Σήφης Πολυμίλης
«Είναι γνωστό ότι ο κ. Βενιζέλος βιάζεται. Οχι μόνο για να κερδίσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αλλά γενικώς. Εχοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό του, τις ικανότητές του, την εξυπνάδα του, θεωρεί ότι μπορεί να έχει άποψη για οποιοδήποτε θέμα σε μηδενικό χρόνο. Ομως η ευγλωττία και το ρεφλέξ δεν είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος για έναν πολιτικό που διεκδικεί μάλιστα αρχηγικό ρόλο.
Ετσι, αμέσως μετά το χθεσινό επεισόδιο έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, έσπευσε εν θερμώ να κατακεραυνώσει υπονομευτές της ενότητας του κόμματος, να μιλήσει για καθοδηγούμενους ταλαίπωρους και άλλα παρόμοια, που όμως ως μεγαλόθυμος επερχόμενος ηγέτης της παράταξης τους συγχωρεί. Ελα όμως που πολύ γρήγορα αποδείχθηκε ότι όντως πρόκειται για έναν ταλαίπωρο που έχει συνηθίσει απλώς να αποκτά δημοσιότητα με παρόμοιες ενέργειες, με συνέπεια το περιστατικό αυτό να γυρίσει μπούμερανγκ για τον βιαστικό κ. Βενιζέλο. Γιατί φάνηκε ότι με περισσή ευκολία, αυτός που καταγγέλλει την οξύτητα και τις ακραίες αντιπαραθέσεις, δεν διστάζει με τις δηλώσεις του να τις τροφοδοτήσει...
Σίγουρα η μάχη για την ηγεσία ενός μεγάλου κόμματος, που μόλις έχει ηττηθεί για δεύτερη φορά στις εκλογές, δεν είναι απλή υπόθεση. Γι' αυτό οι πρωταγωνιστές, ιδιαίτερα όταν ομνύουν συνεχώς στην ενότητα, οφείλουν να συγκρατούν ακόμα και τη δικαιολογημένη οργή τους και να μην εκτρέπουν την πολιτική αντιπαράθεση με εμπρηστικές δηλώσεις, που διογκώνουν ένα ήδη φορτισμένο κλίμα. Πολύ περισσότερο όταν ξέρουν ότι ήδη υπάρχουν κάποια φαινόμενα προσωπικών συγκρούσεων σε επίπεδο μελών και στελεχών.
Αυτό που χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ είναι μια σύγκρουση επιχειρημάτων, μια αντιπαράθεση που θα υπερβαίνει τα πρόσωπα και θα επικεντρώνεται στην ανανέωση της πολιτικής του ταυτότητας. Μια αντιπαράθεση που μπορεί να είναι σκληρή, αλλά θα είναι επί της ουσίας και όχι πάλι επί της διαδικασίας. Που δεν θα κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλί, αλλά θα τα αναδεικνύει. Για να καταλάβουν οι πολίτες, και κυρίως τα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που θα ψηφίσουν το νέο αρχηγό, πού και γιατί θέλει να τους πάει...»
Ελευθεροτυπία
Σταυρος Λυγερος
«Ούτε ο Γ. Παπανδρέου δεν μπορούσε τη νύχτα των εκλογών να φαντασθεί ότι η βαριά εκλογική ήττα θα του εξασφάλιζε τέτοια ένθερμη υποστήριξη από παράγοντες, που μέχρι τότε τον θεωρούσαν ακατάλληλο να κυβερνήσει τη χώρα. Επειδή ούτε οι πολιτικοί αλλάζουν σε 24 ώρες, προφανώς τον θεωρούν κατάλληλο να κυβερνήσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Φαίνεται πως εκτιμούν μ' έναν ιδιαίτερο τρόπο το γεγονός ότι υπό την ηγεσία του το εκλογικό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ σημείωσε αρνητικό ρεκόρ.
Είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού ότι στη μάχη για την ηγεσία δεν παρεμβαίνουν μόνο οι παραδοσιακοί «προστάτες» της παράταξης. Παρεμβαίνουν και νεόκοποι. Δεν πρόκειται, βεβαίως, για αγνό πολιτικό ενδιαφέρον. Κάποιοι έχουν συμφέρον να επηρεάσουν την εκλογή προέδρου προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, διχάζοντας την παράταξη. Το μεγάλο θύμα των παιχνιδιών που παίζονται στην πλάτη του ΠΑΣΟΚ είναι, βεβαίως, η καταταλαιπωρημένη πολιτική αυτονομία του.
Το εκλογικό αποτέλεσμα απέδειξε ότι το Κίνημα όχι μόνο δεν ξεπέρασε τη στρατηγική ήττα του 2004, αλλά ότι βούλιαξε ακόμα πιο βαθιά σ' αυτή. Η ιστορία έδωσε στον Γ. Παπανδρέου την ευκαιρία του κι αυτός την σπατάλησε. Οι Παπανδρέου δεν είναι δυναστεία. Είναι πολιτικοί ηγέτες και ως τέτοιοι κρίνονται. Το ένστικτο αυτοσυντήρησης επιβάλλει στο ΠΑΣΟΚ να αλλάξει πρόεδρο. Αν δεν το πράξει θα ισχύει γι' αυτό το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι». Αλλαγή ηγεσίας, όμως, δεν σημαίνει υποχρεωτικά πρόεδρος Β. Βενιζέλος.
Εάν είναι γραφικό να διεκδικούν την προεδρία δέκα υποψήφιοι, είναι βαθύτατα αντιδημοκρατικό και επικίνδυνο να την διεκδικεί ένας. Εχει αποδειχθεί ότι η μοναδική υποψηφιότητα παράγει πρόεδρο-μονάρχη κι όλα τα παρακμιακά, που αυτό συνεπάγεται. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει στον εαυτό του να ωριμάσει πολιτικά. Να μετατραπεί από όχημα για τη νομή της εξουσίας σε ζωντανό πολιτικό οργανισμό, που σκέφτεται