Γιάννης Παντελάκης

«Αποφύγαμε το μπλακ άουτ», ακούγαμε χθες να λένε -σχεδόν περιχαρή- διάφορα υψηλά ιστάμενα στελέχη της ΔΕΗ. Κάτι ανάλογο υποστήριζε και η πολιτική ηγεσία της επιχείρησης, προσπαθώντας να πείσει τους Ελληνες πολίτες ότι η πολύφερνη για διάφορα οικονομικά συμφέροντα αυτή δημόσια επιχείρηση κατάφερε ν' ανταποκριθεί στο ρόλο της. Και τα έλεγαν αυτά όταν χιλιάδες πολίτες έμεναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για πολλές ώρες, όταν η ζωή άλλων κινδύνευε, όταν περιουσίες ολόκληρες χάθηκαν από τις συνεχόμενες πολύωρες διακοπές ρεύματος σε διάφορες περιοχές. Και τα έλεγαν μάλιστα όλα αυτά οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι όταν είναι γνωστό πως το «μπλακ άουτ» αποφεύχθηκε ακριβώς γιατί για πολλές ώρες άφηναν μεγάλες περιοχές της χώρας χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση τα τελευταία χρόνια έγινε έρμαιο των ορέξεων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Και το πολιτικό προσωπικό στις αρμοδιότητες του οποίου υπαγόταν η ΔΕΗ δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να ικανοποιήσει τις ορέξεις αυτών των συμφερόντων. Με πρόσχημα την ανάπτυξη της επιχείρησης, την απαξίωσαν χάριν των εκκολαπτόμενων ιδιωτών ανταγωνιστών, οι οποίοι σήμερα τρίβουν τα χέρια τους.

Οι πολίτες που βλέπουν και ακούν τα τελευταία αυτά χρόνια τα δήθεν μεγαλόπνοα σχέδια ανάπτυξης και μεταρρυθμίσεων της ΔΕΗ, καταλαβαίνουν σήμερα τι σημαίνουν. Απαξίωση της εταιρείας και του στρατηγικού της ρόλου, συκοφάντηση των εργαζομένων, μαύρη προπαγάνδα. Η ΔΕΗ διανύει ίσως τις χειρότερες ημέρες της, κάτι που επιβεβαιώθηκε από την αδυναμία της ν' ανταποκριθεί σε μια αυξημένη ζήτηση ρεύματος. Η κυβέρνηση πρέπει ν' απολογηθεί γι' αυτό…»
Ελευθεροτυπία

Πασχος Μανδραβελης

«Δύσκολα μπορεί να επικρίνει κάποιος την απόφαση για μειωμένο ωράριο λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών. Κάποιοι, μάλιστα, μπορεί και να τη χειροκροτήσουν. Στην κατάσταση που βρίσκεται το ελληνικό Δημόσιο όσο λιγότερο λειτουργεί τόσο καλύτερα. Και δεν ξοδεύει και δεν ξοδευόμαστε. Τουλάχιστον για την κατανάλωση της τόσο πολύτιμης αυτές τις μέρες ενέργειας.

Και δεν μπορούμε να προσφύγουμε στην εύκολη σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα. Μια κυβέρνηση μπορεί να αποφασίσει το κλείσιμο των δικών της υπηρεσιών, δεν πρέπει όμως να εξαναγκάσει ένα μαγαζάτορα να κλείσει το κατάστημά του. Μπορεί να απαγορεύσει για λόγους υγιεινής και προστασίας των εργαζομένων τη δουλειά σε ανοιχτό χώρο (κάτι που δεν εφαρμόστηκε: οι αλλοδαποί εργάστηκαν κανονικά στις οικοδομές), αλλά δεν μπορεί να απαγορεύσει την εργασία σε κλιματιζόμενους χώρους. Γι’ αυτό ήταν παράλογο και αντιδημοκρατικό το αίτημα της ΓΣΕΕ να νεκρώσει η χώρα λόγω καύσωνα. Από τη στιγμή που δεν απειλείται η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων στους κλιματιζόμενους χώρους, δεν στοιχειοθετείται λογικά μια απαγόρευση.

Από την άλλη πλευρά όμως βλέπουμε για μιαν ακόμη φορά την πολιτεία να λειτουργεί αμυντικά σε ένα τερτίπι του καιρού. Ζητεί από τους πολίτες να μειώσουν την κατανάλωση ρεύματος, τις μέρες που η κατανάλωση είναι πιο αναγκαία από τις υπόλοιπες. Διότι κακά τα ψέματα: όταν ο υδράργυρος σκαρφαλώνει στους σαράντα βαθμούς Κελσίου, οι κάτοικοι της τσιμεντούπολης χρειάζονται το κλιματιστικό.

Ασθμαίνουσα λοιπόν η ΔΕΗ και με πολλές εισαγωγές ακριβού ηλεκτρικού ρεύματος, ανταποκρίθηκε με σχετική επιτυχία στα απανωτά ρεκόρ κατανάλωσης που πετύχαμε αυτές τις μέρες. Μπράβο της, αλλά του χρόνου τι θα γίνει; Θα συνεχίσουμε να εισάγουμε ρεύμα πολύ ακριβότερο από την (πολιτικά οριζόμενη) τιμή πώλησης και θα περιμένουμε κερδοφόρο ισολογισμό της επιχείρησης; Θα προχωρήσει η ΔΕΗ στις θρυλούμενες επενδύσεις, οι περισσότερες από τις οποίες θα είναι επιβαρυντικές για το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να πληρώνει μεγαλύτερα πρόστιμα για υπερβολική εκπομπή ρύπων; Θα φτιάξουμε αιολικά πάρκα που όλοι επιθυμούμε, αλλά κανείς δεν τα θέλει στον ορίζοντά του, επειδή κάθε περιοχή της χώρας βαφτίζεται «ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» και «τουριστικός προορισμός»; ΄Η θα γεμίσουμε τεράστιες εκτάσεις με ηλιακούς συλλέκτες, σε μια χώρα που η τιμή της γης είναι υψηλή και συνεχίζει να ανεβαίνει;

Η λύση είναι μία