Από την Άνοιξη της πανδημίας μέχρι σήμερα, η παγκόσμια γιορτή του θεάτρου βρίσκει την ελληνική σκηνή εκτεθειμένη, με σοβαρές εκκρεμότητες. Χωρίς ανάσα, από το ένα σοκ στο άλλο, το φετινό διακύβευμα – που αποδεικνύεται παλιό και χρονίζον – σχετίζεται με τη (μη) αναγνώριση της θεατρικής σπουδής που υπονομεύει απροκάλυπτα η ελληνική Πολιτεία.
Η σημερινή συμβολική γιορτή με αναφορά σε όλες τις σκηνές και τους θεατρικούς καλλιτέχνες του κόσμου, στην Ελλάδα δεν μπορεί παρά να μεταφράζεται σε μια ανανεούμενη αναρώτηση – διεκδίκηση: Ποια είναι αξία της θεατρικής παιδείας;. Αυτή την κεντρική απορία καταθέτουμε σε έξι ανθρώπους του θεάτρου, που ενεπλάκησαν παλαιότερα ή εμπλέκονται τώρα στην υπόθεση διευθέτησης και διεκδίκησης ανωτατοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης.
Περισσότερα στο monopoli.gr