Έχουμε και λέμε λοιπόν:
«Η ΔΕΛΤΑ, που αποτελεί σήμερα τον κλάδο γαλακτοκομικών του ομίλου VIVARTIA, συμμετέχει στον ανταγωνισμό του κλάδου που, εδώ και δεκαπέντε χρόνια, είναι σκληρός και, συχνά, αδυσώπητος μεταξύ των εταιρειών του κλάδου»
Σε αυτό δεν έχουμε καμία αμφιβολία και καμία αντίρρηση
«Οι συχνές αλλαγές μεριδίων, η ταχύτατη είσοδος πολλών νέων εταιρειών στην αγορά, ο έντονος πόλεμος προσφορών προς τον καταναλωτή και η συνεχής τραχύτατη αντιπαράθεση των εταιρειών σε εμπορικό και επικοινωνιακό επίπεδο (ενίοτε και σε νομικό), έχουν απασχολήσει επανειλημμένα την επικαιρότητα και την ειδησεογραφία, και έχουν κατά κόρο τεκμηριωθεί»
Ούτε σε αυτό έχουμε αντίρρηση και αμφιβολία
«Σε ένα τέτοιο περιβάλλον καθημερινής μάχης για την προτίμηση του καταναλωτή, καμία συνεννόηση δεν είναι δυνατή. Τα συμφέροντα είναι αντίθετα. Οι πρακτικές εξ ορισμού αποκλίνουσες. Ποτέ δεν υπήρξε καρτέλ γάλακτος, ούτε μπορεί να υπάρξει»
Εδώ αρχίζει η γκρίζα ζώνη. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει στα χέρια της καταγγελία για καρτέλ την οποία διερευνά και επιπλέον μία εκ των εταιρειών η ΜΕΒΓΑΛ προσπάθησε απεγνωσμένα να μπει στο λεγόμενο πρόγραμμα επιεικείας κάτι σαν πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Μαρτυρία όμως για ποιο πράγμα ;
«Όσοι με περισσή ευκολία παραβλέπουν το τεκμήριο της αθωότητας, προκαταλαμβάνουν τη δικαιοσύνη, προβάλλουν ανακριβή στοιχεία, παρουσιάζουν κείμενα εκτός περιεχομένου και χαρακτηρίζουν έναν από τους πιο ανταγωνιστικούς και παραγωγικούς κλάδους της εθνικής οικονομίας ως καρτέλ, αδικούν τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που απασχολεί ο κλάδος, τη συνεισφορά του στην εθνική οικονομία και κτηνοτροφία και τα διεθνή επιτεύγματά του»
Εδώ κατά την ταπεινή μας άποψη η Vivartia( αν και θεωρούμε λάθος να αναφέρουμε το νέο σχήμα εφόσον η υπόθεση αφορά την ΔΕΛΤΑ) βάζει πολλά θέματα σε ένα τσουβάλι και μας ζαλίζει λίγο.
Α) Κατ αρχή κανείς δεν παραβλέπει το τεκμήριο της αθωότητας.
Β) Δεύτερον η δικαιοσύνη δεν προκαταλαμβάνεται.
Γ) Υπάρχει αμφιβολία ότι πρώτα η Επιτροπή Aνταγωνισμού και εφόσον χρειαστεί η Δικαιοσύνη θα κάνουν καλά τη δουλειά τους ;
Δ) Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι ο κλάδος αποτελεί έναν από τους πιο ανταγωνιστικούς και παραγωγικούς κλάδους της εθνικής οικονομίας
Ε) Τι σχέση έχουν οι εργαζόμενοι στον κλάδο με τις πράξεις ή παραλείψεις των διοικήσεων των εταιρειών του κλάδου. Ποιος αδικεί τους εργαζόμενους ; Και γιατί εμπλέκονται στην ανακοίνωση ; Μήπως είναι η «ανθρώπινη» ασπίδα ; Σαν απειλή ακούγεται. Κάτι σαν "αν βαράτε τον κλάδο μήπως μείνουν οι εργαζόμενοι στο δρόμο".
«Αδικούν τους ίδιους τους καταναλωτές - τους καταναλωτές που καθημερινά επισκέπτονται χιλιάδες μαγαζιά, έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε εκατοντάδες προϊόντα από δεκάδες εταιρείες και "ψηφίζουν" έτσι με το ευρώ τους, διαμορφώνοντας τα μερίδια στην αγορά - την τύχη των προϊόντων και των εταιρειών που ανταγωνίζονται για την προτίμησή τους. Και υπονομεύουν την υγιή επιχειρηματική δράση -τη μόνη που μπορεί να στηρίξει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας».
Και εδώ πολλά θέματα μαζεμένα.
Αφήστε ήσυχους τους καταναλωτές. Όλο το πανελλήνιο πλέον γνωρίζει πόσο κοστίζει το γάλα στην Ευρώπη, ¨ότι φέρνουμε εισαγόμενο γιατί δεν φθάνουν οι ποσότητες. Όλοι ξέρουμε πλέον πόσο αγοράζουν οι γαλακτοβιομηχανίες από τον παραγωγό. Πειστικές εξηγήσεις για το κοστολόγιο δεν έχουμε λάβει ακόμη. Αλήθεια ποιος αγόραζε με 24-25 σεντσ το λίτρο όταν οι υπόλοιποι αγόραζαν πρώτη ύλη με 30 σεντσ το λίτρο Και κυρίως πόσο πουλούσε; Και δεν μιλάμε για τα εκατοντάδες προϊόντα και τις δεκάδες εταιρείες . Για το γάλα μιλάμε συγκεκριμένα. Για το φρέσκο γάλα. Ποιες είναι οι δεκάδες εταιρείες ? Όσο για την ψήφο με το ευρώ Ουδέν σχόλιο
Και last but not least, ποιος υπονομεύει την υγιή επιχειρηματική δράση -τη μόνη που μπορεί να στηρίξει υψηλούς ρυθμούς ανάπτ
