«…ΜΕΡΑ ΜΕ τη μέρα εμπεδώνεται στην κοινή γνώμη η βεβαιότητα ότι πολιτική ευθύνη για την καταλήστευση των αποθεματικών των Ταμείων έχουν οι Γ. Αλογοσκούφης, Σ. Τσιτουρίδης και Π. Δούκας. Το έδειξαν και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, από τις οποίες προκύπτει ότι και ψηφοφόροι της Ν.Δ. ζητούν την παραίτησή τους, έστω και σε διαφορετικά ποσοστά για τον καθένα.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ προσπάθεια παραπληροφόρησης, συσκότισης και δημιουργία ψευδών εντυπώσεων απέδωσε ο Γ. Αλογοσκούφης σε όσους αποκαλύπτουν το επικίνδυνο παιχνίδι με τα ομόλογα. Γλώσσα λανθάνουσα. Χωρίς να το θέλει περιέγραψε την προσπάθεια που καταβάλλει ο ίδιος, αλλά εμμέσως και ο πρωθυπουργός, για απαξίωση του ζητήματος. Εδειξε στη Βουλή ως υπευθύνους, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, τον υφυπουργό Οικονομικών Π. Δούκα και τον υπουργό Απασχόλησης και άφησε τον εαυτό του στο απυρόβλητο. Προσποιήθηκε ότι δεν γνώριζε τίποτε. Αλλά η ευθύνη του είναι αντικειμενική και υπάρχει, είτε γνώριζε είτε όχι. Κακό το ένα, κακό και τ' άλλο.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ένα μικρό χάος επικρατεί στην κυβέρνηση. Το... τσουνάμι έχει τόση ταχύτητα και ένταση, που συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα. Ο Σάββας Τσιτουρίδης είναι προ των πυλών της εξόδου, με στόχο να βρεθεί διέξοδος στην κρίση που συγκλονίζει την κυβέρνηση. Φέρνει σε δύσκολη θέση και τον πρωθυπουργό, που παρακολουθεί ατάραχος (ή όχι και τόσο;) όσα συμβαίνουν γύρω του, χωρίς να αποφασίζει πάντως να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα.

ΞΕΣΠΑΘΩΣΕ πάλι από τη Θεσσαλονίκη ο Β. Μεϊμαράκης και εξαπέλυσε πυρά κατά Ρουσόπουλου, Αβραμόπουλου, Λιάπη, Τσιτουρίδη, Αλογοσκούφη και Δούκα, αλλά και κατά του διαδόχου του στο κόμμα Λ. Ζαγορίτη για τους χειρισμούς του στην υπόθεση των ομολόγων. Ουσιαστικά αμφισβητεί τον ίδιο τον Κ. Καραμανλή.

ΤΟΝ ΛΟΓΟ έχει τώρα ο πρωθυπουργός της μηδενικής ανοχής και της διαφάνειας. Καταπίπτουν και οι δύο εξαγγελίες του. Και ανέχεται τους πολιτικά υπεύθυνους στην υπόθεση των δομημένων και παραμερίζει τη διαφάνεια, η οποία προφανώς τόσο τον εκθέτει.»
Ελευθεροτυπία

Aντωνης Kαρκαγιαννης

«… Είναι απορίας άξιο γιατί σύσσωμη η κυβέρνηση επί τρία και πλέον χρόνια συμπεριφέρεται... σαν αντιπολίτευση και επιμένει να απαντάει σχεδόν σε όλα τα σύγχρονα ερωτήματα, αυτά που καθημερινά ανακύπτουν από τη δική της διακυβέρνηση, με κατηγορίες για ανομήματα που το ΠΑΣΟΚ διέπραξε στο παρελθόν.

Φοβάται το ΠΑΣΟΚ; Δεν το πιστεύω. Μετά την εκλογική καταδίκη του, το ΠΑΣΟΚ δεν σήκωσε κεφάλι ούτε για μια στιγμή. Ούτε φαίνεται ότι θα σηκώσει στο άμεσο μέλλον, γιατί δεν έχει να πει τίποτα καινούργιο, δεν έχει καμιά νέα πρόταση και το πολιτικό σχήμα που προσφέρει είναι από χρόνια απεχθές. Περιορίζεται στην ελπίδα ότι κάποτε θα εισπράξει τη δυσαρέσκεια που προκαλεί η κυβέρνηση.

Για την ώρα δεν την εισπράττει, αν και η δυσαρέσκεια διογκώνεται καθημερινά. Δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν ότι το 73% των πολιτών πιστεύει πως κάποια ατασθαλία, κάτι παράδοξο συνέβη με τα «δομημένα ομόλογα», κάποιοι έγιναν πολύ πλούσιοι από τη μια μέρα στην άλλη. Παρά ταύτα το ΠΑΣΟΚ παραμένει σχεδόν στάσιμο. Οι πολίτες δεν του εμπιστεύονται τη δυσαρέσκειά τους και την πολιτική της διαχείριση. Είναι μια «νέα ωριμότητα» που ήδη αποδεσμεύει την πολιτική ζωή από το στείρο σχήμα της διελκυστίνδας, όπου το ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα όταν ασκεί την αντιπολίτευση μοιραία εισπράττει τη δυσαρέσκεια από το άλλο που ασκεί την κυβέρνηση; Το μέλλον θα δείξει.

Πιθανόν η κυβέρνηση να πιστεύει ότι το αμαρτωλό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ είναι το άλλοθι διαρκείας για τις δικές της αστοχίες, δικά της ενδεχόμενα σκάνδαλα και πάσης φύσεως αμαρτήματα. Και πάνω σ’ αυτό το άλλοθι θεμελίωσε τη λεγόμενη «επικοινωνιακή πολιτική». Ασφαλώς και η ίδια διαπιστώνει τώρα ότι τουλάχιστον το τηλεοπτικό αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι μάλλον οικτρό. Οι υπουργοί της που καλούνται στα τηλεοπτικά παράθυρα να εφαρμόσουν αυτή την πολιτική και δυστυχώς πηγαίνουν, αποχωρούν σχεδόν… ξεπουπουλιασμένοι…»
Καθημερινή