Από το πρώτο θέμα

«ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ όλων ήταν στη διαδρομή των 33 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου να είχαν δικαιωθεί τα αιτήματα του αγώνα εκείνου, στον οποίο είχε πρωτοστατήσει η νεολαία της εποχής.

ΣΥΜΠΥΚΝΩΘΗΚΑΝ τα δημοκρατικά αιτήματα στο σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», σε τρεις λέξεις, που εκφράζουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στη μόρφωση και το δικαίωμα στην πλήρη ελευθερία.

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ της Μεταπολίτευσης, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, κατακτήθηκαν πολλά και στερεώθηκε η δημοκρατία στον τόπο, με κατοχύρωση της ελευθερίας. Το σύνθημα του Πολυτεχνείου, ωστόσο, συνεχίζει να εκφράζει σύγχρονα αιτήματα, που δεν έχουν ικανοποιηθεί.

ΣΥΜΠΙΠΤΕΙ η φετινή γιορτή του Πολυτεχνείου με τις κινητοποιήσεις των συμβασιούχων, οι οποίοι αγωνίζονται για το ψωμί τους, για την εργασία τους, για τον σεβασμό των δικαστικών αποφάσεων, που τους δικαίωσαν. Στη σύγχρονη μορφή του το σύνθημα μάχης και αγωνίας «Εδώ Πολυτεχνείο», που μετέδιδε ο ραδιοσταθμός των φοιτητών, μετατρέπεται σε ένα άλλο σύνθημα κατά της αδικίας: «Εδώ συμβασιούχοι». Τώρα καλείται η Δημοκρατία να απαντήσει, αποδεικνύοντας ότι λειτουργεί το κράτος δικαίου.

ΣΥΜΠΙΠΤΕΙ, επίσης, η φετινή επέτειος με τον συνεχιζόμενο αγώνα των εκπαιδευτικών, που αίτημά του έχει την αναβάθμιση της Παιδείας και την αξιοπρέπεια του δασκάλου. Είναι αγώνας, στον οποίο μετέχει όλη η εκπαιδευτική κοινότητα, μαζί και οι μαθητές και οι φοιτητές. Διαχρονικό είναι το αίτημα για καλύτερη Παιδεία, για διαρκή και χωρίς περιορισμούς μόρφωση.

ΤΟ ΤΡΙΤΟ αίτημα του συνθήματος, εκείνο για την ελευθερία, έθεσε με τις ανακοινώσεις του ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών. Επεσήμανε την ελλιπή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, επιρρίπτοντας ευθύνες στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και στην κυβέρνηση για την ασυδοσία που υπάρχει.

ΠΛΗΤΤΕΤΑΙ πράγματι και παραβιάζεται η ελευθερία του πολίτη, καταπατούνται τα δικαιώματά του και μένει απροστάτευτος. Τον παρακολουθούν κρυφές κάμερες και κάμερες στους δρόμους, υποκλέπτονται τα τηλεφωνήματά του, διασύρεται στα τηλεδικεία, όπου μάλιστα εμφανίζονται και δικηγόροι, κατά την καταγγελία του ΔΣΑ.

ΘΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕΙ, λοιπόν, η σημερινή πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ότι έχει ακόμη να διανύσει και άλλο δρόμο η Δημοκρατία, ώστε να δικαιωθούν πλήρως τα αιτήματα για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ, βεβαίως, τα συνθήματα των αιτημάτων στη σημερινή κυβέρνηση, που έχει την ευθύνη για την ικανοποίησή τους. Και προσωπικά στον πρωθυπουργό απευθύνεται το σύνθημα: «Καραμανλή θυμήσου την υπόσχεσή σου. Και μην ξεχνάς, ότι λήγει και σένα η σύμβασή σου».
Ελευθεροτυπία

Aντωνης Kαρκαγιαννης

«…Κάποιος μου υπέδειξε ένα κείμενο του αξέχαστου Μάνου Χατζιδάκι, δημοσιευμένο στο περιοδικό «Τέταρτο», τον Δεκέμβριο του 1985, στη 12η επέτειο του Πολυτεχνείου. Συμπεριλαμβάνεται και στο βιβλίο «Ο Καθρέφτης και το Μαχαίρι» (εκδ. Ικαρος). Με εκφράζει πλήρως και το αναδημοσιεύω.

Οι εθνικές γιορτές έχουν καταλήξει να είναι τελετουργίες χωρίς αντίκρισμα και με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου είναι πρόσφατα –γιορτάζουμε μόλις τη 12η επέτειο– και όμως μοιάζει η γιορτή σαν τον χρυσό σταυρό που κοσμεί τους λαιμούς νεαρών ερωτιδέων ή ηλιοκαμένων καμακιών. Καμιά επαφή με το ουσιαστικό περιεχόμενο του σταυρού. Στολίδι, ένταση του αισθησιασμού. Ετσι και οι γιορτές του Πολυτεχνείου κατέληξαν σε εκτόνωση, σε κομματικό σφετερισμό και σε συνθήματα άσχετα από το ιδεολογικό περιεχόμενο των γεγονότων, που η μνήμη τους συνέθεσε τούς επί «εθνικού» επιπέδου εορτασμούς της επετείου. 12η σήμερα, 30ή μεθαύριο, 50ή και θα χαθεί μες στην ανυποληψία των μελλοντικών στολών και επετείων με μερικά λογύδρια στα σχολεία και παρελάσεις στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους των ενόπλων δυνάμεων, διαολοστέλνοντας οι στρατιώτες τη γιορτή και την ταλαιπωρία των παρελάσεων κάτω από τις επίπονες προετοιμασίες και τις στερήσεις των αδειών τους.

Ομως, το τραγικό δεν είναι αυτό. Το τραγικό