Το DVD άλλαξε πολλά χέρια και τελικά κατέληξε στον εισαγγελέα. Ο εισαγγελέας άρχισε να ψάχνει την υπόθεση και τι διαπίστωσε; Οτι κανείς δεν έχει δει το DVD. Οι δημοσιογράφοι που ρώτησε είπαν ότι δεν το είδαν, ο υπεύθυνος του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού είπε ότι δεν το είδε, ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού είπε ότι δεν το είδε, όλοι είπαν ότι δεν το είδαν. Αναμφίβολα θα μάθουμε ότι ούτε ο Πρωθυπουργός είδε το DVD αλλά απέλυσε τον πρωταγωνιστή του από το υπουργείο Πολιτισμού χωρίς να το δει και αμφιβάλλω πάρα πολύ αν το είδε και ο εισαγγελέας. Αν, λοιπόν, ένα έργο που απολαμβάνει τέτοια δημοσιότητα, προβολή και κριτική από όλα τα ΜΜΕ δεν το βλέπει κανείς, τι μπορεί να περιμένει κανείς από την ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία; Θα πάει κατά διαόλου, όπως και οι άλλες βιομηχανίες της χώρας.
Ας πάψουμε, λοιπόν, να ασχολούμαστε με αυτό το DVD και ας ασχοληθούμε με ένα άλλο που και το έχουμε δει και μας αφορά όλους. Το DVD της οικονομίας. Τα περιθώρια είναι στενά. Η βιομηχανία έχει χάσει το συγκριτικό της πλεονέκτημα αφού ως ευρωπαϊκή χώρα η Ελλάδα έχει υψηλό κόστος παραγωγής. Το ισχυρό ευρώ δεν ευνοεί τις εξαγωγές και το έλλειμμα των συναλλαγών μας με το εξωτερικό έχει φθάσει στα 30 δισ. ευρώ τον χρόνο. Το δημόσιο χρέος ξεπέρασε τα 220 δισ. ευρώ και για να το εξυπηρετήσουμε πρέπει να πληρώνουμε περίπου 35 δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Το δημόσιο έλλειμμα αυξάνεται κάθε έτος και λεφτά για δημόσιες επενδύσεις δεν υπάρχουν.
Στο μεταξύ, και ενώ οι πολίτες αποβλακώνονται στην τηλεόραση, τα προβλήματα συσσωρεύονται. Ο πληθωρισμός επιταχύνεται, τα ελλείμματα μεγαλώνουν, οι επενδύσεις περιορίζονται, τα λεφτά φεύγουν στο εξωτερικό. Θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον η κυβέρνηση και εν πάση περιπτώσει ο υπουργός Οικονομίας, ο υπουργός Ανάπτυξης και ο υπουργός Δημοσίων Εργων κάτι θα έκαναν. Και αυτοί, όμως, είναι απορροφημένοι από το πολιτικοτηλεοπτικό σίριαλ του DVD και δεν ευκαιρούν να ασχοληθούν με την οικονομία. Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και τα αναπτυξιακά μέτρα έχουν παγώσει, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας κολλάει στην προσπάθεια της ΔΕΗ να διατηρήσει το μονοπώλιό της, οι κερδοσκόποι οργιάζουν και το χωροταξικό σχέδιο που θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη ακόμη το περιμένουμε.
Τι μας απομένει; Ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Ο,τι μπορεί ο καθένας να κάνει χωρίς να εμπλέκεται με το Δημόσιο. Να ενοικιάζει δωμάτια στο πατρικό του στο χωριό, να εμφιαλώνει το λάδι από τις ελιές της γιαγιάς παρουσιάζοντάς το ως αγνό παρθένο ελαιόλαδο, να ανοίγει μπαράκι ή μαγαζί με είδη δώρων από την Ινδονησία και την Κίνα και να μην κόβει αποδείξεις, να παριστάνει τον ελεύθερο επαγγελματία, προσφέροντας υπηρεσίες παντός τύπου. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα και οι προοπτικές μας για τους επόμενους μήνες ωσότου οδηγηθούμε σε βαθιά πολιτική κρίση και φιλοτιμηθούν οι πολιτικοί μας να αφήσουν το γυαλί και την επικοινωνιακή πολιτική και να ασχοληθούν επιτέλους με την πραγματική οικονομία και τα αληθινά προβλήματα της χώρας.
Γρηγόρης Νικολόπουλος