Χίλιες και μία ψήφοι, και μάλιστα εικονικές, σε σφυγμομέτρηση, δεν είναι βέβαια ικανές να αλλάξουν το τοπίο. Υποδηλώνουν πάντως με σαφήνεια ότι το σημερινό δεν είναι ανεκτό, αφού οι κατασκευαστές και συνδιαχειριστές του άλλη στρατηγική από την αλληλομετάθεση ευθυνών δεν φαίνεται να διαθέτουν. Με το άγχος του επόμενου «αντάρτη», που θα προστεθεί σε όσους έχουν ήδη στήσει τα «μετερίζια» τους στο γυαλί, καθώς και με την αγωνία του επόμενου «Κουκοδήμου», δηλαδή του επόμενου «κουμπιού που θα πατηθεί», η κυβέρνηση μία και μόνη τεχνική εφαρμόζει: την τεχνική της αρχειοθέτησης.

Αρχειοθετεί, λοιπόν, τα σκάνδαλα, αλυσίδα ολόκληρη πια, αρχειοθετεί τις ευθύνες της, αρχειοθετεί προβλήματα που η αντιμετώπισή τους επείγει, αρχειοθετεί την ίδια την υποχρέωσή της να κυβερνήσει, έστω με τις ιδέες που υποτίθεται πως έχει. Μοναδική της ελπίδα; Το κατά τα λοιπά αντίπαλό της ΠΑΣΟΚ, όπου τα πράγματα είναι τόσο ευχάριστα και τόσο δημιουργικά ώστε η ολιγόλεπτη συνύπαρξη του κ. Γ. Παπανδρέου και του κ. Ευ. Βενιζέλου, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του αποτυχόντος διεκδικητή της πρωτοκαθεδρίας, να πανηγυριστεί σαν σχεδόν ισοδύναμης αξίας με τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Ας περιμένουμε, λοιπόν, κι άλλες εκπλήξεις σε επόμενες δημοσκοπήσεις. Ή καλύτερα, ας πάψουμε να τις θεωρούμε εκπλήξεις.

Παντελής Μπουκαλας

Καθημερινή