Την επόμενη Τρίτη, οι 27 υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αναμένεται να εγκρίνουν συμπεράσματα που θα καθορίζουν τη νέα κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ενεργειακής και κλιματικής διπλωματίας.
Με φόντο την εκτόξευση των τιμών των ορυκτών καυσίμων λόγω του πολέμου στο Ιράν, το προσχέδιο κειμένου δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια και την αυτονομία της ΕΕ. Η βασική απάντηση, όπως συμφωνούν τα κράτη-μέλη, είναι η επιτάχυνση της μετάβασης στην καθαρή ενέργεια.
«Οι εχθροπραξίες στο Ιράν και στην ευρύτερη περιοχή απειλούν την περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια και ευημερία», αναφέρει το κείμενο, το οποίο εγκρίθηκε από την Πολιτική και Ασφαλεία Επιτροπή του Συμβουλίου της ΕΕ στις 14 Απριλίου και αναμένεται να λάβει την τελική έγκριση από τους πρέσβεις και τους υπουργούς Εξωτερικών.
«Αναγνωρίζοντας τη γεωπολιτική και οικονομική έκθεση της ΕΕ λόγω της σημαντικής εξάρτησης από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, το Συμβούλιο επιβεβαιώνει ότι η ενεργειακή μετάβαση, βασισμένη σε καθαρές, άφθονες και εγχώριες πηγές ενέργειας, παραμένει η πιο αποτελεσματική στρατηγική για την επίτευξη της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης», προστίθεται.
Τα κράτη-μέλη σημειώνουν ότι «η επιτάχυνση της ανάπτυξης και ενσωμάτωσης ανανεώσιμων και χαμηλών εκπομπών πηγών ενέργειας» θα συμβάλει στη μείωση των τιμών, καταλήγοντας ότι η πράσινη μετάβαση αποτελεί ταυτόχρονα και μέσο ενίσχυσης της ενεργειακής και οικονομικής κυριαρχίας.
Παράλληλα, η ΕΕ θα πρέπει να προετοιμαστεί για τις γεωπολιτικές και εμπορικές επιπτώσεις από τη μείωση της ζήτησης για εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα την επόμενη δεκαετία.
Το κείμενο υπογραμμίζει επίσης ότι η ευρωπαϊκή εξωτερική και αμυντική πολιτική πρέπει να στηρίξει την ανάπτυξη της καθαρής τεχνολογίας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της αύξησης των αμυντικών δαπανών.
Οι στρατηγικές επενδύσεις στην άμυνα που βασίζονται στην ενεργειακή μετάβαση, σύμφωνα με το προσχέδιο, μπορούν να ενισχύσουν τόσο την καθαρή τεχνολογία όσο και την αμυντική βιομηχανία της ΕΕ, αυξάνοντας την ετοιμότητα και την ανθεκτικότητα.
Τέλος, η ΕΕ επαναβεβαιώνει τη στήριξή της στη Συμφωνία του Παρισιού και ζητά να αποτελεί βασικό στοιχείο μελλοντικών εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών, ενώ προτείνει μορατόριουμ σε αμφιλεγόμενες τεχνολογίες «ψύξης του πλανήτη».
Συνολικά, το κείμενο τονίζει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική πρέπει «με επείγοντα χαρακτήρα να ενισχύσει την ανθεκτικότητα και την ετοιμότητα της ΕΕ απέναντι σε κλιματικές, περιβαλλοντικές και ενεργειακές απειλές».
