Η προοπτική συνάντησης έρχεται σε συνέχεια της πρόσφατης "παραγωγικής", όπως χαρακτηρίστηκε, συνομιλίας ανάμεσα στον Πούτιν και τον Αμερικανό διπλωμάτη Ρίτσαρντ Γουίτκοφ στη Μόσχα. Την ίδια ώρα, και ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι διαπιστώνει "αυξημένη διάθεση" από τη ρωσική πλευρά για εκεχειρία – μια δήλωση που προκάλεσε αίσθηση, καθώς φαίνεται να σηματοδοτεί στροφή από την μέχρι πρότινος άτεγκτη στάση του.

Παρά την επιβεβαίωση της συνάντησης Τραμπ-Πούτιν, παραμένει ασάφεια ως προς τον τόπο και τον τρόπο διεξαγωγής των συνομιλιών. Κάποιοι, αν και ελάχιστοι, αναλυτές δεν απέκλειαν αρχικά το ενδεχόμενο να υπάρξει και δεύτερη φάση με τριμερή σύνοδο Τραμπ, Πούτιν και Ζελένσκι. Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε μείζονα διπλωματική επιτυχία για τον Τραμπ, ο οποίος φιλοδοξεί να ανακτήσει διεθνές κύρος μέσω της διαμεσολάβησης, αλλά και μια έμμεση αναγνώριση της θεσμικής νομιμότητας του Ζελένσκι από το Κρεμλίνο – κάτι που η Μόσχα έχει συστηματικά επιχειρήσει να υπονομεύσει.

Ωστόσο ο Πούτιν φρόντισε το μεσημέρι της Πέμπτης (7/8) να φρενάρει τις προσδοκίες για απευθείας συνάντηση με τον Ζελένσκι, ισχυριζόμενος ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις.

Το ενδεχόμενο απευθείας επαφής Ζελένσκι-Πούτιν αποτελεί καθεαυτό εξέλιξη με ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Ουκρανός πρόεδρος μέχρι πρότινος απέρριπτε οποιαδήποτε τέτοια προοπτική. Παράλληλα, ο ίδιος ζήτησε εκ νέου την παρουσία Ευρωπαίων ηγετών στις διαπραγματεύσεις, επιδιώκοντας να αποφευχθεί η εικόνα ότι η ήπειρος τίθεται στο περιθώριο ή εξαρτάται από διμερείς συμφωνίες ΗΠΑ-Ρωσίας.

Ωστόσο, δεν λείπουν οι επιφυλάξεις. Διπλωματικοί κύκλοι και αναλυτές εκφράζουν ανησυχίες ότι πρόκειται για ακόμη μία ρωσική "μπλόφα", με στόχο να αποφευχθεί το φάσμα των επερχόμενων αμερικανικών δασμών ύψους 100% στο ρωσικό πετρέλαιο. Τέτοιοι δασμοί θα επέφεραν σημαντικό πλήγμα στη χρηματοδότηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Μόσχας. Υπάρχουν φόβοι ότι ο Πούτιν ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τη διεθνή σκηνή για να παρουσιάσει προσχηματικές προτάσεις και τελικά να μετακυλήσει την ευθύνη σε ενδεχόμενη αποτυχία στον Ζελένσκι.

Τα ανοιχτά ερωτήματα παραμένουν πολλά:

• Θα αποσύρει η Ρωσία τις μαξιμαλιστικές της απαιτήσεις όσον αφορά την Ουκρανία;
• Θα υπάρξουν εδαφικές παραχωρήσεις – και αν ναι, θα είναι οριστικές;
• Ποιες εγγυήσεις ασφάλειας για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας είναι διατεθειμένο να αποδεχθεί το Κρεμλίνο;
• Ποιο το μέλλον του ΝΑΤΟ στην περιοχή;
• Τίθεται επί τάπητος η επανέναρξη της ενεργειακής συνεργασίας με την Ευρώπη, ειδικά στο θέμα του φυσικού αερίου;
• Ποια θα είναι η τύχη των απαχθέντων ουκρανικών παιδιών που έχουν μεταφερθεί σε ρωσικές οικογένειες;
• Και πώς θα ρυθμιστεί το θέμα των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στη Δύση;

Η τοποθεσία των συνομιλιών παραμένει άγνωστη, αν και επανέρχεται το ενδεχόμενο της Κωνσταντινούπολης, που είχε φιλοξενήσει στο παρελθόν παρόμοιες (άκαρπες) πρωτοβουλίες. Ωστόσο ο Πούτιν «έδειξε» κατά τις σημερινές του δηλώσεις και προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ως πιθανό τόπο διεξαγωγής των συνομιλιών.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για την πιο σημαντική κινητικότητα γύρω από την ουκρανική κρίση εδώ και μήνες. Ο πήχης παραμένει χαμηλά, με τις περισσότερες πλευρές να τηρούν επιφυλακτική στάση.