Τα τελευταία χρόνια, μέσα σε ένα αντίξοο περιβάλλον για την εξαγωγική δραστηριότητα, η Επιμελητηριακή Κοινότητα στηρίζει συστηματικά τις δραστηριότητες των Ελλήνων εξαγωγέων. Σε αυτό το πλαίσιο, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο έχει αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο δράσεων, για την παροχή επιχειρηματικής πληροφόρησης, ενημέρωσης, κατάρτισης και επιμόρφωσης, για την προβολή των ελληνικών προϊόντων σε αγορές του εξωτερικού, αλλά και για τη δημιουργία ευκαιριών δικτύωσης των Ελλήνων επιχειρηματιών.

Ντάλα καλοκαίρι. Και ο σχολιασμός της οικονομικής επικαιρότητας ακούγεται κάπως περίεργα, με αρκετούς από μας να προσπαθούν να ξεφύγουν απ' τη ρουτίνα τους ταξιδεύοντας μ' αεροπλάνα και βαπόρια (και με τους φίλους τους παλιούς, κατά τον Διονύση Σαββόπουλο), ξαπλωμένοι στις παραλίες ή σκαρφαλώνοντας βουνά ανά την επικράτεια κι αγναντεύοντας από ψηλά [όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά, κι εσύ τη πήρες σοβαρά (δις) - κατά τον Κώστα Χατζή], ξεχνώντας, έστω και προσωρινά, της κρίσης τα καμώματα και τον δίκαιο νταλγκά του να ζεις.. στην ωραιότερη χώρα του κόσμου που κατοικείται από τους εξυπνότερους ανθρώπους στο πλανήτη. Να μία καλή ευκαιρία για μιά -μίνι- ιστορική αναδρομή με τις δέουσες προεκτάσεις σκέφτηκα. Κουράγιο λοιπόν στους αναγνώστες, γιατί δουλειά δεν είχε ο διάβολος, και έκανε θερινές ιστορικές αναδρομές-διαδρομές:

Η μισή Ελλάδα βρίσκεται σε ολιγοήμερες διακοπές και η άλλη μισή είναι σε αναμονή σβήνοντας τις ημέρες από το ημερολόγιο για να πάει και αυτή με τη σειρά της σε διακοπές. Ο Ιούλιος παραδοσιακά είναι ο τελευταίος εργάσιμος μήνας του έτους διότι τον Αύγουστο υπολειτουργούν στη πλειοψηφία τους οι επιχειρήσεις. Στις βιομηχανίες τον Αύγουστο γίνονται οι αναγκαίες ετήσιες συντηρήσεις στις γραμμές παραγωγής, οι περισσότερες παραγγελίες έχουν εκτελεστεί από τον τρέχοντα μήνα και γενικά κυριαρχεί η θερινή ραστώνη όπου ειδήσεις τον Αύγουστο δεν υπάρχουν σύμφωνα με τον αείμνηστο Ουμπέρτο Εκο.

Είναι πραγματικά απογοητευτικό να βλέπεις νέους ανθρώπους στην πιο παραγωγική ηλικία (25-35 ετών) να ξεροσταλιάζουν με τις ώρες σε καφέ με ένα τσιγάρο στο στόμα για να περάσουν οι ώρες, οι εβδομάδες και οι μήνες της ζωής τους. Καμία διάθεση και προοπτική να ρισκάρουν στη ζωή τους μετά από 10 χρόνια μνημονίων όπου καλλιεργήθηκε η αίσθηση ότι κάποια στιγμή όλα θα ξαναγίνουν όπως ήταν το 2008 αφού είναι παγκοσμίως γνωστό ότι «οι ξένοι έφεραν τα μνημόνια στον εξυπνότερο λαό του πλανήτη γιατί τον ζήλευαν που βρίσκεται στο ομορφότερο οικόπεδο της γης».

Το Γενικό Εμπορικό Μητρώο είναι ένα εργαλείο που δημιουργήθηκε με στόχο να εξοικονομήσει χρόνο και χρήμα για τους επιχειρηματίες, αλλά και να εκφράσει μια νέα νοοτροπία και πρακτική ως προς την εξυπηρέτηση της επιχείρησης και του πολίτη. Μια νοοτροπία, η οποία θέλει τις διαδικασίες να προσαρμόζονται στις ανάγκες της επιχείρησης και όχι το αντίστροφο.

Πρωινό Δευτέρας, ο οδηγός του λεωφορείου με προορισμό το Σύνταγμα προσπαθεί να ελέγξει τους επιβάτες από την μπροστινή πόρτα εάν έχουν κάρτα για να την επικυρώσουν. Ταυτόχρονα όσοι θέλουν να κατέβουν αρχίζουν να χάνουν την υπομονή τους αφού δεν ανοίγει η μεσαία και τελευταία πόρτα του λεωφορείου εάν δεν ανέβουν όλοι και δεν επικυρώσουν την κάρτα τους. Επικρατεί πανδαιμόνιο με αρκετούς επιβάτες να έχουν ληγμένες κάρτες αλλά δεν νοιάζονται παρά τα σχόλια συνεπιβατών τους ότι δεν έχουν έγκυρη κάρτα επιβίβασης.

Η ευλογημένη από τους αρχαίους θεούς χώρα μας ευτύχησε το 1831 να σταθεί μετά από αιώνες υποδούλωσης στα πόδια της. Και τους αιώνες αυτούς τους μετρώ από το 146 π.Χ όταν ο Ύπατος Λεύκιος Μόμμιος, μετά την μάχη της Λευκόπετρας, έθεσε υπό έλεγχο των Ρωμαίων όλη την Ελλάδα.

Η αδυναμία αποταμίευσης των νοικοκυριών εισήλθε φέτος στην 7η κατά σειρά χρονιά. Από το 2012, η αποταμίευση των νοικοκυριών έχει γίνει αρνητική και κάθε χρόνο επιδεινώνεται.

Με την λήξη του τελευταίου μνημονίου, η Ελλάδα ανακτά επισήμως την κυριότητα της οικονομικής της πολιτικής. Αποκτά, ταυτόχρονα, την κύρια ευθύνη της προσπάθειας για ανάκαμψη και έξοδο από την κρίση.

Μεγάλος πονοκέφαλος και άλυτη εξίσωση παραμένει μέχρι σήμερα για τις μεγάλες και υγιείς επιχειρήσεις να καλύψουν τις κενές θέσεις εργασίας από τη δεξαμενή του 1 εκατ. ανέργων πολιτών. Τα καλά μυαλά και τα αξιόλογα στελέχη εγκατέλειψαν τη χώρα στη κορύφωση της πολύχρονης κρίσης τη διετία 2012-2013 και φυσικά θα επιστρέψουν στην χώρα τους όταν ολοκληρώσουν την επαγγελματική τους πορεία γιατί είναι πράγματι πολύ άσχημο να χάνεις τα χρόνια σου χωρίς να επενδύεις στις πολύχρονες σπουδές που έκανες και δεν βρήκες αντίστοιχη θέση για τις γνώσεις σου.

Μεγάλο νταβαντούρι γίνεται τον τελευταίο καιρό -μέσα κι έξω απ' τη Βουλή, των τηλεοπτικών παραθύρων και των πρωινάδικων μη εξαιρουμένων- για το ποσοστό οικονομικής ανάπτυξης που -πρέπει να- θεωρείται απαραίτητο για να αποτελέσει εφαλτήριο εξόδου της ελληνικής οικονομίας από τη πολύχρονη κρίση και τον οικονομικό μαρασμό που τη χαρακτηρίζουν, δίνοντας επιτέλους βάσιμες ελπίδες επίτευξης οικονομικής μεγέθυνσης διαρκείας (σε βάθος χρόνου αλλά και ικανοποιητικού μεγέθους).

Η δεκαετία του 80 και 90 είναι διάσπαρτη από επιτυχημένες κινήσεις Ελλήνων επιχειρηματιών που αναπτύχθηκαν κυρίως στα βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη.

Η τυπική ολοκλήρωση του 3ου μνημονίου τον Αύγουστο 2018 δίνει την ευκαιρία (;) στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ να προβάλλει και αυτή, όπως η προηγούμενη των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, το δικό της success story, δηλαδή ότι βγάζει την χώρα από την κρίση και ότι η εποχή της αντιλαϊκής λιτότητας περνά. Ο κουτοπόνηρος αυτός ισχυρισμός – όπως και ο ανάλογος των προκατόχων της - βασίζεται σε υποκρισίες και συνειδητά αβάσιμα επιχειρήματα. Φυσικά ενορχηστρωτής και αυτού του success story είναι οι ξένοι πάτρωνες τη ελληνικής ολιγαρχίας (βασικά η ΕΕ) ενώ τα εγχώρια (αυτή την φορά ψευδο-αριστερά) φερέφωνα είναι απλοί οργανοπαίκτες. Βέβαια και οι τελευταίοι, όπως και οι προηγούμενοι, προσπαθούν να πουλήσουν την «μελωδία» τους στον λαό για να εξασφαλίσουν την πολιτική επιβίωση τους. Είναι κυριολεκτικά φαιδρός ο σκυλοκαβγάς ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για το νέο success story όπου οι δύο εμπλεκόμενοι έχουν ουσιαστικά απλά αλλάξει τις θέσεις τους. Εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιπολίτευση, αποδομούσε το success story των προκατόχων του έρχεται τώρα η ΝΔ – με όχι ουσιαστικά διαφορετικά επιχειρήματα – να κάνει το ίδιο. Αν όμως τα μαλλιοτραβήγματα των εγχώριων οργανοπαικτών μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλέσουν, τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά μεταξύ των μαέστρων αυτής της φαρσοκωμωδίας. Για πρώτη φορά η αντιπαράθεση όσον αφορά το ελληνικό success story μεταξύ του ΔΝΤ (βλέπε ΗΠΑ) και της ΕΕ παίρνει τόσο μεγάλη διάσταση με το πρώτο να το αμφισβητεί ευθέως και την δεύτερη να το υπερασπίζεται μανιωδώς (προς λύπη της ΝΔ).

Μελετώντας με νηφαλιότητα τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο πρόσφατο Eurogroup, το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το χρέος της χώρας καθίσταται μεσοπρόθεσμα βιώσιμο. Το αν η βιωσιμότητά του θα εξασφαλιστεί και μακροπρόθεσμα, θα εξαρτηθεί από τους ρυθμούς ανάπτυξης που θα επιτύχει η Ελλάδα στα επόμενα δέκα χρόνια.

Η Ελλάδα δεσμεύεται να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022 και άνω του 2% μέχρι το 2060 σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup της περασμένης Πέμπτης.

Αν εξαιρέσουμε το παγκόσμιο κύπελλο, το Μακεδονικό και η έξοδος (καθαρή ή θολή) από τα προγράμματα δανειοδοτικής βοήθειας για την αποφυγή της χρεοκοπίας είναι τα δυο θέματα που δεσπόζουν της επικαιρότητας.