Αναφορές για την Ικαρία συναντάμε από την Αρχαιότητα αλλά και μετέπειτα στην Ρωμαιοκρατία, στους Βυζαντινούς χρόνους και στην Τουρκοκρατία.
Για πολλούς ανθρώπους η Ικαρία είναι γνωστή ως τόπος εξορίας. Κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά εξορίστηκαν εκεί αρκετοί πολιτικοί του αντίπαλοι όπως και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τον Εμφύλιο έστειλαν στην Ικαρία το άνθος των Δημοκρατικών Ελλήνων, όσων δεν ανέβηκαν στα βουνά, για να τους εμποδίσουν να ενταχθούν στον Δημοκρατικό Στρατό. Χιλιάδες οι εξόριστοι στο νησί, έφτασαν κάποια στιγμή να υπερβαίνουν και τον αριθμό των ντόπιων κατοίκων. Αγάπη και ανθρωπιά επέδειξαν οι Ικάριοι στους εξόριστους και ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις τους αγκάλιασαν και τους έβαλαν στα σπίτια τους. Η Ικαρία δεν διέθετε φυσικά λιμάνια και αυτό σε συνδυασμό με την σχετική απομόνωση στην οποία ζούσαν οι κάτοικοι του νησιού την καθιστούσε τόπο κατάλληλο για εξορίες από όπου δύσκολα μπορούσε κανείς να διαφύγει.
Περισσότερα στο penna.gr