Σήφης Πολυμίλης

«Αν δεχθούμε τη διαπίστωση ότι ο συνήθης τηλεθεατής είναι εθισμένος στις μάχες των τηλεπαραθύρων, όπου επιβιώνει και διακρίνεται αυτός που φωνάζει περισσότερο, αυτός που πετάει την πιο κραυγαλέα ατάκα, τότε το ντιμπέιτ δεν πρέπει να ικανοποίησε ιδιαίτερα. Ή, για να το πούμε με άλλα λόγια, δεν νομίζουμε ότι μπορεί να άλλαξε την άποψη κάποιων, δεν φαίνεται ότι μπορεί να οδήγησε κάποιους που ταλαντεύονταν να καταλήξουν οριστικά. Για κάποιον που παρακολουθούσε στοιχειωδώς την επικαιρότητα, η συζήτηση δεν προσέθεσε τίποτε καινούργιο, δεν άλλαξε σε τίποτε σχεδόν την εικόνα των αρχηγών...

Από κει και πέρα ήταν σαφές ότι ο κ. Καραμανλής προσπαθούσε να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα. Απέφευγε να αναφέρεται στην κριτική των άλλων αρχηγών, και ιδιαίτερα του Γ. Παπανδρέου, και απαντούσε γενικόλογα με το γνωστό ώς τώρα στιλ «έχουμε πολλά προβλήματα, κάναμε σημαντικά βήματα, αλλά έχουμε πολλά να κάνουμε»... Επί της ουσίας, για να μείνουμε στα δύο μεγάλα θέματα των τελευταίων μηνών, δεν δέχθηκε καμία ευθύνη, ίσως μόνο κάποιες παραλείψεις και πέραν τούτου αρκέστηκε σε υποσχέσεις ότι στο μέλλον θα πάμε καλύτερα, θα διορθωθούμε περισσότερο... Ηταν επίσης εμφανές ότι δεν είχε τον αέρα, δεν είχε την πειστικότητα, δεν είχε αιχμές στο λόγο του και τη σιγουριά, αν θέλετε, που είχε στο παρελθόν.

Από την άλλη πλευρά, ήταν εξίσου σαφές ότι ο κ. Παπανδρέου ό,τι και να τον ρωτούσαν, η πρώτη απάντηση αφορούσε την κριτική του πρωθυπουργού. Η αιχμή των απαντήσεών του ήταν η κριτική στα λάθη και τις παραλείψεις της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, παρ' όλο που ο ίδιος απαξιούσε να του απαντήσει. Απέφυγε να αναφερθεί στο κυβερνητικό παρελθόν του κόμματός του και η τακτική του ήταν να πείσει ότι δεσμεύεται απόλυτα ότι θα εφαρμόσει αφ' ενός αυτά που υπόσχεται και αφ' ετέρου ότι η αξιοκρατία θα είναι κανόνας γι' αυτόν.

Οι άλλοι αρχηγοί, με εξαίρεση τον κ. Αλαβάνο που και αιχμηρός προς την κυβέρνηση και άμεσος ήταν, κινήθηκαν στα αναμενόμενα πλαίσια. Δεν ξέρω αν η συζήτηση φώτισε κάποιους, αν τους βοήθησε να κατασταλάξουν. Αλλά είναι ουτοπία να περιμένουμε από μια συζήτηση ουσίας ανά τετραετία στην τηλεόραση να επικρατήσει η πολιτική απέναντι στη γοητεία της εικόνας…»
Ελευθεροτυπία

Από το κύριο άρθρο

«Η τηλεοπτική αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών σηματοδότησε την επίσημη έναρξη αυτού του σύντομου προεκλογικού αγώνα. Οι έξι αρχηγοί μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο που οι επιτελείς τους είχαν φτιάξει μίλησαν αρκετά, αλλά είπαν λίγα.

Το μοναδικό συμπέρασμα από αυτή την (σχεδόν δίωρη) παράθεση μονολόγων είναι ότι χρειάζεται περισσότερη και πιο ουσιαστική συζήτηση.

Οι πολίτες βαδίζουν στην κάλπη χωρίς να έχουν σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις για τα μεγάλα ζητήματα που έχουν μπροστά τους.

Ο ελληνικός λαός θέλει να ελπίζει ότι στις εννέα ημέρες που απομένουν όλοι οι πολιτικοί θα εστιασθούν στα ουσιαστικά, αποφεύγοντας τα επίθετα.»
Καθημερινή