Ωστόσο, εκτός αν η Ουάσινγκτον είναι διατεθειμένη να διατηρήσει τον ναυτικό αποκλεισμό για ακόμη μήνες, θα είναι δύσκολο να αποδομηθεί πλήρως μια ιρανική οικονομία που έχει ήδη προσαρμοστεί εδώ και χρόνια στις αμερικανικές πιέσεις και στις εξοντωτικές κυρώσεις.

Και όσο κι αν το Ιράν υποφέρει, η ηγεσία του γνωρίζει ότι και ο Τραμπ δέχεται πιέσεις, με τον Αμερικανό πρόεδρο να αντιμετωπίζει αυξανόμενη κριτική στο εσωτερικό για τον πόλεμο και τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν. Η Τεχεράνη ενδέχεται να έχει υπολογίσει ότι τελικά ο Τραμπ θα κάνει πίσω πρώτος.

Μόλις πριν από τρεις μήνες, η ιρανική κυβέρνηση βρισκόταν στο χείλος της κατάρρευσης, καθώς διαδηλώσεις ξέσπασαν σε όλη τη χώρα λόγω της κακής διαχείρισης της οικονομίας. Η ίδια κυβέρνηση έλαβε «ανάσα» όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν επιθέσεις, και πλέον χρησιμοποιεί το πρόσχημα του πολέμου για να δικαιολογήσει τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες σε έναν πληθυσμό 92 εκατομμυρίων.

«Το Ιράν είχε ήδη αντιμετωπίσει την εκστρατεία μέγιστης πίεσης στην πρώτη θητεία του Τραμπ και αναγκάστηκε να μειώσει την παραγωγή πετρελαίου στο μισό», δήλωσε στο CNN ο Εσφαντυάρ Μπατμανγκελίτζ, επικεφαλής του ινστιτούτου Bourse & Bazaar Foundation.

«Αν ο αποκλεισμός διαρκέσει για μήνες, θα επηρεάσει σίγουρα τις οικονομικές προοπτικές του Ιράν, αλλά η ιρανική εκτίμηση είναι ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντέξουν αυτή την πίεση για τόσο μεγάλο διάστημα».

Αυτό που ξεκίνησε ως αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών πριν από δέκα ημέρες, έχει πλέον επεκταθεί παγκοσμίως, με κάθε πλοίο που συνδέεται με το Ιράν να τίθεται υπό αυστηρή παρακολούθηση από τις αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις.

Μία από τις βασικές συνέπειες του αποκλεισμού θα ήταν να καταστεί το Ιράν ανίκανο να εξάγει το κύριο προϊόν του, το πετρέλαιο. Αν δεν μπορεί να διοχετεύσει τα εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ίσως αναγκαστεί να μειώσει την παραγωγή, καθώς το πετρέλαιο αποτελεί τη βασική πηγή ξένου συναλλάγματος.

Το Ιράν πιθανότατα μπορεί να διατηρήσει την τρέχουσα παραγωγή για άλλους δύο έως τρεις μήνες πριν η αποθήκευση καταστεί σοβαρό πρόβλημα, σύμφωνα με τον Μπατμανγκελίτζ.

Παράλληλα, διαθέτει ακόμη αποθηκευτικούς χώρους περίπου 30 εκατομμυρίων βαρελιών, σύμφωνα με την Kpler, γεγονός που του δίνει μερικές ακόμη εβδομάδες περιθώριο. Μπορεί επίσης να παρατείνει την αποθήκευση μέσω εναλλακτικών μεθόδων.

Μία από τις επιλογές που εξετάζει είναι η χρήση παροπλισμένων δεξαμενόπλοιων, όπως το NASHA, το οποίο εντοπίστηκε να κατευθύνεται προς το νησί Χαργκ για πιθανή χρήση ως πλωτή αποθήκη.

«Τίποτα δεν μπαίνει. Τίποτα δεν βγαίνει»

Μέχρι την εκεχειρία της 7ης Απριλίου, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πραγματοποιούσαν σχεδόν καθημερινά επιθέσεις στο Ιράν, πλήττοντας κρίσιμες υποδομές. Στη συνέχεια, οι ΗΠΑ επέβαλαν ναυτικό αποκλεισμό από το Στενό του Ορμούζ έως τον Αραβικό Κόλπο.

«Το καθεστώς στην Τεχεράνη πιέζεται ώρα με την ώρα. Ελέγχουμε την κατάσταση. Τίποτα δεν μπαίνει. Τίποτα δεν βγαίνει», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ.

Σε απάντηση, το Ιράν είχε επιχειρήσει να μπλοκάρει το Στενό του Ορμούζ, προκαλώντας άνοδο στις τιμές πετρελαίου.

Το Στενό αποτελεί κρίσιμο πέρασμα για πάνω από το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η περιοχή της νότιας ακτογραμμής του Ιράν αποτελεί τον βασικό πυλώνα της οικονομίας του, με το 90% των εξαγωγών πετρελαίου να περνούν από το νησί Χαργκ.

Ο αποκλεισμός περιορίζει σοβαρά τη δυνατότητα εξαγωγών, ενώ ο πόλεμος επηρεάζει επίσης παγκόσμιες αγορές όπως το αλουμίνιο, τα πλαστικά και τα λιπάσματα.

Οικονομικές επιπτώσεις στο εσωτερικό

Σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα, έχουν χαθεί περίπου ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας, ενώ δύο εκατομμύρια εργαζόμενοι έχουν επηρεαστεί.

Άλλοι 130.000 εργαζόμενοι απολύθηκαν μετά την καταστροφή εργοστασίων.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν ελλείψεις και ότι η διατροφική αλυσίδα λειτουργεί, με το 85% των βασικών αγαθών να παράγεται εγχώρια. Ωστόσο, στην πράξη, οι τιμές βασικών προϊόντων έχουν εκτοξευθεί.

Η ηγεσία του Ιράν θεωρεί ότι σε συνθήκες πολέμου στόχος δεν είναι μια «κανονική οικονομία», αλλά η διατήρηση της λειτουργίας της.

Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν αναγνώρισε ελλείψεις καυσίμων, μιλώντας για ανάγκη «συλλογικής συνεργασίας».

Ο ανώτατος ηγέτης Μοχτάμπα Χαμενεΐ κάλεσε τον λαό σε αλληλεγγύη ώστε να μειωθούν οι πιέσεις από τις ελλείψεις.

Τέλος, υπάρχουν ενδείξεις για πιθανή επανεκκίνηση διπλωματικών επαφών, ωστόσο το Ιράν εμφανίζεται πιο ανθεκτικό σε σχέση με τις ΗΠΑ, έχοντας μακροχρόνια εμπειρία από την αντιπαράθεση με την Ουάσινγκτον.