Οι Γιάννης Μαστρογεωργίου, διευθυντής του Δικτύου, και Γιώργος Παπούλιας, πολιτικός επιστήμων και συνεργάτης του Δικτύου, επισημαίνουν στην ανάλυσή τους ότι «η πλέον πιθανή λύση είναι μία υβριδική μεταβατική φάση».
«Οι πολιτικοί ακροβατισμοί που θα πρέπει να τηρηθούν θα πρέπει να ισορροπήσουν ανάμεσα στην δύσκολη καθαρή και εξολοκλήρου έξοδο στις αγορές και στην ανάγκη αμφότερων των πλευρών -ΕΕ και ελληνική Κυβέρνηση- να μην βρεθούν προ ενός νέου προγράμματος. Αυτό, όμως, αν επιλεγεί η ECCL (ενισχυμένη γραμμή στήριξης) είναι δύσκολο πολιτικά για το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς όχι μόνο θα σημαίνει επιστροφή στο 2014, αλλά θα πρόκειται για οιονεί πρόγραμμα, αφού προϋποθέτει υψηλή εποπτεία» σημειώνεται στο δελτίο.
Επισημαίνεται ακόμη ότι οι ευρωπαίοι εταίροι δύσκολα θα επιτρέψουν μία νέα είσοδο του ελληνικού ζητήματος στα κοινοβούλια τους, λίγους μήνες πριν από τις ευρωεκλογές του 2019.
«Ως εκ τούτου η εκτίμηση μας είναι ότι θα βρεθεί ένας τρόπος - μηχανισμός, που θα συνδυάζει εποπτεία και έλεγχο αφενός και αναπτυξιακές δράσεις και πρωτοβουλίες αφετέρου. Για το σκέλος της ανάπτυξης θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα που τυχόν περισσέψουν από το τρίτο μνημόνιο και θα ανέρχονται στο ποσό των 25 δισ. ευρώ» σημειώνουν.
«Καλό είναι, όμως, και όσοι γνωρίζουν και όσοι δεν γνωρίζουν από αγορές κλπ, ότι οι αγορές δεν είναι πεδίο διαπραγμάτευσης. Ούτε κρατάνε πολιτικές ισορροπίες, ούτε διαθέτουν κοινοβούλια. Είναι άτεγκτοι φορείς αναζήτησης κέρδους και ευκαιριών. Κριτές χωρίς δυνατότητα έφεσης. Ας το έχουν υπόψιν όσοι βιάζονται γιατί θα χτίσουν στην άμμο παλάτια…» καταλήγουν οι συντάκτες του δελτίου.
