Το καρτέλ πήρε τέλος έπειτα από μια καταγγελία που έγινε το 2002 στην Επιτροπή από τη γερμανική DWK/Saarstahl, κι μετά από 18 χρόνια δράσης του καρτέλ. Σύμφωνα με τον αρμόδιο επίτροπο για τον Ανταγωνισμό, Χοακίν Αλμούνια, είναι "εντυπωσιακό το γεγονός ότι ένας σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων εξαπάτησε σχεδόν το σύνολο της ευρωπαϊκής αγοράς κατασκευών για τόσο πολύ καιρό και για ένα τόσο βασικό προϊόν".

Ειδικότερα, οι 17 επιχειρήσεις συνεννούνταν, από το 1984 ως το 2002, για να καθορίσουν τις τιμές και να μοιραστούν την αγορά του χάλυβα στο προεντεταμένο σκυρόδεμα, η οποία περιλαμβάνει τα χαλύβδινα σύρματα που χρησιμοποιούνται μαζί με το μπετόν στα θεμέλια, τα μπαλκόνια ή τις γέφυρες. Αντάλλαξαν ευαίσθητες εμπορικές πληροφορίες, καθόρισαν ποσοστώσεις και ήλεγχαν αν οι παράνομες συμφωνίες τους γίνονταν πράγματι σεβαστές χάρη σ' ένα συστημα εθνικών συντονιστών και με διμερείς επαφές.

Οι επιχειρήσεις συναντιούνταν κυρίως στο περιθώριο επίσημων εμπορικών συνόδων σε ξενοδοχεία σ' όλη την Ευρώπη. Τελικά το καρτέλ λειτούργησε σε όλες τις χώρες που ανήκαν τότε στην ΕΕ, με εξαίρεση τη Βρετανία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα, καθώς και στη Νορβηγία.