Σημειώνει επίσης ότι, ακόμη και το αίτημα που του αποδίδεται έμμεσα αφορά έναν κτηνοτρόφο, για τον οποίο γινόταν συζήτηση σχετικά με το ενδεχόμενο παράτασης σε επικείμενο έλεγχο. Ωστόσο, ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε κανονικά, χωρίς καμία παρέμβαση ή χορήγηση παράτασης, ενώ ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος δεν έλαβε επιδότηση. Κατά συνέπεια, υπογραμμίζει ότι δεν υπήρξε καμία παράνομη πράξη, ούτε προκλήθηκε ζημία σε εθνικούς ή ευρωπαϊκούς πόρους.

Ο ίδιος δηλώνει αποφασισμένος να προχωρήσει τη διαδικασία μέχρι τέλους, ζητώντας την άρση της βουλευτικής του ασυλίας, ώστε να διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση.

Από την πλευρά του, ο βουλευτής Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας, Χρήστος Μπουκώρος, διευκρινίζει ότι η επικοινωνία του το 2021 αφορούσε ένα νεαρό ζευγάρι κτηνοτρόφων, οι οποίοι ήταν νόμιμοι δικαιούχοι επιδοτήσεων. Όπως υπογραμμίζει, επρόκειτο για πραγματικούς παραγωγούς που αντιμετώπιζαν ουσιαστικές δυσκολίες και όχι για εικονικές περιπτώσεις.

Στη δήλωσή του αναφέρει ότι γνώριζε εξαρχής πως το συγκεκριμένο ζευγάρι διέθετε νόμιμο και ιδιόκτητο βοσκότοπο -βασική προϋπόθεση για τη λήψη ενισχύσεων- με ζώα, δηλωμένα και ελεγμένα. Αντιπαραβάλλει αυτή την περίπτωση με πρακτικές που έχουν αποκαλυφθεί, όπως η χρήση ανύπαρκτων ζώων ή δημόσιων εκτάσεων με πλαστά μισθωτήρια, με στόχο την παράνομη εκμετάλλευση πόρων.

Ο κ. Μπουκώρος επισημαίνει ότι δεν θεωρεί απαραίτητη την προστασία της βουλευτικής ασυλίας, καθώς, όπως λέει, ενήργησε με βάση το δίκαιο, το νόμιμο και το ηθικό. Τονίζει ότι η πολιτική του διαδρομή και η προσωπική του αξιοπρέπεια αποτελούν αδιαπραγμάτευτα στοιχεία, τα οποία δεν προτίθεται να θέσει σε διαπραγμάτευση.

Παράλληλα, ασκεί κριτική στο δημόσιο διάλογο που έχει αναπτυχθεί γύρω από την υπόθεση, επισημαίνοντας ότι συχνά συγχέονται το νόμιμο με το παράνομο και το ηθικό με το ανήθικο. Εκφράζει την ανησυχία του για τις συνέπειες αυτής της κατάστασης στην κοινωνική συνοχή, ενώ σημειώνει ότι η στοχοποίηση βουλευτών για θεμιτές παρεμβάσεις ενδέχεται να αποπροσανατολίζει από την ουσία του σκανδάλου.

Τέλος, θέτει το ζήτημα του ρόλου των βουλευτών, καλώντας σε μια πιο ουσιαστική συζήτηση για τα όρια και τις ευθύνες της πολιτικής τους δραστηριότητας. Όπως αναφέρει, τίθεται το ερώτημα αν οι βουλευτές μπορούν να εκπροσωπούν πολίτες που αισθάνονται αδικημένοι από τη διοίκηση ή αν περιορίζονται στο να διασφαλίζουν ισχυρές πολιτικές στηρίξεις για την προστασία τους.