Γιάννης Παντελάκης
«ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ κατώτατης εθνικής σύνταξης προανήγγειλε ο πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας μάλιστα με έμφαση πως αυτή θα κινείται πάνω από τα όρια της φτώχειας και το ακριβές ποσό θα καθοριστεί από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών. Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια καθαρά προεκλογικού χαρακτήρα εξαγγελία, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Εως ότου πραγματοποιηθούν οι εκλογές, οι Ελληνες σε επίπεδο εξαγγελιών θα αποτελούν τον πλουσιότερο λαό της Ευρώπης! Μικρή σημασία όμως έχει αν θα υλοποιηθεί και η συγκεκριμένη εξαγγελία. Αλλωστε αφορά το 2008, άρα χρόνο μετά τις εκλογές και με βάση την τακτική της κυβέρνησης στο ενδεχόμενο επανεκλογής της δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να αθετήσει μία ακόμα υπόσχεση.
ΑΥΤΟ που αποτελεί ντροπή και υποκρισία για το πολιτικό μας σύστημα είναι πως η κυβερνητική παράταξη χθες, το άλλο κόμμα εξουσίας αύριο, ανακαλύπτουν πως στη χώρα μας υπάρχουν φτωχοί χαμηλοσυνταξιούχοι που χρειάζονται οικονομική ενίσχυση, πως υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με 500 και 600 ευρώ τον μήνα. Ανακαλύπτουν την ανέχεια και εμφανίζονται έτοιμοι να πάρουν μέτρα για την αντιμετώπισή της, οι ίδιοι που την προκάλεσαν με τις πολιτικές που ακολούθησαν. Αποσιωπούν πως οι πένητες είναι αποτέλεσμα των πολιτικών αναδιανομής του εισοδήματος που ακολουθούνται εδώ και χρόνια με πρόσχημα την ανάπτυξη και τις μεταρρυθμίσεις.
ΕΙΝΑΙ σίγουρο πως ο πλειστηριασμός παροχών θα συνεχιστεί τις επόμενες εβδομάδες και μέχρι να οδηγηθούμε στις κάλπες. Εκτός από τους φτωχούς συνταξιούχους, ίσως ανακαλύψουν και τους άστεγους, τους αμειβόμενους με εξευτελιστικούς μισθούς εργαζόμενους, τους άνεργους. Το ζήτημα είναι αν θα βρεθούν πάλι κάποιοι που θα τους πιστέψουν...»
Ελευθεροτυπία
Από το κύριο άρθρο
«ΕΙΝΑΙ φανερό πως κανείς δεν θα πρέπει να παίρνει τοις... μετρητοίς τις προεκλογικές υποσχέσεις των κομμάτων. Ακόμα και όταν δεσμεύονται ρητά βρίσκουν τρόπο να υπαναχωρούν.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ παράδειγμα οι υποσχέσεις του Πρωθυπουργού στις εκλογές του 2004. Ποιος δεν θυμάται τους 250.000
συμβασιούχους στους οποίους ο ίδιος υποσχέθηκε ότι θα μονιμοποιηθούν; Δεν έγινε τίποτα όμως. Προσλήφθηκαν λιγότεροι από 70.000 ώστε να μείνουν αρκετές θέσεις και για τα γαλάζια παιδιά.
ΤΟ ίδιο συνέβη και με τους τρίτεκνους. Τους δόθηκαν οι υποσχέσεις το 2004, μετά τις εκλογές όμως ανακάλυψαν ότι ήταν ετεροχρονισμένες. Έτσι σαν να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα, ο Πρωθυπουργός δίνει ξανά την ίδια υπόσχεση με ορίζοντα υλοποίησης το 2008. Μπορεί να το εννοεί, μπορεί και όχι.
ΟΠΩΣ ασφαλώς το ίδιο ισχύει και με την εθνική σύνταξη που κατά το ΠΑΣΟΚ αντέγραψε από το πρόγραμμά του. Και τα δύο κόμματα έχουν πλέον δεσμευτεί, είναι όμως φυσικό οι πολίτες να διατηρούν επιφυλάξεις.
ΕΙΝΑΙ αυτονόητο πως αυτή η άκριτη παροχολογία υποβαθμίζει την αξιοπιστία των κομμάτων και της πολιτικής. Εξ ίσου αυτονόητο ωστόσο είναι ότι οι περισσότερες από αυτές τις δεσμεύσεις αποτελούν ώριμα και δίκαια αιτήματα για χιλιάδες μη προνομιούχους πολίτες. Η ικανοποίησή τους όμως δεν μπορεί να αποτελεί σημαία ευκαιρίας...»
Τα Νέα
Ριχάρδος Σωμερίτης
«Είναι φανερό ότι στην επερχόμενη εκλογική αντιπαράθεση αντίπαλοι θα είναι κυρίως δύο «εγώ». Το «εγώ» του Κώστα Καραμανλή και το «εγώ» του Γιώργου Παπανδρέου. Αυτό δείχνει η επικοινωνιακή τεχνική και του ενός και του άλλου. Φυσικά, πίσω από αυτά τα εγώ υπάρχουν και δύο μεγάλες παρατάξεις με διαφορετικές καταβολές και διαφορετικές τάσεις. Υπάρχουν επίσης πολλά υπολογίσιμα στελέχη. Αλλά για την ώρα, δεν κυριαρχούν. Καλύτερα: λουφάζουν!
...
Σε περίπτωση νίκης το εκλογικό «εγώ» στη θέση του «εμείς» οδηγεί - ή μπορεί να οδηγήσει - σε πιο προσωποπαγείς εξουσίες και αυτό δεν είναι ικανοποιητικό για μια πραγματικά δημοκρατική χώρα. Κυρίως όταν οι θεσμοί της (Σύνταγμα και συνήθειες) δίνουν ήδη όλες τις εξουσίες όχι στον λαό για να θυμηθούμε τα παλιά αλλά στον πρωθυπουργό-αρχηγό.
Σε περίπτωση ήττας οδηγεί την παράταξη που έχασε σε βαθιά και μερικές φορές πολύχρονη κρίση. Η Νέα Δημοκρατία τα έχει ζήσ