Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής, το ζήτημα αναδείχθηκε μετά την πρόσφατη συμφωνία της Atlantic-see LNG Trade – της κοινής εταιρείας της ΔΕΠΑ και της Aktor – με την ουκρανική Naftogaz. Η συμφωνία, που υπεγράφη στην Αθήνα παρουσία του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, περιλαμβάνει σημαντικές ποσότητες αμερικανικού LNG που θα φτάνουν στην Ουκρανία μέσω ελληνικών υποδομών. Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική πλευρά φέρεται να εξέφρασε την αντίθεσή της στη μεταφορά αζερικού αερίου μέσω της Ελλάδας και του Κάθετου Διαδρόμου προς την Ουκρανία, φοβούμενη ότι θα υπονόμευε την εμπορική δυναμική των αμερικανικών φορτίων.

Το θέμα πήρε διαστάσεις και έφτασε μέχρι το Μέγαρο Μαξίμου. Τελικά, το ζήτημα θεωρείται ότι διευθετήθηκε, αφού η ελληνική κυβέρνηση φέρεται να διαβεβαίωσε ότι το αζέρικο αέριο θα χρησιμοποιείται μόνο ως έσχατη λύση, κυρίως σε περιπτώσεις καθυστέρησης ενός φορτίου αμερικανικού LNG ή τεχνικών προβλημάτων που θα δυσκόλευαν την άμεση αεριοποίησή του. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η Atlantic-see LNG Trade θα αντλούσε ποσότητες από το «καλάθι» της ΔΕΠΑ, στο οποίο περιλαμβάνεται και αέριο από το Αζερμπαϊτζάν. Η ελληνική πλευρά αποδίδει το περιστατικό σε παρεξήγηση και θεωρεί ότι για την ώρα έχει κλείσει.

Παρά ταύτα, το γεγονός ότι τέθηκαν ενστάσεις ως προς την προέλευση του αερίου που θα φτάνει στην Ουκρανία δημιουργεί νέα ερωτήματα για τη στάση των ΗΠΑ σχετικά με το υπό διαμόρφωση διασυνοριακό προϊόν «Route 3». Το συγκεκριμένο σχέδιο, που αναπτύσσεται από τους διαχειριστές συστημάτων φυσικού αερίου Ελλάδας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Μολδαβίας και Ουκρανίας, σε συνεργασία με τον ICGB, προβλέπει τη μεταφορά αζερικού αερίου προς την Ουκρανία μέσω του Κάθετου Διαδρόμου και του σημείου διασύνδεσης του ICGB με τον TAP. Επομένως, η αμερικανική ευαισθησία στο συγκεκριμένο θέμα μπορεί να επηρεάσει και τη μελλοντική μορφή αυτού του νέου ενεργειακού «διαδρόμου».