑΕΠ. Και το ανακοίνωσε πανηγυρικά χθες ο υπουργός Οικονομίας, δηλώνοντας: «Από τα στοιχεία που έχει συλλέξει η ΕΣΥΕ, προκύπτει μια αναθεώρηση του ΑΕΠ από το 2000 και μετά, η οποία αγγίζει το 25%».

Στην αναθεώρηση έγινε «καλύτερη μέτρηση του τριτογενούς τομέα, δηλαδή των υπηρεσιών» και έτσι βγήκε κατά 25% αυξημένο το ΑΕΠ. Οπως ανακοινώθηκε, μέτρησε η Στατιστική Υπηρεσία καλύτερα την παραοικονομία, το μαύρο χρήμα, τον τζίρο της πορνείας, το λαθρεμπόριο, ενδεχομένως και τις μίζες, τα φακελάκια κ.ά.
. ..

Εδειξε η αναθεώρηση αυξημένο ΑΕΠ κατά 25%, αλλά στα χαρτιά. Που σημαίνει, ότι δεν πρέπει να περιμένουν τίποτε οι ασθενέστεροι, αφού και με την αναθεώρηση οι προεκλογικές υποσχέσεις για ενίσχυσή τους δεν πρόκειται να τηρηθούν. Το γνώρισαν πρώτοι οι δάσκαλοι, που απεργούν. Μακάριοι, λοιπόν, οι έχοντες και κατέχοντες, οι κερδίζοντες το χρήμα της ανομίας και μονίμως φοροδιαφεύγοντες, φοροαποφεύγοντες και φοροκλέ