Η επιλογή της Αλάσκας —μιας πρώην ρωσικής επικράτειας που αγοράστηκε από τις ΗΠΑ το 1867— δεν είναι τυχαία. Ως γεωγραφική και ιστορική “ενδιάμεση ζώνη”, προσφέρεται για μια τέτοια υψηλής συμβολικής και πολιτικής αξίας συνάντηση.

Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, επιτρέπει στον Ρώσο πρόεδρο να συμμετάσχει στις διαβουλεύσεις χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης — παρά το διεθνές ένταλμα που εκκρεμεί εις βάρος του για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.

Η επιλογή αμερικανικού εδάφους αντί για κάποιον «ουδέτερο» τρίτο τόπο, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που είχε προτείνει αρχικά ο Πούτιν, εκλαμβάνεται από ορισμένους αναλυτές ως προάγγελος μιας μελλοντικής συνάντησης σε ρωσικό έδαφος. Μια τέτοια κίνηση θα ενίσχυε περαιτέρω τη διπλωματική θέση της Μόσχας στις συνομιλίες για την Ουκρανία.

Παράλληλα, κάποιοι πιο καχύποπτοι ερμηνεύουν τη ρωσική αποδοχή συνάντησης “εντός έδρας” Τραμπ ως απόπειρα εξευμενισμού του πρώην προέδρου, ο οποίος έχει κατηγορήσει ανοιχτά τον Πούτιν για την κλιμάκωση της σύγκρουσης. Ο Πούτιν φαίνεται να επιδιώκει ένα πιο ευνοϊκό πλαίσιο διαπραγμάτευσης, ενδεχομένως προσβλέποντας σε μελλοντική μεταβολή της αμερικανικής στάσης.

Οι Ευρωπαίοι και ιδιαίτερα η Ουκρανία παρακολουθούν με επιφυλακτικότητα. Υπάρχει έντονη ανησυχία ότι η συνάντηση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε διπλωματικές συμφωνίες που θα παρακάμπτουν τις ουκρανικές θέσεις και θα ευνοούν μια λύση προσαρμοσμένη στα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Υπενθυμίζεται ότι με τα σημερινά δεδομένα η Ουκρανία δεν θα έχει παρουσία στην Αλάσκα.