Συγκεκριμένα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει να αλλάξει το πλαφόν στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου και να γίνει κλιμακωτό. Δηλαδή, αντί να είναι ένα σταθερό όριο όπως τώρα (60 δολάρια το βαρέλι), θα υπολογίζεται κάθε φορά περίπου 15% πιο κάτω από τη μέση τιμή του πετρελαίου τους τελευταίους τρεις μήνες.

Αυτό γίνεται επειδή το σημερινό πλαφόν έχει ουσιαστικά πάψει να λειτουργεί, αφού η τιμή του πετρελαίου (Brent) έχει ανέβει και βρίσκεται πάνω από τα 70 δολάρια το βαρέλι.

Οι μεσογειακές χώρες της Ένωσης, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και η Μάλτα, εμφανίζονται επιφυλακτικές, καθώς φοβούνται ότι μια χαμηλότερη τιμή μπορεί να πλήξει την ανταγωνιστικότητα των ναυτιλιακών τους βιομηχανιών .

Παράλληλα, η Σλοβακία φαίνεται επίσης έτοιμη να μπλοκάρει την όλη συμφωνία, επιμένοντας σε συνολικότερο πλαίσιο ενεργειακής πολιτικής προς τη Μόσχα . Ήδη, η Εσθονία προαναγγέλλει βέτο αν η νέα δέσμη κυρώσεων δεν περιλαμβάνει απτά μέτρα μείωσης της τιμής του ρωσικού πετρελαίου .

Την ίδια στιγμή, στις ΗΠΑ, ο Πρόεδρος Τραμπ δείχνει όλο και πιο θετικός σε ένα αυστηρό νομοσχέδιο οιουδήποτε τύπου μονομερής κυρώσεων ή και δασμών έως 500 % για χώρες που εμπορεύονται ρωσικό πετρέλαιο ή ουράνιο με στόχο να ασκηθεί πίεση στο ρωσικό πολεμικό σκέλος μέσω παγκόσμιου εμπάργκο.

Το νομοσχέδιο αυτό αφενός συναγωνίζεται την προσέγγιση της ΕΕ, αφετέρου προκαλεί ανησυχία για τον αντίκτυπο στις τιμές ενέργειας και στην παγκόσμια οικονομία . Καθοριστικό ρόλο θα παίζει η κατά τακτά χρονικά διαστήματα επανεξεταση ώστε να αποκλείονται παρεκκλίσεις.

Στην καρδιά της διαμάχης μεταξύ Βρυξελλών και Ουάσιγκτον παραμένει ένα κρίσιμο ερώτημα: Μπορεί η ΕΕ να προχωρήσει μονομερώς σε ένα νέο πλέγμα κυρώσεων, ή απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συνεννόηση με τις ΗΠΑ;

Οι χώρες με ναυτιλιακό συμφέρον ισχυρίζονται ότι μόνο μια κοινή και ενοποιημένη γραμμή, G7-ΕΕ-ΗΠΑ, έχει νόημα, διαφορετικά η αποτελεσματικότητα και το κύρος των κυρώσεων θα αποδυναμωθουν .

Οι Βρυξέλλες, όμως, φαίνεται να μην θέλουν να περιμένουν άλλο τις ΗΠΑ και εξετάζουν το ενδεχόμενο να εφαρμόσουν το πλεύσιμο όριο τιμής ανεξάρτητα, όπως ακριβώς είχαν κάνει παλιότερα με την αύξηση των κυρώσεων του 17ου και 18ου πακέτου, παρά τις σφοδρές εσωτερικές αντιρρήσεις .

Σε επιθετικότερη ρητορική, ο Τραμπ επενδύει στο σταδιακά εντεινόμενο διεθνές πλαίσιο τιμολόγησης και κυρώσεων κατά της Μόσχας, προβάλλοντας το νομοσχέδιο ως εργαλείο πίεσης, «το σκάνδαλο της απάτης» του Πούτιν, όπως το αποκαλεί.

Όμως, εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι η σκληρή γραμμή με 500% δασμούς, χωρίς σαφή σχέδιο για την υποστήριξη των συμμαχικών οικονομιών, μπορεί να αποδειχθεί «πολύ σκληρή» ώστε να υλοποιηθεί, εκτός αν η Αμερική δεχθεί την αύξηση της τιμής του πετρελαίου σε επίπεδα πάνω από 100 \$ .

Τελικά, το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Η ΕΕ θα συμμαχήσει με τις ΗΠΑ και θα φτιάξει ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό σύστημα κυρώσεων ή θα πορευτεί μόνη της, με κίνδυνο εσωτερικής ρήξης αλλά και περιορισμένων αποτελεσμάτων;

Οι επόμενες δύο εβδομάδες αναμένονται κρίσιμες, καθώς οι ευρωπαϊκές σύνοδοι και οι συνεδριάσεις του Κογκρέσου στις ΗΠΑ θα καθορίσουν αν αυτή η προσπάθεια θα είναι «game‑changer» ή απλώς άλλο ένα μέτρο με ημερομηνία λήξης.