Αλέξης Ηρακλείδης
"Οι πρόσφατες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά έχουν οδηγήσει σε έναν ενδιαφέροντα και γόνιμο διάλογο, ειδικά στο Τύπο, ως προς τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισής τους. Το ελληνικό ΥΠΕΞ (κυρία Ντόρα Μπακογιάννη) από την πλευρά του φαίνεται ότι προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να απαλλαγεί από τις γνωστές αγκυλώσεις και τη ραστώνη που είχε επικρατήσει επί Πέτρου Μολυβιάτη. Τέτοια κινητικότητα στο ΥΠΕΞ είχαμε να τη δούμε από το 1999, μία ιστορική χρονιά στα ελληνοτουρκικά.
H τωρινή εποχή προσφέρεται για περισυλλογή αν μη τι άλλο γιατί λόγω της κρίσης που συνταράσσει σήμερα την Τουρκία είναι ακατάλληλη στιγμή για εποικοδομητικές πρωτοβουλίες από μέρους μας. Προφανώς πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο στη γείτονα. Αλλά όταν ξεκαθαρίσει θα πρέπει να είμαστε πανέτοιμοι για πρωτοβουλίες συνολικής ειρηνικής επίλυσης των διαφορών με συνδυασμό νομικών (δικαστικών) και διπλωματικών μεθόδων επίλυσης. Στόχος η λύση «θετικού αθροίσματος» στο Αιγαίο και για τις δύο πλευρές και όχι ένα «Αιγαίο ελληνική λίμνη». Για την ώρα αρκεί το μορατόριουμ στο Αιγαίο για το καλοκαίρι και η αποτελεσματική διαχείριση των διαφόρων τριγμών (πάνω από όλα με «κόκκινα τηλέφωνα» σε πολλαπλά επίπεδα... "
Τα Νέα
Νίκος Κιάος
" Από το παρελθόν είναι γνωστόν ότι δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, όσο καλά κι αν έχει μελετηθεί και σχεδιαστεί, αν δεν έχει τη συνεργασία της εκπαιδευτικής κοινότητας, όλων των συνιστωσών που τη συνθέσουν, εάν δεν έχει συμμαχίες, αν δεν έχει την κατ αρχήν στήριξη από την πολιτική συναίνεση. Όταν μάλιστα αντιμετωπίζονται τα γεγονότα στον χώρο του πανεπιστήμιου δυναμικά, με αστυνομικά μέσα, με έπαρση και με αφορισμούς, τότε τα πράγματα οδηγούνται σε επικίνδυνους δρόμους. Όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση σήμερα, βρισκόμαστε σε μετωπική σύγκρουση κι αυτό μπορεί να προοιωνίζεται πιο άσχημες καταστάσεις, επικίνδυνα αδιέξοδα.
Προβλήματα στο πανεπιστήμιο βεβαίως και υπάρχουν κι επιβάλλεται να διορθωθούν τα στραβά και τα κακώς κείμενα, τα οποία έχουν μάλιστα συσσωρευτεί με τα χρόνια. Πολλά από τα αυτά είναι μάλιστα συνέπειες της πολιτικής και των πελατειακών σχέσεων, που ακολουθούσαν χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις. Υπάρχουν ατέλειες, υπάρχουν δυσλειτουργίες, υπάρχουν ανισότητες και μεταξύ σχολών. Υπάρχουν και «κεκτημένα», όπως ονομάζονται, που είναι τροχοπέδη στην πρόοδο. Η κατεδάφιση και η μπουλντόζα δεν είναι όμως μέθοδος μεταρρυθμιστική. Ούτε η συνταγή-εντολή έξωθεν, καθώς, μην ξεχνάμε, η Παιδεία ανήκει στην αρμοδιότητα των χωρών-μελών και δεν είναι υποχρέωση των χώρας να εφαρμόζει «ντιρεκτίβες» και «κατευθύνσεις» που σχεδιάζονται κεντρικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση
"
Ελευθεροτυπία
Κώστας Iορδανιδης
« Το επίπεδο όπου είναι απαραίτητη μια επανεξέταση των επιλογών της ελληνικής κυβερνήσεως είναι ασφαλώς η Ευρωπαϊκή Eνωση. Συνήθως, η ελληνική παρέμβαση στο πλαίσιο της Ε.Ε. εξαντλείται στην επικουρική «στήριξη» που η Αθήνα παρέχει στη Λευκωσία, αν και προσφάτως η συνεργασία Ελλάδος - Κύπρου εμφανίζει κάποιες σκιές ή «κενά» συνεννοήσεως.
Και η μεν Κυπριακή Δημοκρατία ακολουθεί την πολιτική της, υπενθυμίζοντας στους απροθύμους ενίοτε εταίρους το άκρως παράλογο της τουρκικής πολιτικής να διαπραγματεύεται την είσοδό της στην Ε.Ε. δίχως να αναγνωρίζει κράτοςμέλος της.
Το παράδοξο είναι ότι η Ελλάς δεν φαίνεται να ενοχλείται από το γεγονός ότι παρέχει πλήρη στήριξη στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας, δίχως αυτή να έχει άρει την απειλή πολέμου εάν η Ελλάς ασκήσει το νόμιμο δικαίωμα επεκτάσεως των χωρικών υδάτων της βάσει των προνοιών του Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης.
Το θέμα δεν είναι την στιγμή αυτή, εάν η Ελλάς επεκτείνει και κατά πόσα μίλια τα χωρικά της ύδατα.
Αλλά είναι παράλογο και άκρως απαξιωτικό του όποιου κύρους της χώρας να διατηρεί η Τουρκία την απειλή πολέμου και η ελληνική κυβέρνηση να μην εισάγει προς συζήτηση και προβληματισμό στην Ε.Ε. την απαράδεκτη συμπεριφορά της Αγκυρας, που παρεμπιπτόντω