διαδικασία ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων (PSI), συμφωνήθηκε το
Σάββατο στο έκτακτο Υπουργικό Συμβούλιο, όπως μετέδωσε το Reuters.
Οι όροι για την ανταλλαγή αναμένεται να ανακοινωθούν την Τετάρτη 22
Φεβρουαρίου μετά τη συνεδρίαση του Eurogroup.
Την Τρίτη αναμένεται με πράξη νομοθετικού περιεχομένου να νομοθετηθούν
και να ενεργοποιηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης, με τις οποίες η
συμμετοχή όλων των ιδιωτών ομολογιούχων στο «κούρεμα» του ελληνικού
χρέους θα γίνει υποχρεωτική.
Στην ερώτηση εάν το PSI θα σώσει την Ελλάδα, η UBS απαντά «όχι» και
τονίζει πως, όπως έχει ήδη επαναλάβει και η ίδια, οι ανισορροπίες
είναι τεράστιες για να μπορέσουν να επιλυθούν από μία οποιαδήποτε
αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας: Το έλλειμμα του προϋπολογισμού, οι
εξωτερικές ανισορροπίες και η ανταγωνιστικότητα.
Αυτό που θα καταφέρει να κάνει το PSI είναι ίσως το να προστατεύσει το
μπλοκ του ευρώ από τη μετάδοση και στο μέλλον η Ελλάδα να οδηγηθεί σε
έναν δεύτερο γύρο PSI.
O οίκος επισημαίνει πως δύο είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους
θεωρεί ότι το PSI δεν θα είναι το σωσίβιο για την Ελλάδα. Πρώτον, το
σχέδιο διάσωσης έχει πολύ φιλόδοξους στόχους, βασισμένους σε πολύ
αισιόδοξες υποθέσεις. Για να καταφέρει η Ελλάδα να τηρήσει το σχέδιο,
θα πρέπει να μειώσει σχεδόν στο μισό το έλλειμά της και στο 4,7% από
9% το 2012. Το 2014 η Ελλάδα θα πρέπει και πάλι να μειώσει το έλλειμμά
της από 3,9% στο 1,4%.
Ολα αυτά πρέπει να συμβούν, μάλιστα, εν μέσω της χειρότερης ύφεσης
μεταπολεμικά, ενός διαμελισμένου πολιτικού συστήματος και αυξανόμενων
κοινωνικών αναταραχών. Επιπλέον, το ΔΝΤ υποθέτει ότι η ανάπτυξη θα
επιστρέψει στην Ελλάδα το 2013. Με κανένα σημάδι προσαρμογής, με τις
επενδύσεις να είναι απούσες και να βγαίνουν εκτός των συνόρων και με
περαιτέρω λιτότητα, αυτό το σενάριο του ΔΝΤ είναι εξαιρετικά απίθανο.
Δεύτερον, ακόμη και εάν υποθέσουμε ότι το σχέδιο θα «δουλέψει», η
Ελλάδα θα βρεθεί το 2020 με το χρέος της στο 120% του ΑΕΠ και τόκους
ίσους με το 4% του ΑΕΠ. Η βιωσιμότητα του χρέους της στο μακροπρόθεσμο
διάστημα θα συνεχίσει να είναι εξαιρετικά αβέβαιη.
Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε τις εκτιμήσεις της Societe
Generale, σε ό,τι αφορά το χρέος της Ελλάδας το 2020. Οπως
επισημαίνει, τα στοιχεία έχουν αλλάξει πάρα πολύ από τότε που το ΔΝΤ
εκπόνησε την έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικoύ χρέους και τοποθετούσε
ως στόχο το 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2020, αφού υπάρχουν αστοχίες στον
προϋπολογισμό και βαθύτερη ύφεση.
Ο προϋπολογισμός του 2011 έχει ξεπεράσει τους στόχους κατά 1% του ΑΕΠ
και οι εκτιμήσεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας βρίσκονται
πολύ κάτω από αυτές του ΔΝΤ, δηλαδή ύφεση 4,1% το 2012 και ανάπτυξη
0,4% το 2013, σε σύγκριση με το -3% και 0,3% αντίστοιχα που δίνει το
ΔΝΤ.
Εάν μπουν αυτές οι εκτιμήσεις στην ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού
χρέους, τότε η Societe Generele καταλήγει ότι το χρέος/ΑΕΠ της Ελλάδας
το 2020 θα βρεθεί στο 125%. Για να βελτιωθεί θα πρέπει να υπάρξει
συμμετοχή του δημόσιου τομέα στο PSI, της τάξης των 10 δισ. ευρώ. Και
αυτό ίσως και να ταιριάζει με την ιδέα της παράδοσης των κερδών από
την πλευρά της ΕΚΤ σε ό,τι αφορά τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που έχει
αγοράσει.
Στην περίπτωση που η Ελλάδα αστοχήσει περαιτέρω στον προϋπολογισμό,
κατά 1% και η ανάπτυξη του ΑΕΠ είναι 1% χαμηλότερη, τότε το χρέος προς
ΑΕΠ της Ελλάδας θα διαμορφωθεί λίγο χαμηλότερα από το 150%. Για να
βελτιωθεί η κατάσταση και να βρεθεί το χρέος στο 120% του ΑΕΠ το 2012,
τότε η συμμετοχή του δημόσιου τομέα, το γνωστό OSI, θα πρέπει να
φτάσει τα 50 δισ. ευρώ.
Eπιστρέφοντας στις εκτιμήσεις της UBS, το PSI, όπως τονίζει, είναι
ουτοπικό να θεωρηθεί ότι θα σώσει την Ελλάδα, αλλά το μόνο που ίσως
καταφέρει να κάνει είναι να προστατεύσει την υπόλοιπη ζώνη του ευρώ
από τη μετάδοση, δεδομένου ότι η έκθεση του ιδιωτικού τομέα θα υποστεί
μείωση της τάξης του 70% μέσω αυτής της διαδικασίας. Επίσης, η
ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών θα μειώσει τον κίνδυνο
κατάρρευσεις του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας. Και τέλος,
μετά το PSI το όλο θέμα της Ελλάδας θα γίνει ένα «κλασικό» θέμα
χρηματοδότησης του ΔΝΤ: Η χρηματοδότηση του ελλείμματος και η
εξισορρόπηση της οικονομίας.