Γιώργος Παπαχρήστος
«Για τρία χρόνια, χώμα έπιανε ο Καραμανλής χρυσάφι γινόταν. Όλα του πήγαιναν δεξιά - όπως του είχε ευχηθεί περιχαρής ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος μερικές ημέρες μετά την ανάληψη της εξουσίας. Πολύ δεξιά, όμως. Σε σημείο που να αναρωτιέται κανείς πότε θα αρχίσει να λειτουργεί ο νόμος της φύσης, που λέει πως ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει, και αντιστρόφως. Του Καραμανλή τού έτυχε στα τρία χρόνια ακριβώς να του τελειώσουν οι όμορφες μέρες. ’ρκεσαν μερικές γερές δόσεις από Πανάγους, Αγάπιους, κουμπάρους και κολλητούς κάθε λογής συν μπόλικη αλαζονεία, οίηση με την εξουσία και ακόρεστη απληστία, για να βρεθεί απ' τα ψηλά στα χαμηλά. Και απολογούμενος, για το ποιος έδωσε τις εντολές, πού πήγαν τα λεφτά των Ταμείων, οι μίζες που αναπόφευκτα τα ακολουθούν. Και εγκαλούμενος, πλέον. Για τα λεφτά που χάθηκαν και, όπως προσφυώς χαρακτηρίστηκαν, είναι «άγια», επειδή ακριβώς είναι τα λεφτά των συνταξιούχων. Όχι πως τον λυπάται κανείς τον Καραμανλή, αλλά έπρεπε να το ξέρει. Πάντα «οι όμορφες μέρες όμορφα καίγονται», και δεν χρειάζεται να είσαι ποιητής για να το καταλάβεις."
Τα Νέα
Σήφης Πολυμίλης
«Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η ιστορία των ομολόγων «μπάζει» από παντού. Από την αρχή της διαδικασίας, με την έκδοση των κρυφών ομολόγων, την αποδεδειγμένη πλέον εσωτερική ενημέρωση μήνες πριν των εταιρειών που τα πλάσαραν στα ταμεία, μέχρι την αποδοχή τους με περισσή ευκολία από τις διορισμένες γαλάζιες διοικήσεις, που αποφάσιζαν να ρισκάρουν τα χρήματα των ασφαλισμένων, το σκηνικό παραπέμπει σε μια καλοστημένη μηχανή. Το ποιοι την εμπνεύστηκαν και τη διαχειρίστηκαν μπορεί να μην έχει φανεί ακόμα πλήρως, αλλά αυτό που δεν κρύβεται με τίποτε είναι οι πολιτικές ευθύνες.
Δεν μπορεί μονίμως οι υπουργοί να εμφανίζονται ανεύθυνοι για τις επιλογές τους και να πετούν το μπαλάκι σε κάποιους... ανίδεους προέδρους, που όλως τυχαίως οι ίδιοι οι συνάδελφοί τους έχουν διορίσει με μόνο προσόν τη γαλάζια ταυτότητα... Δεν μπορεί ένας υπουργός να εκδίδει ένα κρυφό ομόλογο, που γνωρίζει πολύ καλά ότι έχει ένα σημαντικό ποσοστό ρίσκου και από εκεί και πέρα να νίπτει τας χείρας του... Οφειλε, αν όχι ο ίδιος, ο αρμόδιος συνάδελφός του να έχει εκδώσει μια εγκύκλιο, μια εντολή προς τις διοικήσεις των ταμείων και να τις ενημερώνει για τους κινδύνους που κρύβει... Δεν μπορεί επίσης τόσα χρόνια τώρα να μην εφαρμόζονται οι νόμοι που προβλέπουν έλεγχο των ταμείων και να ανακαλύπτουν εκ των υστέρων τα αυτονόητα...
Είναι νωρίς ακόμα για να δούμε πόσο βαθιά θα φτάσει πράγματι η έρευνα που γίνεται. Αν δηλαδή θα αναζητηθεί όλος ο μίτος του σκανδάλου ή απλώς θα φτάσουμε στο σύνηθες αδιέξοδο με τις οφ σορ εταιρείες και τις ανεξέλεγκτες ροές του χρήματος. Αλλά θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε αν ο κ. Ζορμπάς, που ψάχνει το ποινικό μέρος της ιστορίας, θα επιδιώξει να ανοίξει για παράδειγμα τους λογαριασμούς των διοικήσεων που εμπλέκονται ή αν θα ψάξει επί της ουσίας τα «πόθεν έσχες» των προσώπων που αποφάσιζαν με τόση ευκολία να ρισκάρουν τα εκατομμύρια των ασφαλισμένων...»
Ελευθεροτυπία
Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
«Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τελευταίες μετρήσεις. Επισημαίνουν κυρίως τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού. Η μείωση της «ψαλίδας» σε μισή ή μία μονάδα έχει οπωσδήποτε την αξία της. Πιο σημαντικό όμως εύρημα είναι το σαφέστατα αρνητικό κλίμα που υπάρχει για την κυβέρνηση, το οποίο όμως δεν οδηγεί ακόμα σε «ψήφο ανατροπής» της κυβέρνησης. Η ΝΔ χάνει, χωρίς όμως να κερδίζει αντίστοιχα το ΠΑΣΟΚ. Κερδίζει σε ποιοτικά στοιχεία και «τσιμπάει κατιτί»... χωρίς όμως αυτό να αντιστοιχεί στο αρνητικό κλίμα που υπάρχει για την κυβέρνηση! Με άλλα λόγια, η δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση δεν μετατρέπεται ευθύγραμμα σε αρνητική ψήφο για την κυβέρνηση.
Εύλογο το ερώτημα: γιατί συμβαίνει αυτό;
Η πρώτη απάντηση είναι το «υστέρημα χρόνου» που αντικειμενικά υπάρχει μεταξύ «δυσαρέσκειας» και «αρνητικής ψήφου». Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι στις εκλογές του 2004 δεν