Ο «πολιτιστικός» αντίπαλος του Τραμπ
Το μάλλον μεγαλύτερο φαβορί για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος είναι ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, Γκάβιν Νιούσομ, που εντάσσεται στην προοδευτική-πραγματιστική πτέρυγα των Δημοκρατικών. Κοινωνικά τάσσεται υπέρ των αμβλώσεων και των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, ενώ στο οικονομικό πεδίο είναι υπέρ της κρατικής παρέμβασης, των δημόσιων επενδύσεων και της ενίσχυσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, χωρίς ωστόσο να αμφισβητεί την παραδοσιακή οικονομική πολιτική των ΗΠΑ.
Καθώς συμπληρώνει ήδη τη δεύτερη θητεία του ως κυβερνήτης της Καλιφόρνια, ο Νιούσομ δεν μπορεί να διεκδικήσει εκ νέου το 2026 το υψηλότερο αξίωμα της πολιτείας του. Ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται να τον πτοεί, καθώς του δίνει την ευκαιρία να οργανώσει μία αποτελεσματική προεκλογική καμπάνια για τη διεκδίκηση του χρίσματος των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Πολλοί παρατηρητές τον θεωρούν ως το ακριβώς αντίθετο του Τραμπ. Κι εκείνος επιδιώκει την πόλωση μεταξύ του ίδιου και του Ρεπουμπλικανού, παρά το γεγονός ότι ο δεύτερος δεν μπορεί, συνταγματικά τουλάχιστον, να διεκδικήσει νέα θητεία. Ο Νιούσομ επιδιώκει να τραβά την προσοχή των ΜΜΕ και των social media, υιοθετώντας μία αρκετά επιθετική ρητορική κατά του Τραμπ, επιχειρώντας να τον δαιμονοποιήσει. Έχει επιχειρήσει να τον στοχοποιήσει και θεσμικά, καθώς υπό την προεδρία Τραμπ έχει κινηθεί νομικά εναντίον της κεντρικής κυβέρνησης πάνω από 100 φορές, είτε για πολιτικές υγείας, είτε για το μεταναστευτικό, είτε για άλλα ζητήματα. Αρκετοί σχολιάζουν πως στο δίπολο Τραμπ - Νιούσομ καθρεφτίζεται η μάχη της κουλτούρας. Στα αρνητικά του θεωρείται το γεγονός ότι δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει ενωτικά.
Η star της Νέας Υόρκης
Την ίδια στιγμή, το μέλος του Κογκρέσου Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ φημολογείται επίσης ότι ενδέχεται να διεκδικήσει την προεδρία. Η 36χρονη εκπροσωπεί τη Νέα Υόρκη, εκλέχθηκε το 2018 για πρώτη φορά στο Κογκρέσο και απολαμβάνει της στήριξης κυρίως των νεότερων γενεών αλλά και, γενικότερα, των προοδευτικών ψηφοφόρων, με δυναμική παρουσία τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και στα social media. Η Κορτέζ έχει εμπνευστεί από το πολιτικό όραμα του Μπέρνι Σάντερς, για πιο δυναμική διεκδίκηση εργατικών δικαιωμάτων, πιο δίκαιη αναδιανομή του πλούτου και για ένα περιβαλλοντικά βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης. Επιπλέον, πρωτοστάτησε με τον Γερουσιαστή του Βερμόντ, με περιοδεία σε όλες τις ΗΠΑ, στην αντίσταση κατά των πολιτικών του Ντόναλντ Τραμπ κατά τον πρώτο χρόνο της επιστροφής του στον Λευκό Οίκο, τη στιγμή που οι «παραδοσιακοί» Δημοκρατικοί έδειχναν ακόμη σοκαρισμένοι από τις εξελίξεις.
Όπως και ο Μαμντάνι, τον οποίο η Κορτέζ στήριξε ένθερμα στην προεκλογική του καμπάνια, η Κορτέζ αντιπροσωπεύει μία πιο αριστερόστροφη τάση στους Δημοκρατικούς. Επίσης, δεν έχει διστάσει να τα βάλει και με την ελίτ του κόμματος, για παράδειγμα μέσα από την αντιμαχία της με την «άτυπη» αρχηγό και πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσυ Πελόζι. Ανοιχτό παραμένει πάντως αν η Κορτέζ θα μπορούσε να εξασφαλίσει τη στήριξη του φιλοεπιχειρηματικού μπλοκ του κόμματος.
Ένα outsider και ένα γνώριμο πρόσωπο
Τόσο ο Νιούσομ όσο και η Κορτέζ αντιμετωπίζουν ένα σημαντικό μειονέκτημα σε περίπτωση που διεκδικήσουν την είσοδό τους στον Λευκό Οίκο: δεν κατάγονται από swing state. Η Νέα Υόρκη και η Καλιφόρνια υποστηρίζουν σταθερά το Δημοκρατικό Κόμμα και θεωρείται απίθανο να αλλάξουν… πλευρά.
Το συγκεκριμένο μειονέκτημα δεν έχει, από την άλλη, ο Δημοκρατικός κυβερνήτης του Κεντάκι, Άντι Μπεσιαρ. Όπως και ο Νιούσομ, η θητεία του Μπεσιαρ οδεύει προς το τέλος της δεύτερης θητείας του, μάλιστα σε μία πολιτεία παραδοσιακά συντηρητική και υπό τον έλεγχο των Ρεπουμπλικανών.
Στα θετικά του προσμετράται ότι καταφέρνει, στη μικρή μεσοδυτική πολιτεία του, να λειτουργεί ενωτικά και να συνεργάζεται και με τη ρεπουμπλικανική πτέρυγα, που κατέχει την πλειοψηφία στο νομοθετικό σώμα – κάτι που θεωρείται απίθανο σε ομοσπονδιακό επίπεδο με τα σημερινά δεδομένα. Σύμφωνα με στοιχεία της πολιτείας, υπό τον κυβερνήτη Μπεσιαρ έχει καταγραφεί ρεκόρ επενδύσεων και ενίσχυση των εξαγωγών της πολιτείας. Πρόκειται γενικότερα για έναν μετριοπαθή πολιτικό ήπιων τόνων που εστιάζει κυρίως στην καλή διαχείριση των ζητημάτων που προκύπτουν.
Στα μειονεκτήματά του συγκαταλέγεται το γεγονός ότι δεν είναι γνωστός σε ένα ευρύτερο κοινό στις ΗΠΑ, κάτι που, βέβαια, του δίνει το πλεονέκτημα ότι δεν ταυτίζεται με την πολιτική «φούσκα» της Ουάσινγκτον. Ο ίδιος δεν έχει αποκλείσει να διεκδικήσει το χρίσμα.
Από εκεί και πέρα, η μεγάλη ηττημένη των προηγούμενων προεδρικών εκλογών, Κάμαλα Χάρις, δεν έχει αποκλείσει να δοκιμάσει για δεύτερη φορά την τύχη της. Ωστόσο, μία νέα προσπάθειά της θα αντιμετώπιζε δυσκολίες, καθώς θεωρείται πλέον αμφιλεγόμενη ακόμη και εντός του Δημοκρατικού Κόμματος.
Η πρώην αντιπρόεδρος θεωρεί ότι αδικήθηκε από τη στάση του Τζο Μπάιντεν, ο οποίος άργησε να αποσυρθεί από την κούρσα του 2024, και δεν λείπουν οι «μπηχτές» μεταξύ τους. Η Χάρις αναμένεται να επεξεργαστεί εκ νέου τα δεδομένα όταν έρθει η ώρα. Για αρχή, έχει απορρίψει να διεκδικήσει στις επόμενες εκλογές την Κυβέρνηση της Καλιφόρνιας, από όπου κατάγεται, όπως και ο Νιούσομ.
Άλλα ονόματα
Φυσικά, αυτά δεν είναι τα μόνα ονόματα που ενδέχεται να διεκδικήσουν την προεδρία. Ορισμένα ακόμη ονόματα που έχουν ακουστεί είναι εκείνα του γερουσιαστή από το Νιου Τζέρσεϊ, Κόρι Μπούκερ, του πρώην Υπουργού Μεταφορών, Πιτ Μπούτιτζιτζ, από την Ιντιάνα, καθώς και των νυν κυβερνητών Γκρέτσεν Γουίτμερ και Τζος Σαπίρο, που ηγούνται των κρίσιμων swing states Μίσιγκαν και Πενσυλβάνια αντίστοιχα.
Τέλος, πέρα από τα πρόσωπα, πολλά θα εξαρτηθούν από την ιδεολογική κατεύθυνση που θα επιλέξουν να ακολουθήσουν ενόψει του 2028 οι Δημοκρατικοί, ενώ ένα πιο αξιόπιστο δείγμα για το κλίμα στις ΗΠΑ αναμένεται να αποτελέσουν οι ενδιάμεσες εκλογές που θα διεξαχθούν το 2026.
