Από το κύριο άρθρο

«Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ του Σαντάμ Χουσεΐν, πέρα από τις αντιδράσεις που προκαλεί στο Ιράκ, αλλά και τον αποτροπιασμό σε ολόκληρο τον κόσμο, επαναφέρει επί τάπητος και το ζήτημα της θανατικής ποινής, η οποία αποτελεί κατάλοιπο βαρβαρότητας, που, δυστυχώς για την ανθρωπότητα, ισχύει ακόμη σε πολλές χώρες και σε 38 (από τις 50) Πολιτείες των ΗΠΑ.

ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ η θανατική ποινή στην Ευρωπαϊκή Ενωση και φυσικά ούτε στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλα κράτη, ενώ γίνονται αγώνες για να καταργηθεί και εκεί όπου ισχύει. Οι ΗΠΑ είναι η μοναδική χώρα στο δυτικό κόσμο όπου ισχύει η ποινή αυτή. Εκεί δεν επιβιώνει απλώς η βαρβαρότητα της ποινής, αλλά γίνεται και αντικείμενο εκμετάλλευσης, κυρίως σε περιόδους εκλογών, πράγμα που είναι, βεβαίως, διπλά απαράδεκτο για την υπερδύναμη που θέλει μάλιστα να εμφανίζεται προστάτιδα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ στις εκτελέσεις είναι η Κίνα, η χώρα που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας, εκτελούνται κάθε χρόνο 8.000 - 10.000 άτομα και οι περισσότερες εκτελέσεις γίνονται στα κρυφά, ώστε να μην είναι δυνατή η καταγραφή τους. Τα ίδια στοιχεία αποκαλύπτουν πάντως ότι, μαζί με την Κίνα, Ιράν και ΗΠΑ βρίσκονται στην πρώτη τριάδα των εκτελέσεων. Στις ΗΠΑ, από το 1977, οπότε επανήλθε η εσχάτη των ποινών, ώς τα μέσα Δεκεμβρίου 2006 εκτελέστηκαν 1.057 κατάδικοι, οι 53 πέρυσι.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ προκαλούν φρίκη, όπως παρατίθενται στο ρεπορτάζ της «Ε» σε άλλες σελίδες. Ευτυχώς που όλο και περισσότερα νομικά συστήματα συνειδητοποιούν ότι για κανένα έγκλημα και για κανέναν εγκληματία δεν πρέπει να εφαρμόζεται η εσχάτη των ποινών.

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ του Σαντάμ Χουσεΐν με απαγχονισμό και η μιντιακή προβολή της σε όλο τον κόσμο, αποτέλεσαν, σύμφωνα πάντα με τη Διεθνή Αμνηστία, «την ειδεχθέστερη μορφή σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής τιμωρίας». Οι αντιδράσεις στην Ευρώπη είναι χαρακτηριστικές. Μόλις χθες εκπρόσωπος της γαλλικής κυβέρνησης, αλλά και ο αντιπρόεδρος του Μπλερ καυτηρίασαν την εκτέλεση. Ηρθαν έτσι, για άλλη μια φορά, σε αντιπαράθεση με τον πλανητάρχη, ο οποίος θεωρεί «ορόσημο» την εκτέλεση του Σαντάμ Χουσεΐν, έστω και αν τώρα διοχετεύονται πληροφορίες ότι υπήρξε διάσταση απόψεων μεταξύ Λευκού Οίκου και στρατιωτικής διοίκησης στο Ιράκ. Ισως, αλλά πολύ αργά.

Η ΕΥΡΩΠΗ πρέπει να αντιδράσει σθεναρά και να εντείνει τις προσπάθειές της για κατάργηση της θανατικής ποινής παντού, όπως ακριβώς έπραξε με την Τουρκία, στην οποία έθεσε όρο να την καταργήσει ως προϋπόθεση για την ένταξή της στην Ε.Ε. Η αντίθεση στην εσχάτη των ποινών είναι συστατική αξία κάθε πολιτισμένου ανθρώπου, οπουδήποτε και για οποιονδήποτε εφαρμόζεται.»
Ελευθεροτυπία

Δημήτρης Μητρόπουλος

«ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ δεν έχουν όλοι το ίδιο τέλος. Τούτο επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά στο τέλος του 2006. Ο Αουγκούστο Πινοσέτ πέθανε από φυσικό θάνατο. Ο Σαντάμ Χουσεΐν εκτελέσθηκε με απαγχονισμό.

ΤΟ ΚΟΝΤΡΑΣΤ εκφράστηκε και στις εικόνες. Σε μια φωτογραφία που δημοσιεύτηκε σε πολλές ξένες εφημερίδες, η εγγονή του Πινοσέτ, κομψή και μαυροντυμένη, έσκυβε πάνω από το γυάλινο καπάκι του φερέτρου, όπου βρισκόταν ο στρατηγός με τη μεγάλη του στολή. Αντιθέτως, ο επιθανάτιος ρόγχος του Σαντάμ καταγράφηκε σε χαμηλή ψηφιακή ανάλυση - και σκοτεινό, εξπρεσιονιστικό ύφος - από την κάμερα ενός κινητού τηλεφώνου.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ δεν επιδέχεται γενικεύσεις. Σε αμφότερες όμως τις περιπτώσεις υπήρξε έλλειμμα δικαιοσύνης. Παρά τις διεθνείς προσπάθειες, ο Πινοσέτ δεν δικάστηκε. Όσο για τον Σαντάμ, είναι σαφές ότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα μιας δίκαιης δίκης. Τρεις δικηγόροι της υπεράσπισης δολοφονήθηκαν. Η εκτέλεση έγινε πριν περάσουν οι τριάντα ημέρες που όριζε η κατ' έφεσιν απόφαση. Προηγήθηκε ένα παρασκηνιακό παζάρεμα μεταξύ του πρωθυπουργού Μαλίκι, του προέδρου Ταλαμπανί και της αμερικανικής πλευράς που εμφανίζεται να έχει επιφυλάξεις για τη μεθόδευση.

ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, η διαδικασία που τηρήθηκε στη Βαγδάτη δεν ήταν ακριβώς δίκη της Νυρεμβέργης. Κι εδώ είναι το πρόβλημα. Οι Α