Aντωνης Kαρκαγιαννης
« Εκεί όμως που θα απολαύσουμε επεισόδια και σκηνές απείρου κάλλους είναι ο νέος τρόπος φορολογίας του πετρελαίου, για θέρμανση ή κίνηση. Πώς να ξεχωρίσουμε το πετρέλαιο που είναι για την κίνηση από εκείνο που είναι για θέρμανση, αφού είναι ακριβώς το ίδιο προϊόν, χωρίς να έχει την ίδια τιμή. Ας ξεκινήσουμε από δύο γενικότερες και μάλλον... φιλοσοφικές παρατηρήσεις: Πρώτη παρατήρηση: Κάθε φορά που προσπαθούμε να ασκήσουμε πολιτική πρόνοιας μέσω των τιμών των διαφόρων προϊόντων υπέρ των ασθενέστερων τάξεων προκαλούνται τόσες στρεβλώσεις, ώστε οι πολλοί να γίνονται φτωχότεροι και οι λίγοι πλουσιότεροι, πολύ πλουσιότεροι. Θα εξηγηθούμε παρακάτω.
Η δεύτερη παρατήρηση, επίσης... φιλοσοφικού περιεχομένου: Κάθε φορά που λαμβάνεται ένα γενικό και ισοπεδωτικό μέτρο υπέρ των ασθενεστέρων τάξεων, εκείνοι που κυρίως επωφελούνται είναι οι ισχυρές τάξεις. Για παράδειγμα, η λεγόμενη «δωρεάν παιδεία». Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί οι έχοντες και κατέχοντες δεν πρέπει να πληρώνουν την εκπαίδευση των παιδιών τους, ώστε να μην πληρώνουν οι μη έχοντες και κατέχοντες.
Υστερα από αυτές τις δύο παρατηρήσεις, ας σημειώσουμε τα εξής: Η προσπάθεια άσκησης πολιτικής πρόνοιας με τις τιμές του πετρελαίου (άλλη τιμή για το πετρέλαιο κίνησης και άλλη για το θέρμανσης), όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε γιγαντιαίο λαθρεμπόριο και το κράτος έχανε κάθε χρόνο περίπου 1,5 δισ. ευρώ έσοδα. Το κράτος λέει ότι δεν μπορεί να πατάξει αυτού του είδους το λαθρεμπόριο. Δεν το πιστεύω, αφού δεν κατέβαλε σχεδόν καμιά προσπάθεια. Αν προσπαθούσε και κατάφερνε να συλλάβει έναν λαθρέμπορο, έστω και έναν, και αν ξεπάτωνε τον ίδιο και το «μαγαζί» του, δεν είναι βέβαιο αν οι άλλοι θα συνέχιζαν το λαθρεμπόριο.
Εστω, λοιπόν, ότι το κράτος με τις μεγάλες δυνατότητες δεν μπόρεσε να επισημάνει και να τιμωρήσει τους λαθρέμπορους πετρελαίου. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μεταθέσει την αρμοδιότητά του στον ανίσχυρο καταναλωτή πετρελαίου θέρμανσης, φορτώνοντάς τον με ταλαιπωρίες που προβλέπονται αφάνταστες. Εστω, τα υπομένουμε αγόγγυστα όλα αυτά σαν καλοί πολίτες ή υπήκοοι. Γιατί, με ποια λογική είναι δίκαιο και ισότιμο να αγοράζουν φτηνό πετρέλαιο πλούσιοι και φτωχοί αδιακρίτως. Και εκείνοι που θερμαίνουν ένα χαμόσπιτο και εκείνοι που θερμαίνουν μια βίλα με την πισίνα της. Νομίζω ότι είναι θετική η ενιαία τιμή των «δύο πετρελαίων», αφού πρόκειται για το ίδιο προϊόν. Πολιτική πρόνοιας θα ήταν η ενίσχυση των κατώτερων εισοδημάτων ή έστω και των μεσαίων για να μπορούν να αγοράσουν πετρέλαιο στην ενιαία τιμή.»
Καθημερινή
Από το κύριο άρθρο
«ΚΑΛΕΙΤΑΙ ο καταναλωτής να πληρώσει, με χρήμα, ταλαιπωρία και γραφειοκρατικές εμπλοκές, την ανεπάρκεια και την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού να αντιμετωπίσει το λαθρεμπόριο στα υγρά καύσιμα.
ΕΠΕΙΔΗ το κράτος δεν έχει καταγράψει, δηλαδή δεν γνωρίζει τους διανομείς πετρελαίου θέρμανσης και άρα δεν μπορεί να τους ελέγξει, στρέφεται προς τους καταναλωτές. Θεωρεί, άραγε, πιο εύκολο να ελέγξει 8,5 εκατομμύρια υπεύθυνες δηλώσεις και αντίστοιχα τιμολόγια, παρά μερικές χιλιάδες πρατηριούχους και βυτιοφορείς; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα, κατά τη λαϊκή λογική.
ΚΑΛΕΙΤΑΙ, λοιπόν, ο καταναλωτής να πληρώσει στην ενιαία με το πετρέλαιο κίνησης τιμή το πετρέλαιο θέρμανσης, δηλαδή 1 ευρώ ανά λίτρο αντί 0,60 ευρώ. Και στη συνέχεια, με το τιμολόγιο και μια υπεύθυνη δήλωση θα πηγαίνει στην ουρά στις τράπεζες για να του επιστραφούν κάποια χρήματα.
ΠΡΩΤΟΣ ΛΑΚΚΟΣ: Δεν διευκρινίζεται πόσα χρήματα θα πάρει πίσω από τον ενιαίο φόρο και τον ΦΠΑ (19%) που θα έχει πληρώσει στον προμηθευτή. Θεωρείται μάλλον απίθανο να πάρει πίσω 0,40 ευρώ, δηλαδή να πληρώσει το λίτρο 0,60 ευρώ, όπως εκτιμάται ότι θα ήταν η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΑΚΚΟΣ: Οι τράπεζες, ως γνωστόν, δεν κάνουν καμία δουλειά δωρεάν. Για την επιστροφή των χρημάτων θα εισπράττουν προμήθεια, όπως για κάθε συναλλαγή. Θα πληρώνει την προμήθεια ο καταναλωτής ή το Δημόσιο; Και στη δεύτερη περίπτωση, πάλι ο καταναλωτής θα πληρώνει.
ΤΡΙΤΟΣ ΛΑΚΚ