Η ιρανική ηγεσία ανακοίνωσε τελικά την ακύρωση των εκτελέσεων, είδηση που ο Ντόναλντ Τραμπ υποδέχτηκε θετικά, εκφράζοντας την εκτίμησή του προς την ιρανική κυβέρνηση για αυτήν την απόφαση.
Λίγες μέρες αργότερα, άρχισαν να δημοσιεύονται οι επίσημοι απολογισμοί από τις μαζικές διαδηλώσεις, οι οποίοι κάνουν λόγο για χιλιάδες νεκρούς – αριθμό υπερβολικά μεγάλο, παρά τις αποκλίσεις μεταξύ του κυβερνητικού απολογισμού και εκείνων που δίνουν ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Σήμερα, οι διαδηλώσεις έχουν αποκλιμακωθεί, η ένταση όμως παραμένει στο «κόκκινο», ενώ η αμερικανική παρουσία στην περιοχή συνεχίζει να ενισχύεται.
Κι όλα αυτά ενώ οι ΗΠΑ – η χώρα με τον πιο ισχυρό στρατό παγκοσμίως – έχουν ήδη αποδείξει ότι μπορούν να πλήξουν το Ιράν, μετά την επιτυχημένη τους επιχείρηση «Midnight Hammer» πέρσι, κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων της χώρας.
Στη συγκεκριμένη επιχείρηση συμμετείχαν περισσότερα από 100 αεροσκάφη, με βομβαρδιστικά stealth B-2 να πετούν απευθείας από τις ΗΠΑ για να ρίξουν κατευθυνόμενες βόμβες ακριβείας «διάτρησης καταφυγίων». Η επίθεση δεν άφησε πίσω της καμία ανθρώπινη απώλεια.
Πλέον το ερώτημα που «καίει» είναι αν οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να επιτεθούν ξανά στο Ιράν. Το BBC, αναλύοντας τις αναρτήσεις του Αμερικανού προέδρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρεί ότι κάτι τέτοιο φαίνεται πολύ πιθανό.
Ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή
«Η επόμενη επίθεση θα είναι πολύ χειρότερη!», προειδοποίησε σήμερα (28/1) ο Τραμπ, θέτοντας ως προϋπόθεση για τη διαφύλαξη της ειρήνης το να «τα βρουν» για τα πυρηνικά. Παράλληλα, έδωσε το «σήμα» ότι η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ στην περιοχή ενισχύεται, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Υπάρχει μια άλλη όμορφη αρμάδα που πλέει προς το Ιράν αυτή τη στιγμή».
Προσέθεσε, παρ’ όλα αυτά, ότι ο Λευκός Οίκος συνεχίζει να επιδιώκει τη σύναψη συμφωνίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Οι ΗΠΑ διαθέτουν ήδη πολύ ισχυρή στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή, με έως και 50.000 στρατιωτικό προσωπικό στην περιοχή.
Σύμφωνα με τα διεθνή μέσα, περίπου 10.000 από αυτούς βρίσκονται στην αεροπορική βάση Αλ-Ουντέιντ στο Κατάρ. Ωστόσο, οι ΗΠΑ διατηρούν, επίσης, βάσεις στην Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν και το Μπαχρέιν.
Τις τελευταίες εβδομάδες, αναφορές από ανοικτές πηγές πληροφοριών έχουν καταγράψει την άφιξη δεκάδων επιπλέον αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών στην περιοχή. Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν την Κυριακή στη βάση Αλ-Ουντέιντ δείχνουν νέες κατασκευές σε σημείο στην περιφέρεια της βάσης.
Στρατιωτικές μετακινήσεις και ασκήσεις
Το Πεντάγωνο δεν έχει δημοσιοποιήσει αναλυτικό κατάλογο των συγκεκριμένων μετακινήσεων. Παρόλα αυτά, πηγές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρακολούθησαν την άφιξη μαχητικών F-15, αεροσκαφών ανεφοδιασμού και μεταγωγικών.
Υποστηρίζεται ότι κάποια από τα μεταγωγικά μετέφεραν επιπλέον συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, γεγονός που πιθανόν δείχνει ότι οι ΗΠΑ προβαίνουν σε ενέργειες για να θωρακίσουν τον εαυτό τους και τους συμμάχους τους στον Κόλπο σε περίπτωση αντίποινων, εάν ο πρόεδρος Τραμπ αποφασίσει να επιτεθεί στο Ιράν.
Παράλληλα, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή μεγάλης άσκησης στην περιοχή, υπό την ονομασία Agile Spartan, «για να επιδείξει την ικανότητα ανάπτυξης, διασποράς και διατήρησης αεροπορικής ισχύος μάχης στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ».
Ο Στέφαν Γουότκινς, που παρακολουθεί τις ναυτικές κινήσεις, κατέγραψε πρόσφατα την άφιξη αρκετών αμερικανικών αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης και «κατασκοπείας», όπως τα RC-135, E-11A BACN και E-3G Sentry, τα οποία είχαν συμμετάσχει και στην επιχείρηση Midnight Hammer.
Άφιξη ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρου
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η άφιξη μιας αμερικανικής ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρου στην περιοχή.
Το USS Abraham Lincoln, που βρισκόταν στον Ινδο-Ειρηνικό, έλαβε εντολή να αλλάξει πορεία και να κινηθεί προς τον Κόλπο. Μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, με πτέρυγα περίπου 70 αεροσκαφών.
Στο USS Abraham Lincoln περιλαμβάνονται και τα νεότερα μαχητικά stealth F-35, ικανά να αποφύγουν τα εχθρικά ραντάρ. Η ομάδα κρούσης συνοδεύεται από τρία αντιτορπιλικά εξοπλισμένα με πυραύλους cruise Tomahawk για πλήγματα σε χερσαίους στόχους και συνήθως συνοδεύεται από πυρηνοκίνητο υποβρύχιο, εξοπλισμένο με παρόμοια όπλα.
Αυτά έρχονται να προστεθούν στα δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά που βρίσκονται ήδη στην περιοχή. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος Τραμπ: «Έχουμε έναν μεγάλο στόλο που κατευθύνεται σε εκείνη την περιοχή και θα δούμε τι θα συμβεί».
Πιθανοί στόχοι των ΗΠΑ
Ο Μάθιου Σάβιλ, διευθυντής στρατιωτικών επιστημών στο RUSI, υποστηρίζει ότι με τη σημερινή στρατιωτική διάταξη στην περιοχή οι ΗΠΑ «πιθανότατα θα μπορούσαν να πλήξουν σχεδόν οπουδήποτε στο Ιράν και σχεδόν οτιδήποτε, εκτός από τις πιο βαθιά υπόγειες εγκαταστάσεις», οι οποίες πιθανόν θα απαιτούσαν βομβαρδιστικά B-2.
Σύμφωνα με τον Σάβιλ, οι ΗΠΑ διαθέτουν ποικίλες επιλογές, αν ο πρόεδρος Τραμπ δώσει εντολή για πλήγματα.
Η πρώτη δυνατότητα είναι η στόχευση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν, «όπως η απειλή από βαλλιστικούς πυραύλους ή οι παράκτιες πυραυλικές του συστοιχίες». Αυτό θα μπορούσε να περιορίσει την ικανότητα του καθεστώτος να εκτελέσει αντίποινα.
Μια άλλη επιλογή είναι η απευθείας επίθεση κατά του ίδιου του καθεστώτος. Ο Σάβιλ αναφέρει ότι «θα μπορούσαν να πλήξουν τα κέντρα στρατιωτικής ισχύος, συμπεριλαμβανομένων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και ίσως τις πολιτοφυλακές που καταστέλλουν τους διαδηλωτές».
Ωστόσο, μια προσπάθεια αποκεφαλισμού της ιρανικής ηγεσίας μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη. Το Ισραήλ είχε στοχεύσει ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου πέρυσι, αλλά το Ιράν πιθανόν έχει ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας και έχει διασπείρει τα στελέχη του έκτοτε.
Σύμφωνα με τον Σάβιλ, οι ΗΠΑ «πιθανότατα θα μπορούσαν να εντοπίσουν και να σκοτώσουν ανώτερα άτομα, αλλά δεν είναι σαφές ποιο θα ήταν το συνολικό αποτέλεσμα». «Θα μπορούσαμε να γινόμαστε μάρτυρες των τελευταίων επιθανάτιων σπασμών του σημερινού καθεστώτος, όμως το πρόβλημα είναι ότι αυτό θα μπορούσε να χρειαστεί μήνες ή ακόμη και χρόνια για να εξελιχθεί», προσθέτει.
Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει δείξει προθυμία να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμεί μια παρατεταμένη σύγκρουση. Οι προηγούμενες στρατιωτικές του επεμβάσεις ήταν σύντομες, αιφνιδιαστικές και περιορισμένης κλίμακας.
Δεν έχει αποκλείσει μια διπλωματική λύση, η οποία θα απαιτούσε από το Ιράν να περιορίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Σύμφωνα με τον Σάβιλ, ο Τραμπ πρέπει να «σταθμίσει την επιθυμία να εμφανιστεί αποφασιστικός με τις πιθανότητες να επιτύχει πραγματικά έναν αποφασιστικό αντίκτυπο».
