Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, κατά το διάστημα Ιούλιος 2023 – Δεκέμβριος 2025, η μέση νομοθετική συναίνεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στα νομοσχέδια που εισήγαγε και υπερψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία διαμορφώθηκε στο 11,9%, το χαμηλότερο ποσοστό της περιόδου 2004–2025, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένη πόλωση στο ελληνικό κομματικό σύστημα.

Η ανάλυση δείχνει ότι, παρά επιμέρους αυξομειώσεις μεταξύ των ετών 2024 και 2025, η συνολική εικόνα παραμένει εκείνη της περιορισμένης προγραμματικής σύγκλισης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με τη χαμηλότερη συναίνεση να καταγράφεται στον τομέα της Οικονομίας (4%) και τη μεγαλύτερη στον τομέα της Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής (25%).

Τα βασικά συμπεράσματα του δείκτη:

• Κατά το διάστημα Ιούλιος 2023 – Δεκέμβριος 2025, η νομοθετική συναίνεση (υπερψήφιση επί της αρχής) των κομμάτων της αντιπολίτευσης στα νομοσχέδια της κυβερνητικής πλειοψηφίας είχε ως εξής (σε φθίνουσα σειρά):

• ΠΑΣΟΚ: 27,9%

• ΣΥΡΙΖΑ: 13%

• Νίκη: 7,1%

• Ελληνική Λύση: 4,5%

• Νέα Αριστερά: 4,5%

• Πλεύση Ελευθερίας: 4,5%

• ΚΚΕ: 0%

• Η νομοθετική συναίνεση όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης ανήλθε στο 11,9%, καταγράφοντας το χαμηλότερο επίπεδο από το 2004, γεγονός που καταδεικνύει αυξημένη πολιτική πόλωση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

• Συγκριτικά μεταξύ των ετών 2024 και 2025, παρατηρούνται αυξήσεις στη νομοθετική συναίνεση του ΠΑΣΟΚ (+5,2 ποσοστιαίες μονάδες), της Νίκης (+4,8), και της Ελληνικής Λύσης (+4,8) και οριακά της Νέας Αριστεράς (+0,1), ενώ μείωση καταγράφεται για την Πλεύση Ελευθερίας (-1,5) και τον ΣΥΡΙΖΑ (-1,4). Το ΚΚΕ παρέμεινε σταθερά στο 0%.

Η ανάλυση επιβεβαιώνει επίσης ότι όσο τα κόμματα απομακρύνονται από το κέντρο του άξονα αριστεράς–δεξιάς, τόσο μειώνεται η νομοθετική τους συναίνεση, με τα κόμματα που τοποθετούνται εγγύτερα στο κέντρο να εμφανίζουν μεγαλύτερη προγραμματική σύγκλιση με την κυβερνητική πολιτική.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, δήλωσε: «Η διατήρηση της νομοθετικής συναίνεσης σε τόσο χαμηλά επίπεδα αντανακλά μια σταθερή τάση ενίσχυσης της πολιτικής πόλωσης. Ωστόσο, ο ανταγωνισμός μεταξύ των κομμάτων δεν πρέπει να λειτουργεί ως άλλοθι για αδράνεια ή μαξιμαλιστικές υποσχέσεις, αλλά ως κίνητρο για ουσιαστική αντιπαράθεση προτάσεων. Και βεβαίως, πρέπει να επισημανθεί ότι η έναρξη της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος σε ένα πολιτικό κλίμα με αυτά τα χαρακτηριστικά πόλωσης δεν είναι καλός οιωνός για την επιτυχία αυτού του κρίσιμου εγχειρήματος».