Από το πρώτο θέμα

«Το γεγονός ότι 345 υποθέσεις έχουν παραπεμφθεί στην Επιτροπή Ανταγωνισμού δείχνει σε πόσο κακή κατάσταση βρίσκεται από πλευράς ανταγωνισμού η ελληνική αγορά. Οι ανακοινώσεις δε του προέδρου ότι ελέγχονται οι τραπεζικές συμβάσεις, οι αγορές γάλακτος, απορρυπαντικών, κατεψυγμένων, μπίρας και αλεύρου δείχνει ότι ο ιός των αθέμιτων πρακτικών έχει εμφιλοχωρήσει σε τομείς που αγγίζουν άμεσα κάθε ελληνικό νοικοκυριό. Το γεγονός ότι από τις 345 εκκρεμείς υποθέσεις μόνο 106 διερευνώνται ενώ 250 περίπου μένουν στα συρτάρια δείχνει το ελλειμματικό έργο που παράγει η εν λόγω ανεξάρτητη αρχή. Κι αυτό δεν πλήττει μόνο τον καταναλωτή, ο οποίος πληρώνει ακριβότερες τιμές. Πλήττει την εθνική οικονομία, αφού ο ανταγωνισμός είναι δύναμη ανάπτυξης.

. ..

Είναι θετικό το γεγονός ότι η κατά το Σύνταγμα αρμόδια Επιτροπή Ανταγωνισμού ανακάλυψε ότι υπάρχει πρόβλημα αθέμιτου ανταγωνισμού σε τόσους πολλούς τομείς της αγοράς. Εστω με καθυστέρηση ετών. Πιο ουσιαστική, όμως, θα είναι η συμβολή της όταν ολοκληρώσει το έργο της, όταν δηλαδή τιμωρήσει αυτούς που παρανόμως συμπράττουν. Διότι ο ρόλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού δεν είναι απλώς να διαπιστώνει τα προβλήματα. Είναι κυρίως να τα λύνει.»
Καθημερινή

Γιώργος Φιντικάκης

«Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού Σπύρος Ζησιμόπουλος, με τις χθεσινές του δηλώσεις, αποκάλυψε αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει στην αγορά: Οι ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες είναι συνεχείς και τίποτα δεν δείχνει ότι θα έχουν ημερομηνία λήξης.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση, με τις συνεχείς παραπομπές υποθέσεων στην Επιτροπή Ανταγωνισμού επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις ότι διαθέτει πολιτική για την αντιμετώπιση της ακρίβειας.

Ουσιαστικά όμως ο κ. Ζησιμόπουλος με τις δηλώσεις του, ότι η κερδοσκοπία δεν ανήκει στην αρμοδιότητα της Επιτροπής, την αφήνει εντελώς έκθετη. Αποδυναμώνει την επιλογή της να υποδεικνύει κάθε φορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού ως το όπλο κατά των κερδοσκόπων, που μόνο ως υποκριτική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Τι κάνει λοιπόν η κυβέρνηση για την ακρίβεια; Αρκείται στο να δίνει τη μάχη των εντυπώσεων. Κάθε λίγο και λιγάκι, ενοχλημένη από τα στοιχεία για τις αυξήσεις των τιμών που παρουσιάζουν οι εφημερίδες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιχειρεί να τα διαψεύσει. Υπονοεί προφανώς ότι η ακρίβεια είναι ένα κατασκεύασμα του Τύπου και όχι μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζουν καθημερινά και σε όλες τις εκδοχές του οι καταναλωτές.

Φαίνεται έτσι ότι αυτό που την απασχολεί είναι η δημοσιοποίηση του προβλήματος και όχι το ίδιο το πρόβλημα. Προφανώς γιατί πιστεύει ότι αν οι εφημερίδες δεν έγραφαν για την ακρίβεια, αυτή δεν θα υπήρχε. ..»
Τα Νέα

Νίκος Μελέτης

«Eλάχιστη σημασία θα είχε αν ο πρωθυπουργός είχε πράγματι δηλώσει ή όχι ότι «δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τη διαφθορά», εφόσον δεν διαπίστωνε καθημερινά ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας ότι η διαφθορά ζει και βασιλεύει.

Oυδείς ανέμενε ότι με το μαγικό ραβδί της η κυβέρνηση της NΔ θα εξαφάνιζε τα φαινόμενα διαφθοράς και θα διασφάλιζε καθεστώς διαφάνειας στον δημόσιο βίο.

Aλλά από τις προεκλογικές υποσχέσεις που θα μετέτρεπαν την Eλλάδα σε «ενάρετη» χώρα μέχρι την παραδοχή του κ. Kαραμανλή ή τις ένοχες στατιστικές του κ. Παυλόπουλου ότι «τώρα η διαφθορά είναι λιγότερη»,η απόσταση είναι μεγάλη, αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο. ..

H διαφθορά όμως δεν σταματά εκεί, αλλά διαπερνά την καθημερινότητα του πολίτη. Kαι δεν αφορά μόνο στο γρηγορόσημο και στις φωτογραφικές προκηρύξεις προμηθειών.

Mήπως δεν είναι διαφθορά ο διορισμός χιλιάδων ημετέρων; H δημιουργία νέας γενιάς συμβασιούχων; H απελευθέρωση των εισιτηρίων στην ακτοπλοϊα; H ασυδοσία στην αγορά; H αδυναμία και η απροθυμία επιβολής ελέγχων στην αγορά των καυσίμων και η τουλάχιστον γελοία σύσταση «να ψάχνουν οι καταναλωτές το φθηνότερο πρατήριο»;

Δεν είναι διαφθορά η πριμοδότηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μέσω της απαξίωσης του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος