Παράλληλα τα πολιτικά προβλήματα στην προοπτική ένταξής της οξύνονται, καθώς μια ισχυρή ομάδα κρατών χρησιμοποιεί (και) την οικονομική κρίση για να επιβραδύνει ακόμη περισσότερο τη διαπραγμάτευση, η οποία τείνει να εξελιχθεί σε διαπραγμάτευση ειδικής/προνομιακής σχέσης. Έτσι η Τουρκία δικαιολογημένα υποστηρίζει ότι η Ευρώπη ακολουθεί μία «ανέντιμη» (unfair)

προσέγγιση απέναντί της. Η δεύτερη τάση τονίζει τον ηγετικό ρόλο που η Τουρκία μπορεί να αναλάβει στο περιφερειακό σύστημα (Μέσης Ανατολής/Καυκάσου) σε συνεργασία ενδεχομένως με τις ΗΠΑ (τελευταία γίνονται προσπάθειες αποκατάστασης των σχέσεων Τουρκίας- ΗΠΑ με επισκέψεις Ομπάμα, Κλίντον στην ’γκυρα). Ορισμένοι διατείνονται ότι ο ηγετικός, περιφερειακός ρόλος δεν έρχεται κατ΄ ανάγκην σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. ’λλοι όμως θεωρούν ότι ο περιφερειακός ρόλος συμβιβάζεται περισσότερο με την ταυτότητα και τις πολιτικές δομές της Τουρκίας. Και τούτο γιατί ενώ η ένταξη στην Ένωση απαιτεί βαθύτατες μεταρρυθμίσεις που απειλούν να ανατρέψουν λεπτές ισορροπίες μέσα στο πολιτικό σύστημα της χώρας, ο περιφερειακός ρόλος δεν απαιτεί ούτε προϋποθέτει τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις.

Για την Ελλάδα, όπως έχουμε επανειλημμένα επισημάνει, η πλήρης ενσωμάτωση της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την προϋπόθεση της εκπλήρωσης των σχετικών κριτηρίων, συνιστά την πρώτη καλύτερη επιλογή. Ωστόσο, δεν πρέπει να αγνοηθούν οι τάσεις οι οποίες αναπτύσσονται και που μπορεί να καταλήξουν σε ένα εντελώς διαφορετικό καθεστώς, δηλαδή της «προνομιακής σχέσης».

Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Τα Νέα