Όσοι υποστήριζαν την ανάγκη να δοθεί πράσινο φως από τους Δυτικούς στο Κίεβο για χτυπήματα εντός ρωσικής επικράτειας από την αρχή του πολέμου, προ 4,5 χρόνων, θεωρούσαν ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα αυξανόταν η πίεση στο Κρεμλίνο να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Πίστευαν επίσης ότι η πληγή που θα δημιουργούνταν στη ρωσική οικονομία θα έκανε τον Πούτιν διαλλακτικότερο ή ότι έστω θα αύξανε την πίεση προς το πρόσωπό του από το ρωσικό κατεστημένο. Στα λαϊκά στρώματα της Ρωσίας παρατηρείται μεν – ως συνέπεια των χτυπημάτων – μια μικρή υποχώρηση της δημοτικότητας του Βλαντίμιρ Πούτιν, ωστόσο σε καμία περίπτωση σε βαθμό που να απειλείται η εξουσία του. Σε κάθε περίπτωση, οι τελευταίοι μήνες κύλησαν αρκετά ευνοϊκά για την ουκρανική άμυνα.
Αυξάνονται τα θύματα ανάμεσα στους αμάχους
Παρόλα αυτά, η εικόνα αυτή αποτυπώνει μόνο ένα στιγμιότυπο. Σε έναν πόλεμο οι καταστάσεις μεταβάλλονται ταχύτατα και οι ζημιές που συνεχίζουν να προκαλούν τα ουκρανικά χτυπήματα σε ρωσικές υποδομές δύσκολα θα έμεναν χωρίς απάντηση από τη Μόσχα. Αυτή ήρθε μέσω της αύξησης των επιθέσεων με βαλλιστικούς πυραύλους, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Ιουλίου, οι οποίες δεν περιορίζονται σε στρατιωτικές δομές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, τον περασμένο μήνα σκοτώθηκαν στην Ουκρανία 437 άμαχοι, ενώ τραυματίστηκαν άλλοι 2.610. Πρόκειται για μια αύξηση 30% σε μηνιαία βάση και 70% σε ετήσια. Υπενθυμίζεται ότι το 2025 ήταν, πάλι σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η φονικότερη χρονιά για αμάχους στην Ουκρανία. Άμαχοι έχουν πεθάνει και από ουκρανικά χτυπήματα στη Ρωσία, ωστόσο σε σαφώς μικρότερους και μη συγκρίσιμους αριθμούς.
Αχίλλειος πτέρνα της Ουκρανίας η αντιαεροπορική άμυνα
Το Κρεμλίνο έχει ουσιαστικά εντοπίσει την αχίλλειο πτέρνα του Κιέβου. Η Ουκρανία χρειάζεται επειγόντως τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot, ώστε να προστατευτεί από τους ρωσικούς πυραύλους. Ανησυχίες ότι η ουκρανική άμυνα θα ξεμείνει από αυτούς είχαν εκφραστεί ήδη από την αρχή της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν από τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ωστόσο, οι Αμερικανοί είχαν δώσει προτεραιότητα στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, όπως αναφέρει το Politico, όλο και λιγότερα ευρωπαϊκά κράτη δείχνουν διατεθειμένα να προσφέρουν στο Κίεβο δικά τους αποθέματα, καθώς δηλώνουν ότι η κατάσταση είναι οριακή και για τους ίδιους.
Πριν λίγες εβδομάδες οι παράγοντες του Κιέβου χαμογέλασαν, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι θα έδινε την άδεια στην Ουκρανία να παράξει η ίδια Patriot, ωστόσο στη συνέχεια «φρέναρε» τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει. Πλέον ο Ζελένσκι πιέζει για πώληση του αντιαεροπορικού συστήματος από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία, δηλώνοντας ότι χρειάζεται μόλις το 5% των αμερικανικών αποθεμάτων για να βγει ο χειμώνας. Αυτό που θέλει να αποφύγει ο Ουκρανός πρόεδρος είναι να επαναληφθούν τα φαινόμενα του περασμένου χειμώνα, όπου ο πληθυσμός ερχόταν αντιμέτωπος καθημερινά με διακοπές ρεύματος και θέρμανσης στους -20 βαθμούς, καθώς οι Ρώσοι χτυπούσαν στοχευμένα τις ενεργειακές υποδομές.
Παγωμένες οι διπλωματικές διεργασίες και ανησυχίες για ρωσικό αιφνιδιασμό
Από εκεί και πέρα υπάρχει μικρή κινητικότητα σε διπλωματικό επίπεδο. Οι Αμερικανοί είναι απασχολημένοι με τις «περιπέτειες» του προέδρου Τραμπ στη Μέση Ανατολή, οι Ευρωπαίοι αδυνατούν να πιέσουν τη Ρωσία και ο Πούτιν επιμένει προς ώρας στη σκληρή του γραμμή.
Παράλληλα, αρχίζουν και πάλι να πυκνώνουν οι ανησυχίες ότι η Ρωσία θα μπορούσε να δοκιμάσει τη συνοχή του ΝΑΤΟ με κάποια περιορισμένης κλίμακας επιθετική ενέργεια. Ρεπορτάζ της Wall Street Journal ανέφερε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δεν αποκλείουν πλέον το συγκεκριμένο ενδεχόμενο. Ενδεικτικό είναι, εξάλλου, το σοβαρό περιστατικό στο αεροδρόμιο της Λειψίας στη Γερμανία, όπου drone με εκρηκτικό υλικό δεν εξερράγη κυριολεκτικά από τύχη. Στόχος φέρεται να ήταν οπλικό υλικό που προοριζόταν για την Ουκρανία. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ρωσική εμπλοκή, οι έρευνες βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Τονίζεται, ωστόσο, από αναλυτές πως αν είχε προκληθεί έκρηξη και επιβεβαιωνόταν κάποια σύνδεση με τη Μόσχα, θα αποτελούσε σοβαρό θερμό επεισόδιο.
Ποιος κερδίζει τον πόλεμο;
Ποιος κερδίζει, συνεπώς, τον πόλεμο; Μάλλον κανείς. Οι ουκρανικές γραμμές είναι σταθερές, αλλά η ουκρανική κυβέρνηση δεν έχει βρει ακόμη απάντηση στο πρόβλημα λειψανδρίας που αντιμετωπίζει.
Σε διπλωματικό επίπεδο, η παροχή τεχνογνωσίας στα κράτη του Κόλπου στην άμυνα κατά των drones έδωσε στον Ζελένσκι πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο. Τα κράτη αυτά είχαν μέχρι στιγμής τηρήσει ίσες αποστάσεις στη σύγκρουση. Δεν έγιναν προφανώς ξαφνικά σύμμαχοι της Ουκρανίας, θα μπορούσαν όμως σε περίπτωση διαπραγματεύσεων να πιέσουν κι εκείνα ενεργότερα για μια εκεχειρία.
Από εκεί και πέρα, το Κίεβο έχει προκαλέσει σοβαρή υλική και οικονομική ζημιά με τα χτυπήματα σε κρίσιμες υποδομές, προκαλώντας ακόμη και έλλειψη καυσίμων σε πολλές περιοχές της ρωσικής ενδοχώρας.
Από την άλλη, οι ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις φανερώνουν τη «γύμνια» των Ουκρανών στην αντιαεροπορική άμυνα, την οποία η Μόσχα εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Φαίνεται επίσης να είναι ζήτημα χρόνου η ανάγκη νέας επιστράτευσης από τη Μόσχα. Παράλληλα, τα μαντάτα από το πεδίο της οικονομίας δεν είναι καλά, καθώς έχουν πληγεί οι εξαγωγές πετρελαίου. Εντούτοις, η ρωσική ηγεσία επιμένει στη σκληρή γραμμή.
Υπό αυτό το πρίσμα – και με την κρίση στο Ιράν να συνεχίζει να κυριαρχεί την επικαιρότητα – το restart στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις εμπόλεμες πλευρές με μεσολάβηση των ΗΠΑ φαίνεται να καθίσταται δύσκολη υπόθεση. Αυτό σημαίνει συνέχιση της αιματοχυσίας και αύξηση της πιθανότητας κάποιου «ατυχήματος» με ευρύτερες διαστάσεις.
Μένει να φανεί πώς θα επηρεάσουν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο, αλλά και μια σειρά εκλογών στην Ευρώπη το 2027, τους συσχετισμούς.
