«Το Δημοκρατικό Κόμμα θα πρέπει να σκεφτεί… ποιος μπορεί να κερδίσει; Μαύρος, λευκός — ποιος μπορεί να κερδίσει;» δήλωσε ο πάστορας Κιμ Ουίλιαμς, 63 ετών, από τη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με το Politico.

«Δεν νομίζω ότι η χώρα είναι έτοιμη για έναν ακόμη “διαφορετικό” υποψήφιο», είπε η 69χρονη Ανέτ Γουίλκοξ.

Το ερώτημα αυτό απασχολεί έντονα το κόμμα μετά τη σαφή ήττα της Χάρις το 2024 από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Συζητήσεις με συμμετέχοντες στο περιθώριο της εκδήλωσης του Al Sharpton έδειξαν ότι παραμένουν ανησυχίες πως η αμερικανική κοινωνία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από προκαταλήψεις — και ότι η επιθυμία για μεγαλύτερη εκπροσώπηση συγκρούεται με την ανάγκη για εκλογική νίκη.

Από την άλλη πλευρά, αρκετοί πιθανοί υποψήφιοι για το 2028 υποστήριξαν ότι οποιοσδήποτε μπορεί να κερδίσει. Ο γερουσιαστής Ruben Gallego, που επικράτησε στην Αριζόνα ενώ η Χάρις έχασε την πολιτεία, προειδοποίησε ότι ο φόβος δεν πρέπει να περιορίζει τις επιλογές:

«Αν κολλήσεις σε μια στερεοτυπική εικόνα για το ποιος είναι “ιδανικός”, μπορεί να χάσεις πραγματικά ταλέντα», είπε.

Ο κυβερνήτης του Μέριλαντ Wes Moore σημείωσε ότι λίγοι πίστευαν πως ένας Αφροαμερικανός χωρίς προηγούμενη πολιτική εμπειρία θα εκλεγόταν κυβερνήτης το 2022, προσθέτοντας: «Το θέμα είναι αν το μήνυμά σου ανταποκρίνεται στη συγκυρία».

Η ίδια η Χάρις άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας υποψηφιότητας, λέγοντας ότι «το σκέφτεται», προκαλώντας έντονο ενθουσιασμό στο κοινό. Ωστόσο, έχει αναγνωρίσει έμμεσα και τα όρια της κοινωνίας: στο νέο της βιβλίο αποκάλυψε ότι ο Πιτ Μπούντιζιτζ ήταν η πρώτη της επιλογή για αντιπρόεδρος το 2024, αλλά δεν τον επέλεξε γιατί δεν πίστευε ότι η χώρα ήταν έτοιμη για έναν συνδυασμό γυναίκας έγχρωμης και ανοιχτά ομοφυλόφιλου άνδρα στην ηγεσία.

Κάποιες γυναίκες —από τη Μισέλ Ομπάμα μέχρι απλούς ψηφοφόρους— εκφράζουν επίσης αμφιβολίες για το αν οι ΗΠΑ είναι έτοιμες για γυναίκα πρόεδρο.

«Πιστεύω ότι το σημερινό κλίμα δεν είναι έτοιμο για μια Μαύρη γυναίκα πρόεδρο», δήλωσε μια δασκάλα από το Μπρονξ.

Άλλοι ψηφοφόροι θεωρούν ότι, αν η Χάρις κατέβει ξανά απέναντι σε έναν λευκό άνδρα εντός των Δημοκρατικών, θα δυσκολευτεί να επικρατήσει. «Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος για άνδρες», είπε χαρακτηριστικά μία συμμετέχουσα.

Το ίδιο δίλημμα είχε εμφανιστεί και στις προκριματικές εκλογές του 2020, όταν οι Δημοκρατικοί επέλεξαν τελικά τον Τζο Μπάιντεν ως πιο «εκλέξιμη» επιλογή απέναντι στον Τραμπ.

Αντίστοιχες εντάσεις φάνηκαν πρόσφατα και στο Τέξας, όπου οι ψηφοφόροι επέλεξαν έναν λευκό υποψήφιο αντί μιας πιο δυναμικής Μαύρης πολιτικού, θεωρώντας ότι είχε περισσότερες πιθανότητες νίκης.

Καθώς το 2028 πλησιάζει, το ερώτημα της «εκλεξιμότητας» πλανάται πάνω από μια σειρά πιθανών υποψηφίων — από τη Χάρις και τον Μουρ μέχρι τον Μπάτιτζιγκ, χωρίς κανείς να έχει ανακοινώσει επίσημα υποψηφιότητα.

Ο Μπάτιτζιγκ, πάντως, απορρίπτει τις ανησυχίες: «Οι ψηφοφόροι σε εμπιστεύονται για το τι θα κάνεις για τη ζωή τους — όχι για τις ταμπέλες», έχει δηλώσει.

Τέλος, αρκετοί Μαύροι ψηφοφόροι εξέφρασαν δυσαρέσκεια για τη μετατόπιση προς το «κέντρο» σε περιόδους κρίσης, φοβούμενοι ότι έτσι παραμερίζονται οι δικές τους προτεραιότητες.

«Όταν συμβαίνει αυτό, οι Μαύροι μένουν στην άκρη», κατέληξε μία συμμετέχουσα.